Memoir:

Oh, Kanchenjunga (Satis Shroff)

A splash of the crimson rays of the sun appeared on the tip of the 8598m Kanchenjunga Range. Then it turned into orange and was gradually bathed in a yellowish tint, becoming extremely bright. You could discern the chirping of the Himalayan birds in the surrounding bushes and trees, amidst the clicking of cameras. I was on Tiger Hill. But my thoughts were elsewhere.

I was thinking about Kanchenjunga, my Hausberg as we are wont to call it in Germany, and the former memories of my school-days in the foothills of the Himalayas. These mountains had moulded and shaped me to overcome odds, like other thousands of other Gorkhalis, Nepalese, Lepchas, Bhutanese, Tibetans and Indians, from both sides of the Himalayas. I have watched the Kanchenjunga ever since I was a child in its different moods and seasonal changes. Cloud-watching over the Kanchenjunga was always a fascinating pastime whether from Ilam, Sikkim or Darjeeling´s Tiger Hill or even Sandakphu. To the Sikkimese the Kanchenjunga has always been a sacred mountain, and on its feet are precious stones, salt, holy sciptures, healing plants and cereals. It is a thousand year belief and tradition that the Himalayas, the abode of the Gods, should not be sullied by the feet of mortals.

Oh Kanchenjunga, you have taught us Gorkhalis and Nepalis to keep a stiff upper-lip in the face of adversity created by humans in this world and to light a candle, rather than to curse the darkness. To adapt, share and assimilate, rather than go under when the going gets tough in foreign shores. The Himalayas have taught us to be resilient and to bear pain without complaining, to search for solutions and to keep our ideals high, and not to forget our rich culture, tradition and religious beliefs.

After a brisk drive through pine-forested areas and blue mountains, I was rewarded by a vision of the Kanchenjunga Massif in all its majesty. At Ghoom, which is the highest point along the Hill Cart road, we went to the 19th century Buddhist monastery, about 8km from Darjeeling. In the massive, pompous pagoda-like building with a yellow rooftop, was a shrine of the Maitree Buddha, with butter lamps and Buddhist scarves in gaudy scarlet, white and gold.

It´s was a feast for the eyes. Tibetan art in exile. You go through the rooms of the museum which has precious Buddhist literature, traditional Himalayan ritual masks and a numismatic collection in the centre of the room, with coins and currency from Tibet that were in circulation till 1959. A small friendly lama-apprentice posed for a photograph of the tourists. And another little Buddha,with jet-black hair, suddenly came up, behind a mask of a Tibetan demon with ferocious-looking teeth, and sprang in front of us to get photographed for posterity.

A blue coloured Darjeeling Himalayan train built in 1881 by Sharp, Steward & Co, Glasgow, chugged along on its way to Kurseong (Khar-sang), another hill station along the route from Darjeeling to Siliguri in the plains of India. There were young Gorkhali boys from Ghoom, having a jolly time, jumping in and out of the running toy-train, with the conductor shouting at them and doing likewise, and trying to nab one of them. But the Ghoom boys were far better and faster than the ageing, panting train-conductor, whose tongue almost hanged out of his red face. It was a jolly tamasha indeed. A spectacle for the passengers amidst the breath-taking scenery in tea-country.

I thought about my friend Harka, who used to live in Ghoom, and who was one of those boys during my school-days. The last I heard of him was when he and his dear wife invited yours truly and a student friend named Tekendra Karki, now a physician in Katmandu, to have excellent Ilam tea with Soaltee Oberoi sandwiches. Tek and I were doing our BSc then at Tri Chandra college in Katmandu.

Along the side of the mini railway track, reminiscent of the Schwabian Eisenbahn from Biberach , were groups of vendors of Tibetan origin selling used clothes, trinkets, belts, bags and most other accessoirs that you find being sold along the Laden La road, leading to Chowrasta in Darjeeling.

A short drive to the Batasia loop, where the blue train made a couple of loops during its descent to Darjeeling, and suddenly you saw the clouds above the silvery massif, rising languidly in the morning.

The families of the British officers used to retreat to the hills of Darjeeling, Simla, Naini Tal to escape from the scorching heat of the India summer, and carried out their social lives and sport under the shadow of the Himalayas. Cricket, polo, pony-riding,soccer. You can still go to the Gymkhana and do roller-skating, try out a Planter's Punch and, of course, a First Flush or dust Darjeeling tea to suit your pocket. The Chogyal of Sikkim gave the hill-station Darjeeling to the British as a gesture of Friendship, for the Sikkimese fought with the British troops against the Nepalese in the Anglo-Nepalese Wat (1814-15). The British government thanked the Chogyal of Sikkim and rewarded him with a handsome annual British pension.Didn't he become a vassal of Great Britian after this act?

I went with my burly Gorkha school-friend to Dow Hill via Kurseong, past the Tuberculosis sanatorium, in a World War II vintage jeep driven by a Gorkha named Norden Lama, who had blood-shot eyes and a whiff of raksi. There´s no promillen control (alcohol-on-wheels) in Darjeeling, and in the cold winter and rainy monsoon months it isn´t unusual to find jeep and truck-drivers stopping to take a swig of raksi, one for the road, to keep themselves warm. I must admit, I felt relieved when we reached our destination in one piece.

Driving along the left track of the autobahn at 150 km per hour is safe compared to all the curves that one has to negotiate along the Darjeeling trail on misty days. We were rewarded with excellent ethnic Rai-cuisine comprising dal-bhat-shikar cooked with coriander, cumin, salt, chillies, garlic, ginger and love. My school friend who´s a Chettri, a high caste Hindu, known for the ritual purity and pollution thinking, had married a Rai lady, much to the chagrin of his parents, but unlike Amber Gurung´s sad song "Ma amber huh, timi dharti," they were extremely happy and had come together after the principle: where there´s a will, there´s a way. Or "miya bibi raaji, to kya kareyga kaji."

As is the custom among Gorkhalis, we ritually washed our hands, sat down cross-legged, put a little food symbolically for the Gods and Goddesses, and relished our meal without talking. Talking during meals is bad manners in the Land of the Gorkhas, Nepal and the diaspora where the Gorkhalis and Nepalese live.Gorkhaland is a dream of people who cam from Nepal through migration to the British tea gardens, roads and toy-train workshops in Tindharia, and since the roads have gained importance after the British left and in the aftermath of the Indo-Chinese conflict in 1962, there was a need for the roads to be repaired by the Indian government and what better workers to hire in the foothills of the Himalayas than the sturdy, willing helpers of Nepalese origin who have lived in the area since generations.

Just as the government of Nepal under King Mahendra and Birendra carried out resettlement programms for the hill people who were eternally foraging for work in the plains (Terai) and India, the Bengal government did the same through its bureaucratic rules of transferring the Nepalese of Darjeeling district who had worked in the Darjeeling Himalayan Railway to the plains at Katihar and other places. It was a difficult transfer for the Gorkhalis, and they not only had to battle with the beastly and scorching sun of the the Indian plains but also had to learn to communicate in Hindi, Bihari, Bengali and English with the arrogant Bengalis. On the other hand, the Bengali babus started coming in teeming numbers to the hills of Darjeeling fleeing from the plains of Calcutta, and delighted at the prospects of living in the hills of Darjeeling, Kurseong and Kalimpong with perks and enjoying the fresh air and Nature, especially Kanchanjunga. The mountain took a new meaning for the Bengalis and Satyajit Ray was inspired to produce and direct a film with the title Kanchenjunga. It became „Amar Kanchanjunga" for the Bengalis.And thereby hangs a tale.

La montagne vénérée Kanchenjunga (Satis Shroff)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Mémoire :
Ah, éclaboussure de Kanchenjunga (Satis Shroff

) A des rayons cramoisis du soleil est apparu sur le bout de la gamme de 8598m Kanchenjunga. Alors il s'est transformé en orange et a été graduellement baigné dans une teinte jaunâtre, devenant extrêmement lumineuse. Vous pourriez discerner le gazouillement des oiseaux de l'Himalaya dans les buissons et les arbres environnants, parmi cliquer des appareils-photo. J'étais sur la colline de tigre. Mais mes pensées étaient ailleurs.

Je pensais à Kanchenjunga, mon Hausberg comme nous sommes n'appellerons pas lui en allemand, et les anciennes mémoires de mes école-jours dans les collines de l'Himalaya. Ces montagnes m'avaient moulé et avaient formé pour surmonter la chance, comme d'autres milliers de l'autre Gorkhalis, Népalais, du Lepchas, du Bhutanese, des Tibétains et des Indiens, des deux côtés de l'Himalaya. J'ai observé le Kanchenjunga depuis que j'étais un enfant dans ses différents modes et changements saisonniers. la Nuage-observation au-dessus du Kanchenjunga était toujours un passe-temps fascinant si de colline ou même de Sandakphu de tigre d'Ilam, du Sikkim ou de Darjeeling. Au Sikkimese le Kanchenjunga a toujours été une montagne sacrée, et sur ses pieds sont les pierres précieuses, le sel, les sciptures saints, les plantes curatives et les céréales. C'est d'une croyance et une tradition mille ans que l'Himalaya, la demeure des dieux, ne devrait pas être sali par les pieds de mortels.

Oh Kanchenjunga, vous nous avez enseigné Gorkhalis et Nepalis pour garder une supérieur-lèvre raide face à l'adversité créée par des humains en ce monde et pour allumer une bougie, plutôt que pour maudire l'obscurité. Pour s'adapter, partager et assimiler, plutôt qu'allez sous quand aller obtient dur dans les rivages étrangers. L'Himalaya nous a enseignés à être résilients et à soutenir la douleur sans se plaindre, à rechercher des solutions et à maintenir nos idéaux hauts, et à ne pas oublier notre culture riche, tradition et croyance religieuse.

Après qu'une commande vive par des secteurs pin-couverts de forêts et des montagnes bleues, j'ait été récompensée par une vision du massif de Kanchenjunga dans toute sa majesté. Chez Ghoom, qui est le point le plus élevé le long de la route de chariot de colline, nous sommes allés à la monastère bouddhiste du 19ème siècle, environ 8km de Darjeeling. Dans le massif, pompeux pagoda-comme la construction avec un dessus de toit jaune, était un tombeau du Maitree Bouddha, avec des lampes de beurre et des écharpes bouddhistes en écarlate, blanc et or voyants.

Il est était un régal pour les yeux. Art tibétain dans l'exil. Vous passez par les salles du musée qui a la littérature bouddhiste précieuse, les masques rituels de l'Himalaya traditionnels et une collection numismatique au centre de la salle, avec les pièces de monnaie et la devise du Thibet qui étaient dans la circulation jusqu'à 1959. Un petit lama-apprenti amical a posé pour une photographie des touristes. Et un autre lama avec les cheveux noirs comme jais, a soudainement monté, derrière un masque d'un démon tibétain avec les dents féroce-regardantes, et les ressorts devant nous à obtenir ont photographié pour la postérité.

Un bleu a coloré le train de l'Himalaya de Darjeeling construit en 1881 par dièse, administrateur et Co, Glasgow, a soufflé le long sur son chemin à Kurseong (Khar-a chanté), une autre station de colline le long de l'itinéraire de Darjeeling à Siliguri dans les plaines de l'Inde. Il y avait de jeunes garçons de Gorkhali de Ghoom, ayant un temps gai, sautant dans et hors du courant jouet-forment, avec le chef d'orchestre criant à elles et faisant de même, et essayant d'attraper l'une d'entre elles. Mais les garçons de Ghoom étaient bien meilleurs et plus rapidement que le vieillissement, le former-chef d'orchestre de halètement, dont la langue a presque accroché hors de son visage rouge. C'était un tamasha gai en effet. Un spectacle pour les passagers parmi le paysage ahurissant dans le thé-pays.

J'ai pensé à mon ami Harka, qui avait l'habitude d'habiter dans Ghoom, et qui était l'un de ces garçons pendant mes école-jours. Le bout que j'ai entendu parler de lui était quand lui et sa chère épouse ont invité veuillez agréer l'expression de nos salutations distinguées et un ami d'étudiant a appelé Tekendra Karki, maintenant un médecin dans Katmandu, pour avoir l'excellent thé d'Ilam avec des sandwichs à Soaltee Oberoi. Tek et moi faisaient notre BSC puis à la tri université de Chandra dans Katmandu.

Le long du côté de la mini voie ferroviaire, réminiscent du Schwabian Eisenbahn de Biberach, étaient les groupes de fournisseurs d'origine tibétaine vendant les vêtements utilisés, les bibelots, les ceintures, les sacs et la plupart des autres accessoirs que vous trouvez l'vente le long de la route chargée de La, menant à Chowrasta dans Darjeeling.

Une commande courte à la boucle de Batasia, où le train bleu fait un couple des boucles pendant sa descente à Darjeeling, et soudainement vous voyez les nuages au-dessus du massif argenté, se levant langoureusement le matin.

Les familles des dirigeants britanniques avaient l'habitude de retraiter aux collines de Darjeeling, Simla, Naini Tal à échapper de la chaleur étouffante de l'été de l'Inde et ont effectué les leurs vies et sport sociaux sous l'ombre de l'Himalaya. Le Chogyal du Sikkim a donné la colline-station Darjeeling aux Anglais comme geste de l'amitié, parce que le Sikkimese combattu avec les troupes des Anglais contre le Népalais dans l'Anglo-Népalais Wat (1814-15). Le gouvernement britannique a remercié le Chogyal du Sikkim et l'a récompensé avec une pension britannique annuelle belle. Didin't il deviennent un vassal de la Grande-Bretagne après cet acte ?

Je suis allé avec un école-ami à la colline de Dow par l'intermédiaire de Kurseong, après le sanatorium de TB, dans une jeep de cru de la deuxième guerre mondiale conduite par un Gorkha appelé le lama de Norden, qui a eu sang-a tiré des yeux et un whiff de raksi. Il y a aucun promillen la commande (alcool-sur-roues) dans Darjeeling, et en hiver froid et mois pluvieux de mousson il n'est pas peu commun de trouver la jeep et les camion-conducteurs cessant de prendre une gorgée du raksi, un pour la route, pour se maintenir chauds. Je dois admettre, je me suis senti soulagé quand nous avons atteint notre destination dans l'une seule pièce.

La conduite le long de la voie gauche de l'autoroute à 150 kilomètres par heure est coffre-fort comparé à toutes courbes qu'on doit négocier le long de la traînée de Darjeeling des jours brumeux. Nous avons été récompensés avec l'excellente Rai-cuisine ethnique comportant dal-bhat-shikar cuite avec la coriandre, le cumin, le sel, les piments, l'ail, le gingembre et amour. Mon ami d'école qui est un Chettri, un haut hindou de caste, connu pour la pureté et la pollution rituelles pensant, avait épousé une dame de Rai, beaucoup à la contrariété de ses parents, mais à la différence de la chanson triste « huh ambre de mA, dharti de Gurung ambre de timi, » ils étaient extrêmement heureux et étaient venus ensemble après le principe : vouloir c'est pouvoir. Ou « raaji de bibi de miya, au kaji de kareyga de kya.  »

De même que la coutume parmi Gorkhalis, nous nous sommes rituellement lavés les mains, assises les jambes croisées, avons mis un peu d'aliment symboliquement pour les dieux et les déesses, et relished notre repas sans parler. Parler pendant les repas est de mauvaises façons dans la terre du Gorkhas, du Népal et de la Diaspora où le Gorkhalis et le Népalais de phase. Gorkhaland est un rêve des personnes que la came du Népal par la migration aux jardins britanniques de thé, routes et jouet-forment des ateliers dans Tindharia, et puisque les routes ont gagné l'importance après que le gauche britannique et au lendemain du conflit indo-chinois en 1962, il y avait un besoin des routes d'être réparé par le gouvernement indien et quels meilleurs ouvriers à louer dans les collines de l'Himalaya que les aides vigoureux et disposés d'origine népalaise qui ont vécu dans le secteur depuis des générations.

Juste comme le gouvernement du Népal sous le Roi Mahendra et Birendra a effectué des programms de reclassement pour les gens de colline qui forageaient éternellement pour le travail les plaines (Terai) et en Inde, le gouvernement du Bengale a fait la même chose par ses règles bureaucratiques de transférer le Népalais de la zone de Darjeeling qui travaill dans le chemin de fer de l'Himalaya de Darjeeling aux plaines à Katihar et à d'autres endroits. C'était un transfert difficile pour le Gorkhalis et ils non seulement ont dû lutter avec le soleil bestial et étouffant les des plaines indiennes mais également ont dû apprendre à communiquer dans Hindi, Bihari, Bengali et anglais avec les Bengalis arrogants. D'une part, venir commencé par babus bengali dans la coulée numérote aux collines de Darjeeling se sauvant des plaines de Calcutta, et ravi aux perspectives de la vie dans les collines de Darjeeling, de Kurseong et de Kalimpong avec des avantages et apprécier l'air frais et la nature, particulièrement Kanchanjunga. La montagne a pris une nouvelle signification pour les Bengalis et le rayon de Satyajit a été inspiré produire et diriger un film avec le titre Kanchenjunga. C'est devenu le „Amar Kanchanjunga « pour les Bengalis.

La montaña venerada Kanchenjunga (Satis Shroff)
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Memoria:
El Oh, chapoteo de Kanchenjunga (Satis Shroff

) A de los rayos carmesí del sol apareció en la extremidad de la gama de los 8598m Kanchenjunga. Entonces dio vuelta en naranja y fue bañado gradualmente en un tinte amarillento, llegando a ser extremadamente brillante. Usted podría discernir gojear de los pájaros Himalayan en los arbustos y los árboles circundantes, en medio de chascar de cámaras fotográficas. Estaba en la colina del tigre. Pero mis pensamientos estaban a otra parte.

Pensaba de Kanchenjunga, mi Hausberg como somos no llamaremos lo en alemán, y las memorias anteriores de mis escuela-días en las colinas del Himalaya. Estas montañas me habían moldeado y habían formado para superar probabilidades, como otros millares de otro Gorkhalis, Nepalese, Lepchas, Bhutanese, tibetanos e indios, de ambos lados del Himalaya. He mirado el Kanchenjunga desde entonces fuera un niño en sus diversos humores y cambios estacionales. el Nube-mirar sobre el Kanchenjunga era siempre un pasatiempo fascinador si de colina o aún de Sandakphu del tigre de Ilam, de Sikkim o de Darjeeling. Al Sikkimese el Kanchenjunga ha sido siempre una montaña sagrada, y en sus pies están las piedras preciosas, la sal, los sciptures santos, las plantas curativas y los cereales. Es creencia de mil años y la tradición que el Himalaya, el domicilio de los dioses, no debe ser sullied por los pies de mortals.

Oh Kanchenjunga, usted nos ha enseñado Gorkhalis y Nepalis para guardar un superior-labio tieso frente a la adversidad creada por los seres humanos en este mundo y para encender una vela, más bien que para maldecir la oscuridad. A adaptarse, compartir y asimilar, más bien que vaya debajo cuando el ir consigue resistente en orillas extranjeras. El Himalaya nos ha enseñado a ser resistentes y a llevar dolor sin quejarse, a buscar para soluciones y a mantener nuestros ideales altos, y a no olvidarnos de nuestra cultura rica, tradición y creencia religiosa.

Después de que una impulsión enérgica a través de áreas pino-forested y de montañas azules, yo fuera recompensada por una visión del macizo de Kanchenjunga en toda su majestad. En Ghoom, que es el punto más alto a lo largo del camino del carro de la colina, fuimos al monasterio budista del diecinueveavo siglo, los cerca de 8km de Darjeeling. En el masivo, pompous pagoda-como la construcción con un tejado amarillo, era una capilla del Maitree Buddha, con las lámparas de la mantequilla y las bufandas budistas en escarlata, blanco y oro llamativos.

Es era un banquete para los ojos. Arte tibetano en exilio. Usted pasa a través de los cuartos del museo que tiene la literatura budista preciosa, máscaras rituales Himalayan tradicionales y una colección numismatic en el centro del cuarto, con las monedas y la modernidad de Tíbet que estaban en la circulación hasta 1959. Un lama-aprendiz amistoso pequeño se presentó para una fotografía de los turistas. Y otro lama con el pelo negro como el azabache, subió repentinamente, detrás de una máscara de un demonio tibetano con los dientes feroz-que miraban, y los resortes delante de nosotros a conseguir fotografiaron para la posteridad.

Un azul coloreó el tren Himalayan de Darjeeling construido en 1881 por el sostenido, administrador y el Co, Glasgow, chugged adelante en su manera a Kurseong (Khar-cantó), otra estación de la colina a lo largo de la ruta de Darjeeling a Siliguri en los llanos de la India. Había muchachos jóvenes de Gorkhali de Ghoom, teniendo un rato alegre, saltando dentro y fuera del corriente juguete-entrena, con el conductor que gritaba en él y que hacía además, e intentando nab una de ellas. Pero los muchachos de Ghoom eran lejos mejores y más rápidamente que envejecer, el entrenar-conductor de jadeo, que lengüeta casi colgó fuera de su cara roja. Era un tamasha alegre de hecho. Un espectáculo para los pasajeros en medio del paisaje impresionante en té-país.

Pensé de mi amigo Harka, que vivían en Ghoom, y que era uno de esos muchachos durante mis escuela-días. El último que oí hablar de él era cuando él y su estimada esposa invitaron sinceramente suyo y un amigo del estudiante nombró Tekendra Karki, ahora un médico en Katmandu, para comer el té excelente de Ilam con los emparedados de Soaltee Oberoi. Tek y yo hacíamos nuestro BSCA entonces en la tri universidad de Chandra en Katmandu.

A lo largo del lado de la mini pista ferroviaria, evocador del Schwabian Eisenbahn de Biberach, estaban los grupos de vendedores del origen tibetano que vendían las ropas usadas, las baratijas, las correas, los bolsos y la mayoría de los otros accessoirs que usted encuentra la venta a lo largo del camino cargado del La, conduciendo a Chowrasta en Darjeeling.

Una impulsión corta al lazo de Batasia, donde el tren azul hace un par de lazos durante su pendiente a Darjeeling, y usted ve repentinamente las nubes sobre el macizo plateado, levantándose languidly por la mañana.

Las familias de los oficiales británicos usados para retirar a las colinas de Darjeeling, Simla, Naini Tal a escaparse del calor abrasador del verano de la India y realizados sus vidas sociales y del deporte debajo de la sombra del Himalaya. El Chogyal de Sikkim dio la colina-estación Darjeeling a los Británicos como gesto de la amistad, porque el Sikkimese de combate con las tropas de Británicos contra el Nepalese en el Wat anglo-Nepalese (1814-15). El gobierno británico agradeció el Chogyal de Sikkim y lo recompensó con una pensión británica anual hermosa. ¿Didin't él hace un vassal de Gran Bretaña después de este acto?

Fui con un escuela-amigo a la colina del Dow vía Kurseong, más allá del sanatorio de TB, en un jeep de la vendimia de la Segunda Guerra Mundial conducido por un Gorkha nombrado Norden Lama, que tenía sangre-tiró a ojos y a un olorcillo del raksi. Hay ningún promillen el control (alcohol-en-ruedas) en Darjeeling, y en el invierno frío y los meses lluviosos de la monzón no es inusual encontrar el jeep y los carro-conductores que paran para tomar un trago del raksi, uno para el camino, para mantenerse calientes. Debo admitir, yo me sentía relevado cuando alcanzamos nuestra destinación en una sola pieza.

El conducir a lo largo de la pista izquierda del autobahn en 150 kilómetros por hora es caja fuerte comparada a todas las curvas que una tenga que negociar a lo largo del rastro de Darjeeling en días misty. Nos recompensaron con la Rai-cocina étnica excelente que abarcaba el dal-bhat-shikar cocinado con coriandro, comino, sal, los chiles, el ajo, el jengibre y el amor. Mi amigo de la escuela que es un Chettri, Hindu alto de la casta, conocido para la pureza y la contaminación rituales pensando, había casado a señora de Rai, mucha al chagrin de sus padres, pero desemejante de la canción triste “huh ambarino del mA, dharti de Gurung ambarino del timi,” ellos era extremadamente feliz y había venido junto después del principio: querer es poder. O “raaji del bibi del miya, al kaji del kareyga del kya. ”

Al igual que el costumbre entre Gorkhalis, nos lavamos ritualmente las manos, sentadas abajo a piernas cruzadas, pusimos un poco alimento simbólicamente para los dioses y las diosas, y relished nuestra comida sin hablar. Está malas maneras el hablar durante comidas en la tierra del Gorkhas, de Nepal y del diaspora donde el Gorkhalis y el Nepalese vivos. Gorkhaland es un sueño de la gente que la leva de Nepal con la migración a los jardines británicos del té, caminos y juguete-entrena a talleres en Tindharia, y puesto que los caminos han ganado importancia después de que el izquierdo británico y en las consecuencias del conflicto indochino en 1962, había una necesidad de los caminos de ser reparado por el gobierno indio y qué trabajadores mejores a emplear en las colinas del Himalaya que los ayudantes robustos, dispuestos del origen de Nepalese que han vivido en el área desde las generaciones.

Apenas como el gobierno de Nepal debajo de rey Mahendra y Birendra realizó los programms del restablecimiento para la gente de la colina que eternamente forrajeaba para el trabajo en los llanos (Terai) y la India, el gobierno de Bengala hizo igual con sus reglas burocráticas de transferir el Nepalese del districto de Darjeeling que había trabajado en el ferrocarril Himalayan de Darjeeling a los llanos en Katihar y otros lugares. Era una transferencia difícil para el Gorkhalis y no sólo tuvieron que luchar con el sol beastly y abrasador el llanos indios pero también tuvieron que aprender comunicarse en Hindi, Bihari, bengalí e inglés con los bengalíes arrogantes. Por otra parte, el venir comenzado babus bengalí en el vertido numera a las colinas de Darjeeling que huyen de los llanos de Calcutta, y encantado en las perspectivas de vivir las colinas de Darjeeling, de Kurseong y de Kalimpong con gratificaciones y gozar del aire fresco y de la naturaleza, especialmente Kanchanjunga. La montaña tomó un nuevo significado para los bengalíes y se inspiró al rayo de Satyajit que produjera y dirigiera una película con el título Kanchenjunga. Se convirtió en el „Amar Kanchanjunga “para los bengalíes.

La montagna Kanchenjunga (Satis Shroff) di Revered
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Memoria:
L'OH, spruzzata di Kanchenjunga (Satis Shroff

) A dei raggi cremisi del sole è comparso sulla punta della gamma di 8598m Kanchenjunga. Allora si è trasformato nell'arancio e gradualmente è stato bagnato in una tinta giallastra, diventante estremamente luminosa. Potreste discernere stridere degli uccelli Himalayan nei cespugli e negli alberi circostanti, in mezzo dello scattarti delle macchine fotografiche. Ero sulla collina della tigre. Ma i miei pensieri erano altrove.

Stavo pensando a Kanchenjunga, il mio Hausberg come siamo non denomineremo esso in tedesco e le memorie precedenti dei miei scuola-giorni nei foothills dell'Himalaya. Queste montagne lo avevano modellato e modellato per sormontare le probabilità, come altre migliaia di altri Gorkhalis, Nepalese, Lepchas, Bhutanese, tibetani ed indiani, da entrambi i lati dell'Himalaya. Ho guardato il Kanchenjunga da quando ero un bambino nei relativi atteggiamenti differenti e cambiamenti stagionali. Nube-guardando sopra il Kanchenjunga era sempre un pastime affascinante se da collina o persino da Sandakphu della tigre di Ilam, del Sikkim o del Darjeeling. Al Sikkimese il Kanchenjunga è stato sempre una montagna sacred e sui relativi piedi sono le pietre preziose, il sale, gli sciptures santi, le piante healing ed i cereali. È una credenza di mille anni e la tradizione che l'Himalaya, la residenza dei dii, non dovrebbe essere sullied dai piedi dei mortals.

L'OH Kanchenjunga, ci avete insegnato Gorkhalis e Nepalis per mantenere un superiore-labbro rigido di fronte a adversity generato dagli esseri umani in questo mondo e per illuminare una candela, piuttosto che per curse la nerezza. Adattarsi, ripartirsi ed assimilare, piuttosto che vada sotto quando andare ottiene duro in puntelli stranieri. L'Himalaya li ha insegnati essere resilienti e sopportare il dolore senza protestare, cercare le soluzioni e mantenere i nostri ideali alti e non dimenticare la nostre coltura ricca, tradizione e credenza religiosa.

Dopo che un azionamento attivo attraverso le zone pino-forested e le montagne blu, io sia ricompensato da una visione del massiccio di Kanchenjunga in tutto il relativo majesty. A Ghoom, che è l'più alto punto lungo la strada del carrello della collina, siamo andato al monastery buddista di diciannovesimo secolo, circa 8km da Darjeeling. Nel voluminoso, pompous pagoda-come la costruzione con un tetto giallo, era uno shrine del Maitree Buddha, con le lampade del burro e le sciarpe buddiste in scarlet, bianco ed oro gaudy.

È era una festività per gli occhi. Arte tibetana nel exile. Passate attraverso le stanze del museo che ha la letteratura buddista preziosa, le mascherine ritual Himalayan tradizionali e una collezione numismatic nel centro della stanza, con le monete e la valuta dal Tibet che erano nella circolazione lavorare a 1959. Un piccolo lama-apprendista amichevole ha proposto per una fotografia dei turisti. E un altro lama con capelli jet-black, è venuto improvvisamente in su, dietro una mascherina di un demon tibetano con i denti ferocious-osservanti e le molle davanti noi da ottenere hanno fotografato per posterità.

Un treno Himalayan di Darjeeling colorato azzurro costruito in 1881 da Sharp, dall'amministratore & dal Co, Glasgow, chugged avanti sul relativo senso a Kurseong (Khar-ha cantato), un'altra stazione della collina lungo l'itinerario da Darjeeling a Siliguri nelle pianure dell'India. Ci erano ragazzi giovani di Gorkhali da Ghoom, divertendosi, saltante dentro e fuori dal corrente giocattolo-addestrano, con il conduttore che grida loro e che fa similarmente e provante a nab una. Ma i ragazzi di Ghoom erano ben migliori e più velocemente dell'invecchiare, addestr-conduttore ansimante, di cui la linguetta quasi ha appeso dal suo viso arrossato. Era un tamasha allegro effettivamente. Uno spettacolo per i passeggeri in mezzo del paesaggio strabiliante in tè-paese.

Ho pensato al mio amico Harka, che ha usato vivere in Ghoom e che era uno di quei ragazzi durante i miei scuola-giorni. L'ultimo che lo ho sentito parlare era quando lui e la sua cara moglie hanno invitato distinti saluti e un amico dell'allievo ha chiamato Tekendra Karki, ora un medico in Katmandu, per mangiare il tè eccellente di Ilam con i panini di Soaltee Oberoi. Tek ed io stavano facendo il nostro BSc allora all'università tri di Chandra in Katmandu.

Lungo il lato di mini strada ferrata, rievocativo dello Schwabian Eisenbahn da Biberach, erano i gruppi dei fornitori dell'origine tibetana che vendono i vestiti utilizzati, i trinkets, le cinghie, i sacchetti e la maggior parte degli altri accessoirs che trovate essere venduto lungo la strada carica della La, conducenti a Chowrasta in Darjeeling.

Un azionamento corto al ciclo di Batasia, in cui il treno blu fa una coppia dei cicli durante la relativa discesa a Darjeeling e vedete improvvisamente le nubi sopra il massiccio argenteo, aumentante languidly di mattina.

Le famiglie degli ufficiali britannici usati per ritirarsi alle colline di Darjeeling, Simla, Naini Tal da fuoriuscire dal calore scorching di estate dell'India ed effettuati le loro vite sociali e dallo sport sotto l'ombra dell'Himalaya. Il Chogyal del Sikkim ha dato la collina-stazione Darjeeling ai Britannici come gesture di amicizia, dato che il Sikkimese combattuto con le truppe dei Britannici contro il Nepalese nel Wat anglo-Nepalese (1814-15). Il governo britannico ha ringraziato il Chogyal del Sikkim e lo ha ricompensato con una pensione britannica annuale handsome. Didin't si trasforma in in un vassal della Gran Bretagna dopo questo atto?

Sono andato con un scuola-amico alla collina di Dow via Kurseong, oltre il sanatorium di TB, in una jeep dell'annata della seconda guerra mondiale condotta da un Gorkha chiamato Norden Lama, che ha avuto anima-ha sparato gli occhi e un whiff del raksi. Ci è nessun promillen il controllo (alcool-su-rotelle) in Darjeeling e nell'inverno freddo e nei mesi piovosi di monsone non è insolito da trovare la jeep e i camion-driver che smettono di prendere uno swig del raksi, uno per la strada, per mantenersi caldi. Devo ammettere, io ho ritenuto alleviato quando abbiamo raggiunto la nostra destinazione in un pezzo solo.

Guidando lungo la pista di sinistra del autobahn a 150 chilometri all'ora è cassaforte confrontata a tutte le curve che una deve negoziare lungo la traccia di Darjeeling i giorni misty. Siamo stati ricompensati con Rai-cuisine etnico eccellente che contiene dal-bhat-shikar cucinato con coriandolo, cumino, sale, i peperoncini rossi, l'aglio, lo zenzero e l'amore. Il mio amico della scuola che è un Chettri, un alto Hindu di caste, conosciuto per la purezza e l'inquinamento ritual pensante, aveva sposato una signora di Rai, molta al chagrin dei suoi genitori, ma diverso della canzone triste “il huh ambrato di mA, dharti del Gurung ambrato di timi,„ era estremamente felice ed era venuto insieme dopo il principio: volere è potere. O “raaji di bibi di miya, al kaji di kareyga di kya. „

Come è l'abitudine fra Gorkhalis, ci siamo lavati ritually le nostre mani, sedute a gambe accavallate giù, abbiamo messo un poco alimento simbolico per i dii ed i Goddesses e relished il nostro pasto senza comunicare. Comunicando durante i pasti è modi difettosi nella terra del Gorkhas, del Nepal e del diaspora in cui il Gorkhalis e il Nepalese in tensione. Gorkhaland è un sogno della gente che la camma dal Nepal con espansione ai giardini britannici del tè, strade e giocattolo-addestra le officine in Tindharia e poiché le strade hanno guadagnato l'importanza dopo che il di sinistra britannico e nel guaime del conflitto Indo-Chinese in 1962, ci era una necessità per le strade di essere riparato dal governo indiano e che operai migliori da assumere nei foothills dell'Himalaya che gli assistenti robusti e disposti dell'origine di Nepalese che hanno vissuto nella zona dalle generazioni.

Appena come il governo del Nepal sotto il re Mahendra e Birendra ha effettuato i programms di riassestamento per la gente della collina che eternally stava foraggiando per lavoro le pianure (Terai) ed in India, il governo del Bengala ha fatto lo stesso con le relative regole burocratiche di trasferimento del Nepalese del distretto di Darjeeling che aveva lavorato nella ferrovia Himalayan di Darjeeling alle pianure a Katihar e ad altri posti. Era un trasferimento difficile per il Gorkhalis e non solo hanno dovuto combattere con il sole beastly e scorching delle pianure indiane ma anche hanno dovuto imparare comunicare in Hindi, in Bihari, nel Bengali e nell'inglese con i Bengalis arroganti. D'altra parte, il babus Bengali ha cominciato venire nei numeri di colatura alle colline di Darjeeling che fuggiscono dalle pianure di Calcutta e si dilettava ai prospetti di vivere nelle colline di Darjeeling, di Kurseong e di Kalimpong con i benefici accessori e godere l'aria fresca e la natura, particolarmente Kanchanjunga. La montagna ha preso un nuovo significato per i Bengalis ed il raggio di Satyajit è stato ispirato produrre e dirigere una pellicola con il titolo Kanchenjunga. Si è trasformato in in „Amar Kanchanjunga “per i Bengalis.

Der Revered Berg Kanchenjunga (Satis Shroff)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Abhandlung:
OH-, Kanchenjunga (Satis Shroff)

A Spritzen der hochroten Strahlen der Sonne erschien auf der Spitze der 8598m Kanchenjunga Strecke. Dann machte es zu Orange und wurde stufenweise in einer gelblichen Tönung gebadet und wurde extrem hell. Sie konnten das Zwitschern der Himalajavögel in den umgebenden Büschen und in den Bäumen, unter dem Klicken der Kameras erkennen. Ich war auf Tiger-Hügel. Aber meine Gedanken waren anderwohin.

Ich dachte an Kanchenjunga, mein Hausberg, wie wir nicht benennen es auf Deutsch und die ehemaligen Gedächtnisse meiner Schuletage in den Vorbergen des Himalajas sind. Diese Berge hatten mich geformt und geformt, um Vorteile, wie andere Tausenden von anderem Gorkhalis, von Nepalese, von Lepchas, von Bhutanese, von Tibetanern und von Indern, von beiden Seiten des Himalajas zu überwinden. Ich habe das Kanchenjunga aufgepaßt, seitdem ich ein Kind in seinen unterschiedlichen Stimmungen und in Saisonänderungen war. das Wolke-Aufpassen über das Kanchenjunga war immer ein faszinierender Zeitvertreib ob von Ilam, Sikkim oder Darjeelings Tiger Hügel oder sogar Sandakphu. Zum Sikkimese ist das Kanchenjunga immer ein heiliger Berg gewesen, und auf seinen Füßen sind kostbare Steine, Salz, heilige sciptures, heilende Betriebe und Getreide. Es ist ein Glaube von tausend Jahr und Tradition, die der Himalaja, der Aufenthaltsort der Götter, nicht sein sollte, sullied durch die Füße Sterbliche.

OH- Kanchenjunga, haben Sie uns Gorkhalis und Nepalis, um eine steife Oberlippe angesichts des Missgeschicks zu halten beigebracht, das von den Menschen in dieser Welt und eine Kerze zu beleuchten, anstatt die Schwärzung zu verfluchen verursacht wird. Um sich anzupassen, zu teilen und anzupassen, anstatt gehen Sie unter wenn das Gehen in den fremden Ufern haltbar erhält. Der Himalaja hat uns, elastisch zu sein und die Schmerz, ohne unterrichtet sich zu beschweren zu tragen, nach Lösungen zu suchen und unsere Ideale hoch zu halten, und unsere reiche Kultur, Tradition und frommen Glauben nicht zu vergessen.

Nachdem ein lebhafter Antrieb durch Kiefer-bewaldete Bereiche und blaue Berge, ich durch einen Anblick des Kanchenjunga Massif in seiner ganzer Majestät belohnt wurde. Bei Ghoom das der höchste Punkt entlang der Hügel-Karre Straße ist, gingen wir zum 19. Jahrhundert buddhistischen Monastery, ungefähr 8km von Darjeeling. Im massiven Pagode-wie das Errichten mit einer gelben Dachspitze, war ein Schrein des Maitree Buddha, mit Butterlampen und buddhistischen Schals im gaudy Scarlet, im Weiß und im Gold bombastisch.

Es ist war ein Fest für die Augen. Tibetanische kunst im Exil. Sie laufen die Räume des Museums durch, das kostbare buddhistische Literatur, traditionelle rituelle Himalajaschablonen und eine numismatic Ansammlung in der Mitte des Raumes, mit Münzen und Währung von Tibet hat, die in der Zirkulation bis 1959 waren. Ein kleiner freundlicher Lamalehrling warf für eine Fotographie der Touristen auf. Und ein anderes lama mit dem jet-black Haar, kam plötzlich oben, hinter eine Schablone eines tibetanischen Dämons mit den wild-schauenden Zähnen, und Frühlinge vor uns zum zu erhalten fotografierten für Nachwelt.

Ein Blau farbiger Darjeeling Himalajazug, der 1881 durch Scharfes, Verwalter u. Co, Glasgow errichtet wurde, tuckerte entlang auf seine Weise zu Kurseong (Khar-sang), eine andere Hügelstation entlang dem Weg von Darjeeling zu Siliguri in den Ebenen von Indien. Es gab junge Gorkhali Jungen von Ghoom und hatte eine lustige Zeit und sprang in und aus dem laufenden, Spielzeug-ausbilden, wenn der Leiter schreiend an ihnen und ebenfalls tuend und versucht, eine von ihnen zu erwischen. Aber die Ghoom Jungen waren und schneller als das Altern, keuchender Ausbildenleiter weit besser, dessen Zunge fast aus seinem roten Gesicht heraus hing. Es war ein lustiges tamasha in der Tat. Ein Schauspiel für die Passagiere unter der atemberaubenden Landschaft im Teeland.

Ich dachte an meinen Freund Harka, der pflegten, in Ghoom zu wohnen und der einer jener Jungen während meiner Schuletage war. Das Letzte, das ich von ihn hörte, war, als er und seine liebe Frau Ihr wirklich einluden und ein Kursteilnehmerfreund Tekendra Karki nannte, jetzt ein Arzt in Katmandu, um ausgezeichneten Ilam Tee mit Soaltee Oberoi Sandwichen zu trinken. Tek und ich taten unsere BSC dann an der Tri Chandra Hochschule in Katmandu.

Entlang der Seite der Minibahnschiene, erinnernd vom Schwabian Eisenbahn von Biberach, waren Gruppen Verkäufer des tibetanischen Ursprung die benutzte Kleidung, Trinkets, Riemen, Beutel und die meisten anderen accessoirs verkaufend, denen Sie entlang der beladenen Lastraße verkauft werden finden und führten zu Chowrasta in Darjeeling.

Ein kurzer Antrieb zur Batasia Schleife, in der der blaue Zug Darjeeling ein Paar von den Schleifen während seines Abfalls bildet, und plötzlich sehen Sie die Wolken über dem silbrigen Massif und träge morgens steigen.

Die Familien der britischen Offiziere pflegten, zu den Hügeln von Darjeeling, Simla, Naini Tal zurückzuziehen, zum von der scorching Hitze des Indien Sommers zu entgehen und führten ihre Sozialleben und Sport unter dem Schatten des Himalajas durch. Das Chogyal von Sikkim gab den Briten die Hügelstation Darjeeling als Geste der Freundschaft, denn das Sikkimese kämpfte mit den britischen Truppen gegen das Nepalese im Anglo-NepaleseWat (1814-15). Die britische Regierung dankte dem Chogyal von Sikkim und belohnte ihn mit einer stattlichen jährlichen britischen Pension. Didin't wird er von Großbritannien nach dieser Tat ein vassal?

Ich ging mit einem Schulefreund zum Dow Hügel über Kurseong, hinter dem TB Sanatorium, in einem Weltkriegweinlesejeep, der durch ein Gorkha gefahren wurde, das Norden Lama genannt wurde, das Blut-schoß Augen und ein whiff von raksi hatte. Es gibt kein promillen Steuerung (Spiritus-aufräder) in Darjeeling, und im kalten Winter und regnerischen in den Monsunmonaten ist es nicht ungewöhnlich, den Jeep und LKWtreiber stoppend zu finden, um einen Schluck von raksi, eins zu nehmen für die Straße, um sich warm zu halten. Ich muß zulassen, ich glaubte entlastet, als wir unseren Bestimmungsort im Einteiler erreichten.

Das Fahren entlang die linke Schiene des Autobahn bei 150 Kilometern pro Stunde ist das Safe, das mit über allen Kurven verglichen wird, die man entlang der Darjeeling Spur an den nebelhaften Tagen verhandeln muß. Wir wurden mit ausgezeichnetem ethnischem Rai-cuisine belohnt, das Dal-bhat-shikar enthält, das mit Koriander, Kreuzkümmel, Salz, Paprikas, Knoblauch, Ingwer und Liebe gekocht wurde. Mein Schulefreund, der ein Chettri, ein hohes Kaste Hindu ist, bekannt für die rituelle Reinheit und die Verunreinigung denkend, hatte eine Rai Dame, viel zum Verdruß seiner Eltern, aber anders als bernsteinfarbigen Gurungs trauriges Lied „MA bernsteinfarbiges huh, timi dharti geheiratet,“ sie waren extrem glücklich und waren gekommen zusammen nach der Grundregel: wo ein Wille ist, ist auch ein Weg. Oder „miya bibi raaji, zum kya kareyga kaji. “,

wie die Gewohnheit unter Gorkhalis, wuschen wir rituell unsere Hände, mit überkreuzten Beinen hingesessen, setzten eine wenige Nahrung symbolisch für die Götter und die Göttinnen und relished unsere Mahlzeit, ohne zu sprechen. Die Unterhaltung während der Mahlzeiten Manieren im Land des Gorkhas, des Nepals und der Diaspora in dem das, die Gorkhalis und ist das Nepalese Phasen sind. Gorkhaland ist ein Traum der Leute, denen Nocken von Nepal durch Migration zu den britischen Teegärten, Straßen und Werkstätten in Tindharia Spielzeug-ausbilden, und da die Straßen Wert nachdem das britische links gewonnen haben und in der Nachmahd des Indo-Chinese Konflikts 1962, es eine Notwendigkeit an den Straßen gab, durch die indische Regierung repariert zu werden und welche bessere Arbeiter, zum in den Vorbergen des Himalajas als die starken, bereiten Helfer von Nepalese Ursprung anzustellen, die im Bereich seit Erzeugungen gelebt haben.

Gerade als die Regierung von Nepal unter König Mahendra und Birendra führte Wiedereinsetzung programms für die Hügelleute durch, die ewig für Arbeit in den Ebenen (Terai) und in Indien herumsuchten, die Bengal Regierung tat das selbe durch seine bürokratischen Richtlinien des Bringens des Nepalese des Darjeeling Bezirkes, das im Darjeeling Himalajagleis zu den Ebenen an Katihar und an anderen Plätzen bearbeitet hatte. Es war eine schwierige übertragung für das Gorkhalis und sie mußten mit der scheußlichen und scorching Sonne der indischen Ebenen nicht nur kämpfen aber mußten auch erlernen, auf Hindi, Bihari, Bengali und Englisch mit den arroganten Bengalis zu verständigen. Einerseits fing das Bengali babus an, in ausgießende Zahlen zu den Hügeln von Darjeeling zu kommen fliehend von den Ebenen von Kalkutta und erfreute sich an den Aussichten des Lebens in den Hügeln von Darjeeling, von Kurseong und von Kalimpong mit Perks und dem Genießen der Frischluft und der Natur, besonders Kanchanjunga. Der Berg nahm eine neue Bedeutung für die Bengalis und Satyajit Strahl wurde angespornt, einen Film mit dem Titel Kanchenjunga zu produzieren und zu verweisen. Es wurde „Amar Kanchanjunga „für die Bengalis.

A montanha Kanchenjunga de Revered (Satis Shroff)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Memoir:
O Oh, respingo de Kanchenjunga (Satis Shroff

) A dos raios crimson do sol apareceu na ponta da escala de 8598m Kanchenjunga. Então girou na laranja e foi banhado gradualmente em um matiz amarelado, tornando-se extremamente brilhante. Você poderia discernir chilrar dos pássaros Himalayan nos arbustos e nas árvores circunvizinhos, entre estalar das câmeras. Eu estava no monte do tigre. Mas meus pensamentos estavam em outra parte.

Eu estava pensando sobre Kanchenjunga, meu Hausberg como nós somos não chamaremos o no alemão, e as memórias anteriores de meus escola-dias nos foothills dos Himalayas. Estas montanhas tinham-me moldado e tinham- dado forma a para superar probabilidades, como outros milhares de outros Gorkhalis, Nepalese, Lepchas, Bhutanese, tibetanos e Indians, de ambos os lados dos Himalayas. Eu prestei atenção ao Kanchenjunga sempre desde que eu era uma criança em seus modos diferentes e mudanças seasonal. Nuvem-prestar atenção sobre o Kanchenjunga era sempre um pastime fascinante se de monte ou mesmo de Sandakphu do tigre de Ilam, de Sikkim ou de Darjeeling. Ao Sikkimese o Kanchenjunga foi sempre uma montanha sacred, e em seus pés estão as pedras preciosas, o sal, os sciptures holy, as plantas healing e os cereais. É uma opinião de mil anos e a tradição que os Himalayas, o domicílio dos deuses, não devem ser sullied pelos pés dos mortals.

Oh Kanchenjunga, você ensinou-nos Gorkhalis e Nepalis para manter um superior-bordo duro na cara do adversity criada por seres humanos neste mundo e para iluminar uma vela, melhor que para curse a escuridão. Para adaptar-se, para compartilhar e assimilate, melhor que vá sob quando ir começa resistente em costas extrangeiras. Os Himalayas ensinaram-nos ser resilient e carregar a dor sem queixar-se, procurarar por soluções e manter nossos ideals elevados, e não se esquecer de nossas cultura rica, tradição e opinião religiosa.

Depois que uma movimentação viva através das áreas pinho-forested e das montanhas azuis, mim foi recompensada por uma visão do Massif de Kanchenjunga em todo seu majesty. Em Ghoom, que é o ponto o mais elevado ao longo da estrada do carro do monte, nós fomos ao monastery Buddhist do 19o século, aproximadamente 8km de Darjeeling. No maciço, pompous pagoda-como construir com um rooftop amarelo, era um shrine do Maitree Buddha, com lâmpadas da manteiga e os scarves Buddhist no scarlet, no branco e no ouro gaudy.

É era uma festa para os olhos. Arte tibetana no exile. Você atravessa os quartos do museu que tem a literatura Buddhist preciosa, máscaras ritual Himalayan tradicionais e uma coleção numismatic no centro do quarto, com moedas e moeda corrente de Tibet que estavam na circulação até 1959. Um lama-aprendiz amigável pequeno posed para uma fotografia dos turistas. E um outro lama com cabelo jet-black, veio de repente acima, atrás de uma máscara de um demon tibetano com dentes ferocious-olhando, e as molas na frente de nós a começar fotografaram para a posteridade.

Um trem Himalayan colorido azul de Darjeeling construído em 1881 pelo Sharp, pelo Steward & pelo Co, Glasgow, chugged longitudinalmente em sua maneira a Kurseong (Khar-cantou), uma outra estação do monte ao longo da rota de Darjeeling a Siliguri nas planícies de India. Havia meninos novos de Gorkhali de Ghoom, tendo uma estadia alegre, saltando dentro e fora do running brinquedo-treina, com o maestro que shouting nele e que faz do mesmo modo, e tentando nab um dele. Mas os meninos de Ghoom eram distante melhores e mais rapidamente do que o envelhecimento, o trein-maestro panting, cuja a lingüeta pendurou quase fora de sua cara vermelha. Era um tamasha alegre certamente. Um espetáculo para os passageiros entre o cenário breath-taking no chá-país.

Eu pensei sobre meu amigo Harka, que se usaram viver em Ghoom, e que era um daqueles meninos durante meus escola-dias. O último que eu me ouvi dele era quando e sua cara esposa convidaram sinceramente e um amigo do estudante nomeou Tekendra Karki, agora um médico em Katmandu, para comer o chá excelente de Ilam com os sanduíches de Soaltee Oberoi. Tek e eu fazíamos nosso BSc então na faculdade Tri de Chandra em Katmandu.

Ao longo do lado da trilha railway mini, reminiscent do Schwabian Eisenbahn de Biberach, eram os grupos dos vendedores da origem tibetana que vendem a roupa usada, os trinkets, as correias, os sacos e a maioria outros dos accessoirs que você encontra ser vendido ao longo da estrada Laden do La, conduzindo a Chowrasta em Darjeeling.

Uma movimentação curta ao laço de Batasia, onde o trem azul faz um par dos laços durante sua descida a Darjeeling, e de repente você vê as nuvens acima do massif silvery, levantando-se languidly na manhã.

As famílias dos oficiais britânicos usaram-se recuar aos montes de Darjeeling, Simla, Naini Tal a escapar-se do calor scorching do verão de India e realizaram-se seus vidas e esporte sociais sob a sombra dos Himalayas. O Chogyal de Sikkim deu a monte-estação Darjeeling aos Ingleses como um gesto do Friendship, porque o Sikkimese lutado com as tropas de Ingleses de encontro ao Nepalese no Wat anglo-Nepalese (1814-15). O governo britânico agradeceu o Chogyal de Sikkim e recompensou-o com uma pensão britânica anual considerável. Didin't transforma-se um vassal de Grâ Bretanha após este ato?

Eu fui com um escola-amigo ao monte do Dow através de Kurseong, após o sanatório de TB, em um jipe do vintage da segunda guerra mundial dirigido por um Gorkha nomeado Norden Lama, que teve sangue-disparou nos olhos e em um whiff do raksi. Há nenhum promillen o controle (álcool-em-rodas) em Darjeeling, e no inverno frio e nos meses chuvosos do monsoon não é incomun encontrar o jipe e os caminhão-excitadores que param para fazer exame de um swig do raksi, um para a estrada, para manter-se mornos. Eu devo admitir, mim senti aliviado quando nós alcançamos nosso destino em uma parte.

Dirigir ao longo da trilha esquerda do autobahn em 150 quilômetros por a hora é cofre comparado a todas as curvas que uma tem que negociar ao longo da fuga de Darjeeling em dias misty. Nós fomos recompensados com o Rai-cuisine étnico excelente que compreende o dal-bhat-shikar cozinhado com coriander, cominhos, sal, pimentões, garlic, ginger e amor. Meu amigo da escola que é um Chettri, um Hindu elevado do caste, conhecido para o purity e a poluição ritual pensando, tinha casado uma senhora de Rai, muita ao chagrin de seus pais, mas ao contrário da canção sad do “huh ambarino de Gurung ambarino miliampère, dharti do timi,” eles era extremamente feliz e tinha vindo junto após o princípio: onde há uma vontade de a, há uma maneira. Ou do “raaji do bibi miya, ao kaji do kareyga do kya. ”

Como é o costume entre Gorkhalis, nós lavamos ritually nossas mãos, sentadas para baixo cross-legged, pusemos pouco alimento simbolicamente para os deuses e os Goddesses, e relished nossa refeição sem falar. Falar durante refeições é maneiras más na terra do Gorkhas, de Nepal e do diaspora onde o Gorkhalis e o Nepalese vivos. Gorkhaland é um sonho dos povos que a came de Nepal com a migração aos jardins britânicos do chá, estradas e brinquedo-treina oficinas em Tindharia, e desde que as estradas ganharam a importância depois que o esquerdo britânico e no aftermath do conflito Indo-Chinese em 1962, havia uma necessidade para as estradas ser reparado pelo governo Indian e que trabalhadores melhores a empregar nos foothills dos Himalayas do que os ajudantes resistentes, dispostos da origem de Nepalese que viveram na área desde gerações.

Apenas como o governo de Nepal sob o rei Mahendra e Birendra realizou programms do resettlement para os povos do monte que foraging eternally para o trabalho nas planícies (Terai) e em India, o governo de Bengal fêz o mesmo com suas réguas burocráticas de transferir o Nepalese do distrito de Darjeeling que tinha trabalhado na estrada de ferro Himalayan de Darjeeling às planícies em Katihar e em outros lugares. Era transferência difícil para o Gorkhalis e eles não somente é tido que battle com o sol beastly e scorching o das planícies Indian mas também teve que aprender comunicar-se em Hindi, em Bihari, em Bengali e em inglês com os Bengalis arrogantes. Na uma mão, o babus Bengali começou vir em números teeming aos montes de Darjeeling que fogem das planícies de Calcutá, e deleitou-se nos prospetos de viver nos montes de Darjeeling, de Kurseong e de Kalimpong com perks e apreciar o ar fresco e a natureza, especialmente Kanchanjunga. A montanha fêz exame de um meaning novo para os Bengalis e o raio de Satyajit foi inspirado produzir e dirigir uma película com o título Kanchenjunga. Transformou-se o „Amar Kanchanjunga “para os Bengalis.

Det vördade berg Kanchenjunga (Satis Shroff)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Memoir:
Oh Kanchenjunga (Satis Shroff)

A färgstänk av de crimson strålarna av sunen visades på spetsen av 8598mna som Kanchenjunga spänner. Därefter vände badades det in i apelsinen och gradvist i ett gulaktigt tonar, passande extremt ljust. Du kunde urskilja kvittra av de Himalayan fåglarna i de surrounding buskarna och treesna, amidst klicka av kameror. Jag var på tigerkullen. Men min tankar var någon annanstans.

Jag var tänkande om Kanchenjunga, min Hausberg, som vi ska inte till appellen det i tysk, och de tidigare minnena av min skola-dagar i foothillsna av himalayasna. Dessa berg hade gjutit, och format mig till betagna odds, gilla annat tusentals annan Gorkhalis, nepalesiskt, Lepchas, bhutanesen, Tibetans och indier, från båda sidor av himalayasna. Jag har hållit ögonen på Kanchenjungaen någonsin, sedan jag var ett barn i dess olika moods och säsongsbetonade ändringar. Fördunkla-att hålla ögonen på över Kanchenjungaen var alltid en fascinerande tidsfördriv huruvida från Ilam, den Sikkim eller Darjeelings tigerkullen eller jämna Sandakphu. Till Sikkimesen har Kanchenjungaen alltid varit ett sakralt berg, och på dess fot är ädelstenar, salt heliga sciptures och att läka växter och sädesslag. Det är tusen år tro och tradition som himalayasna, boningen av gudarna, inte bör befläckas av foten av dödligar.

Oh Kanchenjunga, har du undervisat oss Gorkhalis och Nepalis till uppehället en styv övre-kant i vända mot av motgång som skapas av människor i denna värld och att tända ett stearinljus, i stället för att förbanna mörkret. För att anpassa att dela och assimilera i stället för gå under, när gå får buse i utländska kuster. Himalayasna har undervisat oss att att vara elastiskt och att uthärda smärtar, utan att klaga, att söka för lösningar och till uppehället vår idealkick och att inte glömma våra rika kultur-, traditions- och klosterbrodertroar.

Efter ett friskt drev till och med sörja-forested områden och blåttberg, mig belönades av en vision av det Kanchenjunga massivet sammanlagt dess majestät. På Ghoom som är det högst, peka längs kullvagnsvägen, oss gick till den buddistiska kloster för det 19th århundradet, omkring 8km från Darjeeling. I det massivt svulstigt pagoda-gilla byggnad med en gul rooftop, var en relikskrin av Maitreen Buddha, med smörlampor och buddistiska scarves i bjärtt scharlakansrött, vit och guld-.

Det är var en festmåltid för synar. Tibetan konst i exil. Du går till och med rummen av museet, som har dyrbar buddistisk litteratur, den traditionella Himalayan ritualen maskerar och en numismatic samling i centrera av rummet, med myntar och valuta från Tibet som var i cirkulationskassalådan 1959. Ett litet vänligt lama-gå i lära poserat för en fotografera av turisterna. Och en annan lama med jet-black hår, kom plötsligt upp, bak en maskera av en tibetan demon med vild-seende tänder och fjädrar framme av oss för att få fotograferad för eftervärld.

Ett blått färgat Darjeeling Himalayan drev som byggdes i 1881 av Kor, marskalken & Co, Glasgow, puttrade along på dess långt till Kurseong (Khar-sjöng), en annan kull posterar längs rutten från Darjeeling till Siliguri i slättarna av Indien. Det fanns unga Gorkhali pojkar från Ghoom och att ha en jolly tid som hoppar i, och ut ur det rinnande toy-utbilda, med ledaren som ropar på dem och jämväl gör och som är pröva för att haffa ett av dem. Men de Ghoom pojkarna var långt bättre och snabbare, än åldras, flämtande utbilda-ledare, vars spontar, hängde nästan ut ur hans rött vänder mot. Det var en jolly tamasha sannerligen. En anblick för passagerarna amidst det breath-taking landskap i tea-land.

Jag tänkte om min vän Harka, som van vid direkt i Ghoom, och, som var en av de pojkar under min skola-dagar. Jumbon som jag hörde av honom, var, när han och hans inbjudna din för kär fru riktigt och en deltagarevän namngav Tekendra Karki, nu en läkare i Katmandu, för att ha utmärkt Ilam tea med Soaltee Oberoi smörgåsar. Tek och jag gjorde vår BSc därefter på den Tri Chandra högskolan i Katmandu.

Along som sidan av den mini- järnvägen spårar, som påminner om av Schwabianen Eisenbahn från Biberach, var grupper av försäljare av den tibetana beskärningen som säljer använd kläder, billig prydnadssak, kuter, hänger lös och mest andra accessoirs, som du finner att säljas längs den Laden Lavägen som leder till Chowrasta i Darjeeling.

Ett kort drev till Batasiaen kretsar, var blåttdrevet gör en koppla ihop av kretsar under dess nedstigning till Darjeeling, och plötsligt du ser molnen ovanför det silvriga massivet, resning languidly i morgonen.

Familjerna av britten kommenderar van vid reträtt till kullarna av Darjeeling, Simla, värmer Naini Tal till flykten från bränna av den Indien sommaren och buret ut deras samkvämliv och sport under skugga av himalayasna. Chogyalen av Sikkim gav kull-postera Darjeeling till britten som en gest av kamratskap, for Sikkimesen slogs med de brittiska soldaterna mot det nepalesiskt i denNepalesiska Waten (1814-15). Den brittiska regeringen tackade Chogyalen av Sikkim och belönade honom med en stilig årlig brittisk pension. Didin't blir han en vasall av Storbritannien efter denna agerar?

Jag gick med envän till Dow-kullen via Kurseong, förbi TB-sanatoriumen, i en värld kriga jeepen för tappning som II är drivande vid en Gorkha som namnges Norden Lama, som ge  första erfarenh -hade skjutit synar och en whiff av raksien. Det finns inget promillen kontrollerar (alkohol-på-rullar), i Darjeeling, och i den kalla vintern och de regniga monsoonmånaderna är det inte ovanligt att finna jeepen, och åka lastbil-chaufförer som stoppar för att ta en swig av raksi, en för vägen, till uppehället sig själv, warm. Jag måste medge, mig klädde med filt lättat, då vi nådde vår destination i en lappar.

Att köra längs lämnad spårar av autobahnen på 150 km per timme är kassaskåpet som jämförs till alla buktar att man måste att förhandla längs den Darjeeling slingan på dimmiga dagar. Vi belönades med utmärkt etnisk Rai-kokkonst som består av dalsom lagades mat med koriander, spiskummin, salt, chilir, vitlök, ingefäran och förälskelse. Mitt skola vännen, som är en Chettri, en kickkast som är hinduisk som är bekant för den tänkande rituella renheten och föroreningen, hade att gifta sig en Rai lady, mycket till chagrinen av hans föräldrar, men i motsats till bärnstensfärgade Gurungs ledsna song ”bärnstensfärgad huh för mor, timidhartien,” var hade kommit de extremt lyckliga och tillsammans efter principen: var det finns ska, finns det a långt. Eller ”miyabibiraaji, till kyakareygakajien. ”

Som är det beställnings- bland Gorkhalis, tvättade vi ritually vårt räcker, suttet besegra cross-legged, sätt lite en mat symbolically för gudarna och gudinnorna och uppskattade vårt mål, utan samtal. Samtal under mål är dåligasätt i landet av Gorkhasen, Nepal och diasporaen var Gorkhalisen och det nepalesiska levande. Gorkhaland är en dröm av folk, som kammen från Nepal till och med flyttning till brittteaen arbeta i trädgården, vägar och toy-utbildar seminarier i Tindharia, och, sedan vägarna har nått betydelse efter den lämnade och i britten efterdyningen av den Indo-Chinese konflikten i 1962, det fanns ett behov för vägarna att repareras av den indiska regeringen och vilka bättre arbetare som ska hyras i foothillsna av himalayasna än de robustt villiga hjälpredorna av den nepalesiska beskärningen som har bott i området efter utvecklingar.

Som precis regeringen av Nepal under konungen Mahendra och Birendra bar ut resettlementprogramms för kullfolket som foraging evigt för arbete i slättarna (Terai) och Indien, den Bengal regeringen gjorde samma till och med dess byråkratiskt härskar av överföring det nepalesiskt av det Darjeeling området, som hade fungerat i Darjeeling den Himalayan järnvägen till slättarna på Katihar, och annat förlägger. Det var en svår överföring för Gorkhalisen och dem som måstes för att slåss med den djuriska och bränna sunen av de indiska slättarna men också, måstes inte endast att lära att meddela i Hindi, Bihari, Bengali och engelska med de arrogant bengalisna. Å ena sidan numrerar den Bengali babusen startade kommande, i att vimla, till kullarna av Darjeeling som flyr från slättlandet av Calcutta, och glatt på utsikterna av att bo i kullarna av Darjeeling, luftar Kurseong och Kalimpong med extraförmåner och att tycka om det nytt och naturen, speciellt Kanchanjunga. Berg tog ett nytt menande för bengalisna, och den Satyajit strålen inspirerades till jordbruksprodukter och riktar en filma med titeln Kanchenjunga. Det blev „Amar Kanchanjunga ”för bengalisna.

Гора Kanchenjunga Revered (Satis Shroff)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Мемуар:
Oh, выплеск Kanchenjunga (Satis Shroff

) a пунцовых лучей солнца появился на конец ряда 8598m Kanchenjunga. После этого оно повернуло в помеец и постепенно было искупано в желтовато подкраске, весьма ярко. Вы смогли discern чирикать птиц Himalayan в окружающих кустиках и валах, между щелкать камер. Я находился на холме тигра. Но мои мысли были в другом месте.

Я думал о Kanchenjunga, моем Hausberg по мере того как мы не вызовем его в немце, и бывшие памяти моих школ-дней в предгорьях Гималаев. Эти горы отлили в форму и сформировали меня для того чтобы отжать фор, как другие тысячи других Gorkhalis, Nepalese, Lepchas, Bhutanese, тибетцев и индейцев, от обеих сторон Гималаев. Я наблюдал Kanchenjunga ever since я был ребенком в своих по-разному настроениях и сезонных изменениях. Облак-наблюдать над Kanchenjunga всегда fascinating времяпровождением был ли от холм or even Sandakphu тигра Ilam, Сиккима или Darjeeling. К Sikkimese Kanchenjunga всегда было священнейшей горой, и на своих ногах находятся драгоценные камни, соль, святейшие sciptures, healing заводы и хлопьяа. Будет верованием тысячи год и традиция Гималаи, обитель богов, не должны быть sullied ногами mortals.

Oh Kanchenjunga, вы учили нам Gorkhalis и Nepalis для того чтобы держать жесткую верхн-губу in the face of невзгода созданная людьми в этом мире и освещать свечку, rather than проклинать темноту. Приспособиться, делить и ассимилировать, rather than пойдите под когда идти получает грубым в чужих берегах. Гималаи научили, что мы будем resilient и носим боль без жаловаться, ищем для разрешений и держим наши ideals высоко, и забываем наши культура богатые люди, традиция и религиозное убеждение.

После того как юркий привод через зоны сосенки-forested и голубые горы, я был награжен зрением массива Kanchenjunga в полностью своем высочестве. На Ghoom, которое будет высшей точкой вдоль дороги тележки холма, мы пошли к скиту 19th столетия буддийскому, около 8km от Darjeeling. В массивнейшем, pompous pagoda-как строить с желтым rooftop, было shrine Maitree Будды, с светильниками масла и буддийскими шарфами в gaudy шарлахе, белизне и золоте.

Оно было пиршеством для глаз. Тибетское искусствоо в exile. Вы идете через комнаты музея имеет драгоценную буддийскую словесность, традиционные маски Himalayan ритуальные и numismatic собрание в центре комнаты, с монетками и валютой от Тибета которые находились в циркуляции до 1959. Малый содружественный lama-подмастерье представил для фотоснимка туристов. И другое lama с jet-black волосами, неожиданно come up, за маской тибетского демона с ferocious-смотря зубами, и весны перед нами, котор нужно получить сфотографировали на потомство.

Покрашенный синью поезд Darjeeling Himalayan построенный в 1881 диезом, Steward & Co, Glasgow, двинулся с пыхтеньем вперед на своей дороге к Kurseong (Khar-спел), другой станции холма вдоль трассы от Darjeeling к Siliguri в равнинах Индии. Были молодые мальчики Gorkhali от Ghoom, имеющ jolly время, скача in and out of идущее игрушк-тренируют, при проводник крича на их и делая также, и пытаясь к nab одному их. Но мальчики Ghoom были далеко более лучшими и более быстро чем стареть, задыхаясь тренировать-проводник, язык которого почти повиснул из его красной стороны. Это было jolly tamasha деиствительно. Зрелище для пассажиров между breath-taking scenery в ча-стране.

Я думал о моем друге Harka, который использовали жить в Ghoom, и который было одним из тех мальчиков во время моих школ-дней. Последнее, котор я hear of он было когда он и его дорогой супруга пригласили искренне ваш и друг студента назвал Tekendra Karki, теперь врач в Katmandu, для того чтобы иметь превосходный чай Ilam с сандвичами Soaltee Oberoi. Tek и я делали наш BSc после этого на Tri коллеже Chandra в Katmandu.

Вдоль стороны миниого железнодорожного следа, reminiscent Schwabian Eisenbahn от Biberach, находились группы в составе поставщики тибетского начала продавая используемые одежды, побрякушки, поясы, мешки и большинств другие accessoirs которым вы считаете быть проданным вдоль Laden дороги La, водя к Chowrasta в Darjeeling.

Скоро привод к петле Batasia, где голубой поезд делает пару петель во время своего спуска к Darjeeling, и неожиданно вы видите облака над серебристым массивом, поднимая languidly в утро.

Семьи великобританских офицеров использовали retreat к холмам Darjeeling, Simla, Naini Tal, котор нужно избеубежать от scorching жары лета Индии и уносили их социальные жизни и спорт под тенью Гималаев. Chogyal Сиккима дало холм-станцию Darjeeling к British как жест приятельства, потому что Sikkimese воевало с великобританскими войсками против Nepalese в Англо-Nepalese Wat (1814-15). Британское правительство возблагодарило Chogyal Сиккима и наградило его с handsome однолетней великобританской пенсией. Didin't он будет vassal Великобритании после этого поступка?

Я пошел с школ-другом к холму Dow через Kurseong, за sanatorium TB, в виллисе vintage Второй Мировой Войны управляемом названным Gorkha Norden Lama, которое имело кров-сняло глаза и whiff raksi. Никак promillen управление (спирт-на-колеса) в Darjeeling, и в холодной зиме и ненастных месяцах муссона он не необыкновенн считать виллис и тележк-водителей останавливая для того чтобы принять swig raksi, одного для дороги, для того чтобы держать тепло. Я должен впустить, я чувствовал сброшенным когда мы достигли наше назначение в one piece.

Управлять вдоль левого следа autobahn на 150 километрах в час будет сейф сравненный к всем кривым один должен обсудить вдоль тропки Darjeeling на misty дни. Мы были награжены при превосходное этническое Rai-cuisine состоя из dal-bhat-shikar сваренного с кориандром, тимоном, солью, chillies, чесноком, имбирем и влюбленностью. Мой друг школы будет Chettri, высокой кастой индусской, известный для ритуальных очищенности и загрязнения думая, поженился повелительница Rai, много к chagrin его родителей, но не похоже на песне «huh Амбер Gurung унылой Ma янтарному, dharti timi,» они был весьма счастлив и пришел совместно после принципа: where there's a will, there's a way. Или «raaji bibi miya, к kaji kareyga kya. »

Как таможня среди Gorkhalis, мы ритуально помыли наши руки, ые вниз cross-legged, положили меньшюю еду символически для богов и богинь, и relished наша еда без говорить. Говорить во время ед будет плохими образами в земле Gorkhas, Непала и diaspora где Gorkhalis и Nepalese в реальном маштабе времени. Gorkhaland будет сновидением людей кулачок от Непала через переселение к великобританским садам чая, дорогам и игрушк-тренирует мастерские в Tindharia, и в виду того что дороги приобретали важность после того как великобританское левое и в отаве индокитайского конфликта в 1962, была потребность для дорог быть отремонтированным индийским правительством и что более лучшие работники, котор нужно нанять в предгорьях Гималаев чем sturdy, охотно готовые хелперы начала Nepalese которые прожили в зоне с поколений.

Как раз как правительство Непала под королем Mahendra и Birendra унесл programms resettlement для людей холма eternally фуражировали для работы в равнинах (Terai) и Индии, правительство Бенгалии сделал эти же через свои узковедомственные правила переносить Nepalese заречья Darjeeling которое работало в Railway Darjeeling Himalayan к равнинам на Katihar и других местах. Было трудным переходом для Gorkhalis и они not only должны сразить с отвратительным и scorching солнцем индийских равнин но также должны выучить связывать в Hindi, Bihari, бенгальце и английской языке с заносчивыми бенгальцами. С другой стороны, бенгальским приходить начатый babus в teeming номера к холмам Darjeeling исчезая от равнин Calcutta, и услажено на перспективностях жить в холмах Darjeeling, Kurseong и Kalimpong с perks и наслаждаться свежим воздухом и природой, специально Kanchanjunga. Гора приняла новую смысль для бенгальцев и Satyajit Рэй было воодушевляно для того чтобы произвести и сразу пленку с названием Kanchenjunga. Стало „Amar Kanchanjunga «для бенгальцев.

De gerespecteerde Berg Kanchenjunga (Satis Shroff)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Gedenkschrift:
Oh, Kanchenjunga (Satis Shroff)

Een plons van de karmozijnrode stralen van de zon verscheen op het uiteinde van de 8598m Waaier Kanchenjunga. Dan werd het sinaasappel en werd geleidelijk aan gebaad in een geelachtige tint, die uiterst helder wordt. U kon het tjilpen van de vogels Himalayan in de omringende struiken en de bomen onderscheiden, in het midden van het klikken van camera's. Ik was op de Heuvel van de Tijger. Maar mijn gedachten waren elders.

Ik dacht over Kanchenjunga, mijn Hausberg aangezien wij zullen roepen binnen het het Duits, en het vroegere geheugen van mijn school-dagen in de uitlopers van het Himalayagebergte niet zijn. Deze bergen hadden me gevormd en gevormd om kansen, zoals andere duizenden andere Gorkhalis, Nepalees, Lepchas, Bhutanese, Tibetans en Indiërs, van beide kanten van het Himalayagebergte te overwinnen. Ik heb op Kanchenjunga gelet sinds ik een kind in zijn verschillende stemmingen en seizoengebonden veranderingen was. Wolk-let op over Kanchenjunga was altijd fascinerende pastime hetzij van de Heuvel of zelfs Sandakphu van de Tijger van Ilam, van Sikkim of van Darjeeling. Aan Sikkimese is Kanchenjunga altijd een heilige berg geweest, en op zijn voeten zijn kostbare stenen, zoute, heilige sciptures, het helen installaties en graangewassen. Het is duizend jaar geloof en de traditie dat het Himalayagebergte, de woonplaats van de Goden, niet zou moeten zijn sullied door de voeten mortals.

Oh Kanchenjunga, heeft u ons Gorkhalis en Nepalis onderwezen om een stijve hoger-lip in aanwezigheid van adversity te houden die door mensen in deze wereld wordt gecre�ërd en een kaars, eerder dan aan te steken om de duisternis te vervloeken. Zich, assimileren delen en aanpassen, eerder dan te zinken wanneer gaan in buitenlandse kusten taai wordt. Het Himalayagebergte heeft ons om veerkrachtig onderwezen te zijn en pijn te dragen zonder het klagen, naar oplossingen te zoeken en onze ideals hoog te houden, en onze rijke cultuur, traditie en godsdienstige geloven niet te vergeten.

Na een levendige aandrijving door pijnboom-beboste gebieden en blauwe bergen, werd ik beloond door een visie van het Massief Kanchenjunga in al zijn majesteit. In Ghoom, die het hoogste punt langs het karrespoor van de Heuvel Is, gingen wij naar de 19de eeuw Boeddhistisch klooster, ongeveer 8km van Darjeeling. In het massieve, pompeuze pagoda-als gebouw met een geel dak, was een heiligdom van Maitree Boedha, met boterlampen en Boeddhistische sjaals in gaudy scarlet, wit en gouden.

Het is was een feest voor de ogen. Tibetan kunst in ballingschap. U gaat door de ruimten van het museum dat kostbare Boeddhistische literatuur, traditionele rituele maskers Himalayan en een numismatic inzameling in het centrum van de ruimte, met muntstukken en munt van Tibet heeft die in omloop tot 1959 waren. Een kleine vriendschappelijke lama-leerling die voor een foto van de toeristen wordt gesteld. En een andere lama met jet-black haar, kwam plotseling omhoog, achter een masker van Tibetan demon met hevig-kijkt tanden, en de lentes voor gefotografeerd te worden ons voor posterity.

Een blauw kleurde de trein van Darjeeling Himalayan die in 1881 door Scherp, Beheerder wordt gebouwd & chugged Co, Glasgow, op zijn manier aan Kurseong (khar-zong), een andere heuvelpost langs de route van Darjeeling aan Siliguri in de vlaktes van India. Er waren jonge jongens Gorkhali die van Ghoom, een heel tijd hebben, die in en uit de lopende speelgoed-trein, met de leider springt die bij hen schreeuwt en eveneens, en aan nab één van hen probeert doet. Maar de jongens Ghoom waren veel beter en sneller dan het verouderen, het hijgen trein-leider, de waarvan tong bijna uit zijn rood gezicht hing. Het was een heel tamasha inderdaad. Een schouwspel voor de passagiers in het midden van het adembenemende landschap in thee-land.

Ik dacht over mijn vriend Harka, die om in Ghoom gebruikte te leven, en die één van die jongens tijdens mijn school-dagen was. Laatste vernam ik hem was toen hij en zijn beste vrouw van u echt uitnodigden en een studentenvriend Tekendra Karki, nu een arts in Katmandu, noemde om uitstekende thee Ilam met de sandwiches van Soaltee te hebben Oberoi. Tek en ik deed onze BSc toen bij Triuniversiteit Chandra in Katmandu.

Langs de kant van het minispoorwegspoor, herinnerend van Schwabian Eisenbahn van Biberach, waren groepen verkopers die van Tibetan oorsprong gebruikte kleren, trinkets, riemen, zakken en het meeste andere accessoirs verkopen die u wordt verkocht langs de Geladen weg van La vindt, die tot Chowrasta in Darjeeling leidt.

Een korte aandrijving aan de lijn Batasia, waar de blauwe trein een paar lijnen tijdens zijn afdaling aan Darjeeling maakt, en u ziet plotseling de wolken boven het zilverachtige massief, languidly toenemend in de ochtend.

De families van de Britse ambtenaren gebruikten aan de heuvels van Darjeeling, Simla, Naini Tal teruggaan om van de het schroeien hitte van de zomer van India te ontsnappen en voerden hun sociale leven en sport onder de schaduw van het Himalayagebergte uit. Chogyal van Sikkim gaf de heuvel-post Darjeeling aan de Britten aangezien een gebaar van Vriendschap, voor Sikkimese met de Britse troepen tegen de Nepalees in anglo-Nepalese Wat (1814-15) vocht. De Britse overheid dankte Chogyal van Sikkim en beloonde hem met een knap jaarlijks Brits pensioen. Didin't wordt hij vassal van Groot-Brittannië na deze handeling?

Ik ging met een school-vriend naar Heuvel Dow via Kurseong, voorbij het TB sanatorium, in uitstekende jeep van de Wereldoorlog II die door een Gorkha genoemd wordt gedreven Lama Norden, die bloeddoorlopen ogen en whiff van raksi had. Er zijn geen promillen controle (alcohol-op-wielen) in Darjeeling, en in de koude winter en de regenachtige moessonmaanden is het niet ongebruikelijk om jeep en vrachtwagenchauffeurs ophoudend te vinden om een swig van raksi, voor de weg te nemen, om warm te houden. Ik moet toelaten, voelde ik verlicht toen wij onze bestemming in één stuk bereikten.

Drijven langs het linkerspoor van autobahn bij 150 km per uur is veilig in vergelijking met alle krommen die men langs de sleep Darjeeling op nevelige dagen moet bespreken. Wij werden beloond met uitstekende etnische rai-Cuisine bestaand uit dal-bhat-shikar gekookt met koriander, komijn, zout, Spaanse pepers, knoflook, gember en liefde. Mijn schoolvriend die een Chettri is, een hoge Hindoese kaste, gekend voor de rituele zuiverheid en de verontreiniging denkend had, een Rai dame, veel aan het verdriet van zijn ouders gehuwd, maar in tegenstelling tot het lied „Ma van AmberGurung droevige amberhuh, timidharti,“ zij waren uiterst gelukkig en waren samen na het principe gekomen: waar een wil is, is een weg. Of „raaji van miyabibi, aan kaji van kyakareyga. “

Zoals de douane onder Gorkhalis is, wij ritueel onze handen wasten, met de benen over elkaar gingen zitten, symbolically gezet wat voedsel voor de Goden en de Godinnen, en gesmaakt onze maaltijd zonder het spreken. Het spreken tijdens maaltijd is slechte manieren in het Land van Gorkhas, Nepal en diaspora waar levende Gorkhalis en de Nepalees. Gorkhaland is een droom van mensen die de nok van Nepal door migratie aan de Britse thee tuiniert, wegen en speelgoed-trein workshops in Tindharia, en aangezien de wegen belang na Britse linker en in de nasleep van het conflict Tussen Indië en China in 1962 hebben bereikt, er een behoefte aan de wegen was die door de Indische overheid moeten worden hersteld en welke betere arbeiders in de uitlopers van het Himalayagebergte in te huren dan de stevige, gewillige helpers van Nepalese oorsprong die op het gebied sinds generaties hebben geleefd.

Enkel aangezien de regering van Nepal onder Koning Mahendra en Birendra nieuwe vestiging programms voor de heuvelmensen uitvoerde die eternally voor het werk in de vlaktes (Terai) en India voederden, de overheid van Bengalen het zelfde door zijn bureaucratische regels deed om de Nepalees van district over te brengen Darjeeling die in de Spoorweg van Darjeeling Himalayan aan de vlaktes op Katihar en andere plaatsen had gewerkt. Het was een moeilijke overdracht voor Gorkhalis en zij niet alleen moesten met de beestachtig en schroeiende zon van de Indische vlaktes vechten maar ook moesten leren om in Hindi, Bihari, Bengaals en Engels met arrogante Bengalis te communiceren. Enerzijds, begon Bengaalse babus in het storten aantallen aan de heuvels die van Darjeeling uit de vlaktes van Calcutta te komen, en verrukte bij de perspectieven op het leven in de heuvels van Darjeeling, Kurseong en Kalimpong met perks en het genieten van de van verse lucht en de Aard, vooral Kanchanjunga vluchten. De berg nam een nieuwe betekenis voor Bengalis en Satyajit Ray werd geïnspireerde om een film met de titel Kanchenjunga te produceren en te leiden. Het werd „Amar Kanchanjunga „voor Bengalis.

[رفرد] جبل [كنشنجونغ] ([ستيس] [شروفّ])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
سيرة:
ظهر [أه], [كنشنجونغ] ([ستيس] [شروفّ])

[ا] رشّ من الأشعة قرمزيّة من الشمس على الطرف من ال [8598م] [كنشنجونغ] مدى. بعد ذلك التفت هو داخل برتقال وكان تدريجيّا حمّمت في لون ضارب إلى الصّفرة, يصبح جدّا ساطعة. أنت استطاع تبيّنت ال يسقسق من العصافير [هيملن] في المحيط أدغال وأشجار, في ال يطقطق من آلة تصوير. أنا كنت على نمر تل. غير أنّ كان أفكاري في مكان آخر.

أنا كان فكّرت حول [كنشنجونغ], [هوسبرغ] ي بما أنّ نحن نكون لن أن سيدعو هو في ألمانية, والذاكرات سابقة من [سكهوول-دس] ي في التلّ سفحيّ من ال [هيملس]. كان هذا أجبال قد [موولد] وشكّل ي أن يقهر أرجحية, مثل أخرى آلاف من أخرى [غركهليس], [نبلس], [لبشس], [بهوتنس], [تيبتن] وهنديات, من كلا جوانب من ال [هيملس]. أنا قد راقبت [كنشنجونغ] [إفر سنس] كان أنا طفلة في ه مختلفة أمزجة وتغيرات موسميّة. كان [كلوود-وتشنغ] على [كنشنجونغ] دائما تسلية رائعة ما إذا من [إيلم], سكّيم أو [درجيلينغ] نمر تل [أر فن] [سندكفو]. إلى [سكّيمس] يكون [كنشنجونغ] يتلقّى دائما جبل مقدّسة, وعلى أقدامه [برسووس ستون], ملح, [سكيبتثرس] مقدّسة, معامل شفائيّة وحب. هو ألف سنة إعتقاد و [سولّيد] تقليد أنّ ال [هيملس], المسكن من الآلهات, سوفت لا يكون بالأقدام ال [مورتلس].

[أه] [كنشنجونغ], قد علمنا أنت [غركهليس] و [نبليس] أن يحافظ [أوبّر-ليب] صلبة بوجه شدة يخلق بأناس في هذا عالم وأن يشعل شمعة, [رثر ثن] أن يلعن الظلام. ذهبت أن يكيّف, شاركت وتمثّلت, [رثر ثن] تحت عندما ال يذهب يحصل متينة في شواطئ أجنبيّة. قد علمنا ال [هيملس] أن يكون رجوعيّة وأن يحمل ألم دون يشتكي, أن يبحث لحلول وأن يحافظ مثل أعلىنا عال, ولا أن ينسى نا غنيّة ثقافة, تقليد وإعتقاد دينيّة.

عقب كافأت إدارة وحدة دفع نشيطة من خلال مناطق [بين-فورستد] وأجبال زرقاء, أنا كان برؤية من [كنشنجونغ] كتلة صخريّة في كلّه عظمة. في [غووم], أيّ يكون النقطة [هيغست] على طول التل عربة طريق, ذهب نحن إلى ال [19ث] قرن دير بوذيّة, حوالي [8كم] من [درجيلينغ]. في الضخمة, طنّانة [بغد-ليك] يبني مع سقف صفراء, كان [شرين] من [ميتر] [بودّها], مع زبدة مصابيح و [سكرف] بوذيّة في مبهرجة قرمزيّة, أبيض ونوع ذهب.

هو كان عيد للأعين. فنية تيبتيّ في حالة نفي. أنت تذهب من خلال الغرف من المتحف أيّ يتلقّى أدب ثمينة بوذيّة, أقنعة تقليديّة [هيملن] رتيبة وتجميع [نوميسمتيك] في المركز من الغرفة, مع عملات وعملة من تيبت أنّ كان في دوران حتّى 1959. طرح [لم-بّرنتيس] صغيرة ودّيّة لصورة من السائحات. وتاح آخر لاما مع شعر [جت-بلك], فجأة, خلف قناع من شيطانة تيبتيّ مع [فروسووس-لووكينغ] أسن, ونوابض أمام نا أن يحصل صوّروا لذرية.

اللون الأزرق يلوّن [درجيلينغ] [شغ] قافلة تموين [هيملن] يبنى في 1881 بطرف حادّ, مضيفة & مجموعة, غلاسكو, جانبا على طريقه إلى [كورسونغ] ([كهر-سنغ]), آخر تل محطة على طول الطريق من [درجيلينغ] إلى [سليغري] في السهول هند. هناك كان شابّة [غركهلي] فتية من [غووم], يتلقّى وقت مرحة, ييقفز [إين ند ووت وف] الجارية [تو-ترين], مع القائدة يصيح في هم ويتمّ بالمثل, ويحاول أن يعتقل واحدة من هم. غير أنّ [غووم] كان فتية بعيدا جيّدة و [فستر] من ال يعتّق, يلهث [ترين-كندوكتور], الذي لسان تقريبا مشنوق من [رد فس] ه. هو كان [تمشا] مرحة حقّا. مشهد للمسافرات في المشهد [برث-تكينغ] في [ت-كونتري].

أنا فكّرت حول صديقتي [هركا], الذي استعمل أن يعيش في [غووم], والذي كان واحدة من أنّ فتى أثناء [سكهوول-دس] ي. كان الأخرى أنا علمته عندما هو وزوجته عزيزة دعا خاصّتي حقّا وطالبة صديقة عيّن [تكندرا] [كركي], الآن طبيبة في كاتماندو, أن يتلقّى ممتازة [إيلم] شاي مع [سلت] [أبروي] سندويتش. أتمّ [تك] وأنا كان [بسك] نا بعد ذلك في [تري] [شندرا] كلية في كاتماندو.

على طول الجانب من ال [ريلوي ترك] مصغّرة, تذكّريّة من [سكهوبين] [إيسنبهن] من [بيبرش], كان مجموعة البائعات من أصل تيبتيّ يبيع يستعمل ملابس, حلى, حزام سير, حقائب وكثير أخرى [أكّسّويرس] أنّ أنت تجد يكون يباع على طول المثقّل ب لا طريق, يقود إلى [شورستا] في [درجيلينغ].

إدارة وحدة دفع قصيرة إلى [بتسا] أنشوطة, حيث القافلة تموين زرقاء يجعل زوج من أناشيط أثناء هبوطه إلى [درجيلينغ], وفجأة يرى أنت السحائب فوق الكتلة صخريّة فضّيّة, يرتفع [لنغيدلي] في الصباح.

استعمل الأسرات من الضابطات بريطانيّة أن ينسحب إلى التلال [درجيلينغ], [سملا], [نيني] [تل] أن يهرب من الحرارة [سكرشنغ] من هند فصل صيف ووفى هم اجتماعيّة حيوات ورياضة تحت الخيالة من ال [هيملس]. أعطى [شجل] من سكّيم ال [هيلّ-ستأيشن] [درجيلينغ] إلى الالبريطانيوّن كإشارة الصداقة, لأنّ [سكّيمس] تنازع مع القوات بريطانيّة ضدّ [نبلس] في [وت] [أنغلو-نبلس] (1814-15). شكر الحكومة بريطانيّة [شجل] من سكّيم وكافأه مع يهيأ معاش سنويّة بريطانيّة. [ديدين'ت] يصبح هو [فسّل] من [غرت بريتين] بعد هذا عمل?

أنا ذهبت مع [سكهوول-فريند] إلى [دوو] تل عن طريق [كورسونغ], بعد ال [تب] مصحّة, في [وورلد ور يي] غلّة كرم عربة جيب يقاد ب [غركها] يعيّن [نوردن] [لما], الذي [بلوود-شوت] أعين ونفحة ال [ركس]. هناك ما من [بروميلّن] تحكم ([ألكهول-ون-وهيلس]) في [درجيلينغ], وفي الباردة شتاء وممطرة ريح موسميّة شهور ليس هو نادرة أن يجد عربة جيب و [تروك-دريفرس] يتوقّف أن يأخذ [سويغ] ال [ركس], واحدة للطريق, أن يحافظبنفسي دافئة. أنا ينبغي اعترفت, أنا [فلت] يخفّف عندما نحن بلغنا غايتنا في [أن بيس].

يقود على طول الأثر يسرى من الطريق واسعة للسيارات في 150 [كم] لكلّ ساعة خزينة يقارن إلى [ألّ ث] منحنيات أنّ واحدة يضطرّ فاوضت على طول [درجيلينغ] أثر على أيام ضبابيّة. نحن كان كافأت مع [ري-كيسن] ممتازة عرقيّ [كمبريز] [دل-بهت-شيكر] يطبخ مع كزبرة, كمون, ملح, فلفل حارّ, ثوم, زنجبيل وحالة حبّ. ي مدرسة كان صديقة الذي يكون [شتّري], عال طائفة [هيندو], يعرف للرتيبة نقاوة وتلوث يفكّر, قد زوّج [ري] سيدة, كثير إلى الغمّ من واجداته, غير أنّ بخلاف [غرونغ] كهرمانيّة أغنية حزينة "[ما] [هوه] كهرمانيّة, [تيمي] [دهرتي]," هم كان جدّا سعيدة وأتى معا بعد المبدأ: [وهر ثر'س ا ويلّ, ثر'س ا وي]. أو "[ميا] [بيبي] [رجي], إلى [كا] [كرغ] [كجي]. "

بما أنّ العادة بين [غركهليس], غسل نحن حسب الطّقوس أيادينا, يجلس إلى أسفل [كروسّ-لغّد], وضع بعض طعام بشكل رمزيّ للآلهات وآلهة, واستمتع ب وجهتنا دون يتحدّث. يتحدّث أثناء وجهات [بد منّرس] في الأرض من [غركهس], نيبال والشتات حيث [غركهليس] و [نبلس] حيّة. [غركهلند] حلم الالناس الذي حدبة من نيبال من خلال هجرة إلى البريطانيّة شاي حدائق, طرق و [تو-ترين] ورش في [تيندهريا], وبما أنّ الطرق قد كسبوا أهمية عقب البريطانيّة يسرى وفي النتيجة من النزاع [إيندو-شنس] في 1962, هناك كان حاجة للطرق أن يكون أصلحت بالحكومة هنديّة وما عاملات جيّدة أن يوظّف في التلّ سفحيّ من ال [هيملس] من المتينة, مساعدات مستعدّة من [نبلس] أصل الذي قد عاش في المنطقة منذ أجيال.

وفى فقط كالحكومة نيبال تحت ملك [مهندرا] و [بيرندرا] إعادة استقرار [بروغرمّس] للتل الناس الذي كان أبديّا [فورجنغ] لعمل في السهول ([تري]) وهند, بنغال حكومة أتمّ ال نفس من خلال قواعده دواوينيّة من [ترنسفرّينغ] [نبلس] من [درجيلينغ] منطقة الذي كان قد عمل في [درجيلينغ] سكّة حديديّة [هيملن] إلى السهول في [كتيهر] وأخرى أماكن. هو كان يصعب إنتقال ل [غركهليس] وهم ليس فحسب اضطرّ عاركت مع ال [بستلي] وشمس [سكرشنغ] من ال السهول هنديّة غير أنّ أيضا اضطرّ علمت أن يتّصل في [هيندي], [بيهري], [بنغلي] واللغة الانجليزية مع ال يتفخّر [بنغليس]. [أن ث ون هند], بدأ ال [ببوس] بنغاليّ يأتي في يسكب أرقام إلى التلال [درجيلينغ] يهرب من السهول كلكوتا, وأيهج في التوقعات من يعيش في التلال من [درجيلينغ], [كورسونغ] و [كليمبونغ] مع [بركس] ويستمتع ال [فرش ير] وطبيعة, خصوصا [كنشنجونغ]. أخذ الجبل معنى جديدة ل ال [بنغليس] و [ستجيت] شعاع كان ألهمت أن ينتج ووجّهت فيلم مع العنوان [كنشنجونغ]. هو أصبح „[أمر] [كنشنجونغ] "ل ال [بنغليس].