FATAL DECISION (Satis Shroff) Rural Nepal (c) Art by satisshroff freiburg 2007

‘Give me a glass of water,’ said the London-trained Nepalese physician, as he came into the room, where a group of Nepalese people with Mongolian and Caucasian features were gathered, either pitying or wondering what the strange illness could be.

With the glass of water in his hand, the swarthy, thick-set, bespectacled doctor approached the thin, emaciated girl, who'd retreated to a corner of the apartment like a cornered cat, and was having fits. A brown froth oozed out of her thin mouth.

As soon as she caught sight of the stranger with the water, she let out a chilling scream that seemed to echo in the Himalayas.

The physician turned to the girl's father and said, "I'm sorry Mr. Rana, I cannot do anything for your daughter. She has hydrophobia," And with that he packed his black medical bag and left.
Mr. Rana was stunned. The shock of the doctor's poker face, and dry diagnosis hit him with such a vehemence that he reeled mentally.

"But there must be some hope or solution for Sudha, my daughter," he uttered.
He told his wife what the doctor has said, adding that their daughter had no hope of surviving the dog-bite, for Maya Devi spoke only Nepali and no English.

The doctor had spoken in English, as all educated Nepalese did, even among each other.
Sudha was dying and there was no help at hand. Even modern medicine, with all its antibiotics, cortisones, antiferons wouldn't be able to help their child.

"Oh, Brahma-Vishnu-Shiva! Please don't let us down", cried Maya Devi, summoning the Hindu Trinity, with a mixture of fear and worry. And she decided to send for the local shaman, a jhakri, and dispatched a female relative of hers with the nickname 'Bhunti’, which means a fat person, not that she was pregnant or had a pot belly, but because she had a hollow back, with the result that she went through life preceded by her belly.

Mr.Rana had faith in allopathic medicine and didn't trust the traditional medicine or that which passed for traditional medicine, especially the jhakris, dhamis, bijuwas, lamas and others who took to what he called "phuk-phak" methods, which literally meant 'blowing-and-throwing.'

He preferred the old western school-medicine for himself and his family. That was because his brother and grandfather were physicians, having studied at the Grant Medical College in Bombay in the days of the British Raj.

It had almost become a family tradition, and he was contemplating to send his eldest son to this college, despite the astronomical sums that the medical colleges demanded in India in general. They called these criminal sums open-donations, and was a rather done thing.

His wife, being a traditional Tamang tribes-woman, didn't think much of modern medicine and went back to the traditional healers that she knew through her parents and grandparents for they'd lived in the foothills of the Himalayas and had heard only hair-raising stories of the practitioners of modern medicine. Whereas a local shaman was happy with a dozen eggs or a small goat, you had to pay in currency notes to the modern doctor. And currency notes were scarce in the hills of Nepal, where people bartered with natural products.

Maya Devi had seen a sick neighbour receiving a glucose injection with an outsized hypodermic syringe, and that had scared the wits out of her. She didn't know what the thing was, but it certainly looked frightening. The patient, a diabetic, had died soon after.

After that experience she'd decided that she'd definitely not go to a modern doctor.

Her grandpa, who had been a village shaman, had treated and cured the whole village, sometime or other, ever since she knew him. And what's more, he was her grandpa and that meant a lot to her and she had confidence in him, because he'd never do any harm or inflict injury, as was expected of true shamans.

She remembered once asking him how he'd become a shaman, and he'd told her that he'd been picked up in his childhood by the ban-jhakri, a wild, wise man who lived in the jungle in a cave, and who became his guru and had taught him the secrets of the healing plants and profession. Her grandpa had long hair, like that of the Hindu God Shiva of the Snows: unkempt but braided, and it gave him an extraordinary appearance as he'd sit near his house altar, where he had his ritual objects. To her he was Shiva reincarnated.

Maya Devi's husband, an educated civil servant of His Majesty's government, sneered at times about her faith in the jari-buti, as the medicinal roots-and-stems were called.

After what seemed like ages, Bhunti turned up with a lean man, who had Mongolian features. He was thought to be a 'knowing' practitioner of his blow-and-throw trade. He was half Tamang and half Bhotay, as people of Tibetan origin are called, and looked as though he, himself, was suffering from consumption. He was untidily dressed, had blood-shot eyes and stuck his thin black hair under his monkey-cap, and had a pair of drooping moustaches. He was left alone and Bhunti catered to his needs and demands.

First of all, he demanded rice grains to be brought for the blowing part of the ceremony, and then alcohol, since he belonged to the matwali-jat, which means the 'caste-that-drinks-alcohol.'

In the high-caste, ritual purity-pollution thinking Hindu society, it is regarded as a direct affront when one is offered alcohol. But since this was an emergency situation, a matter of life and death in the family, there were no protests. Neither from her otherwise orthodox Hindu husband, not from the relatives and neighbours.
Meanwhile, after gulping some of the raksi (alcohol) as though he was drinking lemon juice, he began the treatment by raising his voice and reciting a mantra and counting the rice grains on a copper plate. After each chant he drew a deep breath and blew his breath thrice in quick succession.

His first intention was to find out whether the child, who was letting out screams intermittently, was seized by a witch in the neighbourhood or a distant demon (bhut), for only then could he apparently begin treatment. After more swigs of the Gurkha raksi, his mantras became unintelligible and he seemed to withdraw within himself.

After a great deal of time, he began shaking and said in staccato bursts, "It's the demon from the othay-khola". A rivulet in the vicinity of the town. 'Othay' means a 'lip' in Nepali.

The diagnosis having been completed, a blood-sacrifice had to be made to appease the concerned river-demon along with a prayer to the Mahaguru: Shiva. It had to be a little red rooster.

Bhunti organised a red rooster in no time, and the jhakri prepared his ritual.

Although Mr. Rana showed respect this time for the traditional methods despite his distrust, he just couldn't help feeling irritated by this particular species of his sort, especially his preference for alcohol at a critical moment in someone's life.

"Perhaps he's just an alcoholic and practised traditional medicine as a quack, a dabbler who could in effect do nothing," he thought. There was nothing he could do at the moment. He had to try it out with this quack too. It was faith healing at its best. Either you believed in someone or not. Take it or leave it. There was no choice. And when you're in a desperate situation, you had to take all the chances that were available to soothe your conscience."

Meanwhile, the thin girl had started seeing double, because her optic nerve was affected, and her brain stem was assaulted by the rabies-virus and she had problems with her swallowing reflex.

Her mother had tried to give her water not knowing the medical implications and her daughter had a spasm of panicky angst and screamed again.
"Oh God, my poor Sudha, what's become of you?" cried Maya Devi as she held her daughter wrapped in a brown blanket. It was pathetic to see a pretty daughter, a girl who was only eight years old, with beautiful black hair and an olive complexion turn virtually into a skeleton, so that even the teeth seemed to jut out, the body growing thin, dehydrating and the psyche a chaos, for she was no longer able to take in the world as it had been.

There was a mighty struggle going on in her nervous system, and it registered through her brown and frothy saliva and her screams of angst and terror, which had seized her. She was evidently losing the fight.

A neighbour suggested that the patient should be immediately transported to Kathmandu for "further treatment." Another thought it would be better to try out a local dhami, a traditional healer, and yet another an ayurvedic practitioner from the town, who wore spectacles and a turban and was from the Punjab. A well-meaning Lepcha neighbour said, "Ranaji, you should call a Lepcha Bongthing who is a mediator between humans and the Spirits. If that doesn't help we could engage a Limbu Yeba exorcist.

Mr.Rana had often seen the Limbu Yeba males going about wearing their ridiculous creased white skirts and turbans, with long feathers, cauri and rudraksha garlands.

"Why not try homeopathy?" said another.

In this lost and helpless state there was nothing to do but to try everything, like a drowning person clinging to the last straw, and so began an odysee of 'treatments' carried out in the hope of saving a child whose body and mind were rebelling and running out of control.

Mrs. Rana's thought wandered to the day when her daughter Sudha had returned with a neighbour's daughter after the bhai-tika ceremony from a distant part of the town. Bhai-tika, the festival during which the sisters proffered various honours on their brothers after a ritual puja, whereby the brothers are blessed with prosperity and protection against the adversities of human existence and unseen evils. And who could think that evil would strike on such an auspicious day?

As is the custom in Nepal, the people have their chicken, dogs, yaks and goats outside the courtyard. The dog, which was a bitch, had let out a few snarls and barks to warn passers-by that they were trespassing her marked territory. The children had been scared by the angry barks and had emitted shrieks of fear, and the bitch had made for the two scared children in a frenzy and had bitten them on their legs after a short pursuit.

The two girls had returned home crying and told their parents about the fierce dog that had bitten them. However, the parents who were entertaining guests in the afternoon hadn't thought anything worse about the consequences of a dog-bite and Mr. Rana had only used the zinc oxide and eucalyptus salve that you find in every household. He had faith it would heal the wound, as in the past against other bites and wounds.

And that had been a terrible mistake.

Whereas the other girl Chitra was immediately sent to a local doctor, who gave her anti-rabies injections, Mr. Rana's daughter was treated with only a smear salve.

"That ought to do the trick," Mr. Rana had thought. "Why spend more money unnecessarily on the doctor? Injections were expensive. And after all, if the salve had the same effect, why not save the money for another purpose?"

Only last Monday the Nepalese Brahmin from Dhankuta had visited them and had predicted something inauspicious in the near future in the family. But in order to counteract that he had suggested making an amulet for his two daughters, with vedic mantras inscribed in them, which were thought to have preventive and protective effects against the bad planets (grahas) that had changed their constellations. The Brahmin was a jotisi, a learned Benaras-returned astrologer, with the ability to interpret and analyse the astrological data of Hindus, for every Hindu possessed a long scroll (janai-patra), which bears all the lucky and unlucky, the auspicious and inauspicious days in one's lifetime, noted according to the constellation of one's zodiac sign, and starting from the date of one's birth.

In the Nepal of yore, this scroll of paper was an important document, and it still is, in the Middle Mountains of Nepal where the Chettris and Brahmins live.

Mr.Rana though a Chettri from birth, didn't think much of the jotisis and other wandering brahmins. As far as he was concerned, they were slimy, garrulous, cunning fellows who went from house to Hindu house talking fancy Sanskrit with the married women who were unfailingly always at home, and departing with a handsome dakshina (offering) in the form of: rice, currency notes and coins, and sometimes even a whole cow. The Hindu religion allowed it, and the priests and astrologers made the best of this belief.

The doctor's words had struck Mr. Rana like a guillotine. It was a death sentence.

A dark, monsoon-like cloud hung over the family. A feeling of mourning, depression and helplessness spread, even though the daughter was breathing, shrieking and struggling with death. Their daughter had developed a hoarse throat and her whole frail body was shaking.

Mr. Rana had heard that it took at least 15 injections to treat the rabies virus. In these days it was even possible to do it with three shots, but what was the use of knowledge? Or when a medical therapy is refused due to the ignorance on the part of the parents who have the money, and therefore the power to decide whether a member of the family should be medically treated or not, through traditional or western healing methods.

The way Mr. Rana saw it, it had been a blatant misuse of power. And he had a terribly guilty conscience regarding his daughter. It had been a fatal decision. One part of his mind accused him and the other seemed to rationalise and shift the blame to the uselessness of medicine, even though man had set foot on the moon and the skies were studded with satellites belonging to the western world.

And Sudha died that night.

ENDS

About the Author: Satis Shroff is a writer and poet based in Freiburg (poems, fiction, non-fiction) who also writes on ethno-medical, culture-ethnological themes. He has studied Zoology and Botany in Nepal, Medicine and Social Science in Germany and Creative Writing in Freiburg and Manchester. He describes himself as a mediator between western and eastern cultures and sees his future as a writer and poet. Satis Shroff was awarded the German Academic Exchange Prize. Please read his poems and articles in www.google & www.yahoo under search: satis shroff Nepal

Satis Shroff’s bicultural perspective makes his prose and poems rich, full of awe, and at the same time heartbreakingly sad. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rage au Népal (Satis Shroff)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le ˜ MORTEL de € d'â de DÉCISION (

Satis Shroff) me donnent un verre de l'eau, le ™ de € d'â a indiqué le médecin népalais Londres-qualifié, car il a hérité la salle, où un groupe de personnes népalaises avec les dispositifs mongols et caucasiens ont été recueillis, plaignant ou se demandant ce que la maladie étrange pourrait être.

Avec le verre de l'eau dans sa main, le basané, trapue, bespectacled le docteur a approché la fille mince et émaciée, who'd retraité à un coin de l'appartement comme un chat acculé, et avait des ajustements. Une mousse brune a suinté hors de sa bouche mince.

Dès qu'elle a attrapé la vue de l'étranger avec de l'eau, elle a laissé dehors un cri perçant de refroidissement qui a semblé faire écho en Himalaya.

Le médecin tourné au père de la fille et dit, « je suis M. désolé. Rana, je ne peux faire rien pour votre fille. Elle a le hydrophobia, « et avec celui il a emballé son sac médical noir et à gauche.
M. Rana a été assommé. Le choc du visage du tisonnier du docteur, et du diagnostic sec l'a frappé avec une telle véhémence qu'il a tournoyé mentalement.

« Mais il doit y avoir un certain espoir ou solution pour Sudha, ma fille, » il a poussé.
Il a dit son épouse ce que le docteur a dit, ajoutant que leur fille n'a eu aucun espoir de la survie la chien-morsure, parce que le Maya Devi n'a parlé seulement Nepali et aucun anglais.

Le docteur avait parlé en anglais, comme le faisait tout le Népalais instruit, même parmi l'un l'autre.
Sudha mourait et il n'y avait aucune aide actuelle. Même la médecine moderne, avec tous ses antibiotiques, les cortisones, antiferons ne pourraient pas aider leur enfant.

Le « OH, Brahma-Vishnu-Shiva ! Veuillez ne pas laisser nous en bas de ", le Maya pleuré Devi, rassemblant la trinité indoue, avec un mélange de la crainte et du souci. Et elle a décidé d'envoyer pour le shaman local, un jhakri, et a expédié un parent de femelle à elle ™ de € de Bhuntiâ avec surnom le ', qui signifie une grosse personne, pas qu'elle était enceinte ou a eu un ventre de pot, mais parce qu'elle a eu un dos de cavité, avec le résultat qu'elle est passée par la vie précédée par son ventre.

Mr.Rana a eu la foi dans la médecine allopathic et n'a pas fait confiance à la médecine traditionnelle ou celle qui ont passé pour la médecine traditionnelle, particulièrement les jhakris, des dhamis, des bijuwas, des lamas et d'autres qui a pris à ce qu'il a appelé le « phuk-phak » méthodes, qui a littéralement signifié le « souffler-et-lancement.  »

Il a préféré la vieille école-médecine occidentale pour se et sa famille. C'était parce que son frère et père étaient des médecins, ayant étudié à l'université médicale de Grant à Bombay en jours du Raj britannique.

C'était presque devenu une tradition de famille, et il contemplait pour envoyer son fils plus âgé à cette université, en dépit des sommes astronomiques qui les universités médicales exigées en Inde en général. Ils ont appelé ces ouvrir-donations de sommes de criminel, et étaient une chose plutôt faite.

Son épouse, étant une tribu-femme traditionnelle de Tamang, n'a pas pensé beaucoup à la médecine moderne et n'est pas allée de nouveau aux guérisseurs traditionnels qu'elle a connus par ses parents et grand-pères pour eux avait vécu dans les collines de l'Himalaya et avait entendu seulement des histoires horrifiantes des praticiens de la médecine moderne. Considérant qu'un shaman local était heureux avec les oeufs une douzaine ou une petite chèvre, vous avez dû payer dans des notes de devise au docteur moderne. Et les notes de devise étaient rares dans les collines du Népal, où les gens ont échangé avec les produits naturels.

Le Maya Devi avait vu qu'un voisin malade recevant une injection de glucose avec outsized la seringue hypodermique, et cela avait effrayé les esprits hors de elle. Elle n'a pas su ce qu'était la chose, mais elle a certainement semblé effrayante. Le patient, un diabétique, était mort peu ensuite.

Ensuite cette expérience elle avait décidé qu'elle n'irait certainement pas à un docteur moderne.

Son grand-papa, qui avait été un village shaman, avait traité et avait traité tout le village, autrefois ou autre, depuis qu'elle l'a connu. Et ce qui est plus, il était son grand-papa et cela a voulu dire beaucoup à elle et à elle a eu la confiance dans lui, parce qu'il ne ferait jamais n'importe quel mal ou infligerait des dommages, comme a été prévu des shamans vrais.

Elle s'est rappelée lui demander une fois que comment il deviendrait un shaman, et il l'a eue dit qu'il avait été pris dans son enfance par l'interdiction-jhakri, un homme sauvage et sage qui a vécue dans la jungle dans une caverne, et qui est devenue son gourou et lui avait enseigné les secrets des usines et de la profession curatives. Son grand-papa a eu de longs cheveux, comme cela de Dieu indou Shiva des neige : unkempt mais tressé, et il lui a donné un aspect extraordinaire car il s'assiérait près de son autel de maison, où il a eu ses objets rituels. À elle il était Shiva réincarné.

Le mari de Devi de Maya, un fonctionnaire instruit du gouvernement de sa majesté, ricané parfois au sujet de sa foi dans le jari-buti, comme racine-et-tiges médicinales se sont appelés.

Après ce qui a semblé comme des âges, Bhunti tourné vers le haut avec un homme maigre, qui a eu les dispositifs mongols. Il a été pensé pour être « connaître » le praticien l'à lui souffler-et-jettent le commerce. Il était demi de Tamang et demi de Bhotay, comme les gens d'origine tibétaine s'appellent, et regardé comme s'il, lui-même, souffrait de la consommation. Il a été untidily habillé, a eu sang-a tiré des yeux et a collé ses cheveux noirs minces sous son singe-chapeau, et a eu une paire de moustaches tombantes. Il seul a été laissé et Bhunti a approvisionné aux ses besoins et demandes.

Tout d'abord, il a exigé les grains de riz à apporter pour la partie de soufflement de la cérémonie, et puis l'alcool, puisqu'il a appartenu au matwali-jat, qui signifie le « caste-que-boire-alcool.  »

Dans la haut-caste, pureté-pollution rituelle pensant la société indoue, il est considéré pendant qu'un affront direct quand un est offert l'alcool. Mais puisque c'était une situation de secours, une question de la vie et la mort dans la famille, il n'y avait aucune protestation. Ni l'un ni l'autre de elle mari indou autrement orthodoxe, pas des parents et des voisins.
En attendant, après avoir englouti une partie du raksi (alcool) comme s'il buvait du jus de citron, il a commencé le traitement en élevant sa voix et en exposant une incantation et en comptant les grains de riz d'un plat de cuivre. Après que chacun chante il a dessiné un souffle profond et a soufflé son souffle trois fois dans la succession rapide.

Sa première intention était de découvrir si l'enfant, qui laissait dehors crie par intermittence, a été saisi par une sorcière dans le voisinage ou un démon éloigné (bhut), parce que seulement alors pourrait il apparemment commencer le traitement. Après plus de gorgées du raksi de Gurkha, ses incantations sont devenues inintelligibles et il a semblé se retirer dans se.

Après beaucoup de temps, il a commencé à secouer et a dit dans des éclats de staccato, « c'est le démon de l'othay-khola ». Un rivulet à proximité de la ville. « Othay » signifie une « lèvre » dans Nepali.

Le diagnostic ayant été accompli, un sang-sacrifice a dû être fait pour apaiser le fleuve-démon intéressé avec une prière au Mahaguru : Shiva. C'a dû être un petit coq rouge.

Bhunti a organisé un coq rouge en un rien de temps, et le jhakri a préparé son rituel.

Bien que M. Rana montré respect cette fois pour les méthodes traditionnelles en dépit de sa méfiance, il juste ne pourrait pas aider le sentiment irrité par ce des espèces particulières de sa sorte, particulièrement sa préférence pour l'alcool à un moment critique dans quelqu'un la vie.

« Peut-être il est juste un alcoolique et médecine traditionnelle pratiquée en tant que charlatan, un amateur qui pourrait en effet ne faire rien, » il a pensé. Il n'y avait rien qu'il pourrait faire à l'heure actuelle. Il a dû l'essayer dehors avec ce charlatan aussi. C'était foi curatif à son meilleur. Vous avez cru en quelqu'un ou pas. Prenez-le ou laissez-le. Il n'y avait aucun choix. Et quand vous êtes dans une situation désespérée, vous avez dû prendre toutes chances qui étaient disponibles pour apaiser votre conscience. « 

En attendant, la fille mince avait commencé à voir le double, parce que son nerf optique a été affecté, et sa tige de cerveau a été assaillie par le rage-virus et elle a eu des problèmes avec son réflexe de ingestion.

Sa mère avait essayé de lui donner l'eau ne sachant pas les implications médicales et sa fille a fait un spasme de l'angst paniqué et crier encore.
« Dieu de l'OH, mon Sudha pauvre, ce qui est devenu de toi ? » Maya pleuré Devi comme elle a jugé sa fille enveloppée dans une couverture brune. Il était pathétique pour voir une jolie fille, une fille qui était seulement huit années, avec de beaux cheveux noirs et un tour olive de teint pratiquement dans un squelette, de sorte que même les dents aient semblé saillir dehors, le corps accroissant légèrement, la déshydratation et la psyche un chaos, parce que elle ne pouvait plus rentrer le monde car il avait été.

Il y avait une lutte puissante continuant dans son système nerveux, et il s'est enregistré par sa salive brune et écumeuse et ses cris perçants d'angst et de terreur, qui l'avaient saisie. Elle perdait évidemment le combat.

Un voisin a proposé que le patient devrait être immédiatement transporté à Katmandou pour « davantage de traitement. » Une autre pensée il vaudrait mieux d'essayer un dhami local, un guérisseur traditionnel, mais un autre un praticien ayurvedic de la ville, qui a porté des lunettes et un turban et était le Pendjab. Un dit voisin de Lepcha de bien-signification, « Ranaji, vous devriez appeler un Lepcha Bongthing qui est un médiateur entre les humains et les spiritueux. Si cela n'aide pas nous pourrions engager un exorciste de Limbu Yeba.

Mr.Rana avait souvent vu les mâles de Limbu Yeba aborder porter leurs jupes et turbans blancs plissés ridicules, avec de longs plumes, cauri et guirlandes de rudraksha.

« Pourquoi pas homéopathie d'essai ? » dit des autres.

En cela l'état perdu et délaissé il n'y avait rien à faire mais essayer tout, comme une personne de noyade s'accrochant à la dernière paille, et ainsi a commencé un odysee des « traitements » effectués dans l'espoir de sauver un enfant dont corps et l'esprit étaient se rebellant et manquant de commande.

Mme. La pensée de Rana a erré au jour où sa fille Sudha était retournée avec la fille d'un voisin après la cérémonie de bhai-tika d'une partie éloignée de la ville. Bhai-tika, le festival pendant lequel les soeurs a offert de divers honneurs sur leurs frères après un puja rituel, par lequel les frères soient bénis avec la prospérité et la protection contre les adversités de l'existence humaine et des maux invisibles. Et qui pourrait penser que le mal frapperait un jour si propice ?

De même que la coutume au Népal, le peuple a leur poulet, chiens, yaks et chèvres en dehors de la cour. Le chien, qui était une chienne, a eu a laissé dehors quelques vrilles et écorces avertir des passants qu'ils enfreignaient son territoire marqué. Les enfants avaient été effrayés par les écorces fâchées et avaient émis des cris perçants de la crainte, et la chienne s'était dirigée vers les deux enfants effrayés dans une frénésie et les avait mordus sur leurs jambes après une poursuite courte.

Les deux filles avaient renvoyé pleurer à la maison et avaient dit leurs parents au sujet du chien féroce qui les avait mordus. Cependant, les parents qui amusaient des invités l'après-midi n'avaient pensé rien plus mauvais aux conséquences d'une chien-morsure et d'un M. Rana avait seulement employé l'onguent d'oxyde et d'eucalyptus de zinc que vous trouvez dans chaque ménage. Il a eu la foi qu'il guérirait la blessure, comme dans le passé contre d'autres morsures et blessures.

Et c'avait été une erreur terrible.

Considérant que l'autre fille Chitra a été immédiatement envoyée à un docteur local, qui lui a donné les injections antirabiques, M. La fille de Rana a été traitée avec seulement un onguent de souillure.

« Qui doit faire le tour, » M. Rana a eu la pensée. « Pourquoi dépensez plus d'argent inutilement en docteur ? Les injections étaient chères. Et après tout, si l'onguent avait le même effet, pourquoi pas économiser l'argent pour un autre but ? « 

Seulement le lundi passé le Brahmin népalais de Dhankuta les avait visités et avait prévu quelque chose de peu propice dans un avenir proche dans la famille. Mais afin de contrecarrer qu'il avait suggéré faire une amulette pour ses deux filles, avec des incantations vedic inscrites dans elles, qui ont été pensées pour avoir des effets préventifs et protecteurs contre les mauvaises planètes (grahas) qui avaient changé leurs constellations. Le Brahmin était un jotisi, un astrologue Benaras-retourné instruit, avec la capacité d'interpréter et analyser les données astrologiques des hindous, pour chaque hindou possédé un long rouleau (janai-patra), qui soutient tous chanceux et malheureux, les jours propices et peu propices dans la vie à un, remarquable selon la constellation de signe à un de zodiaque, et à partir de la date de la naissance à un.

Au Népal d'autrefois, ce rouleau de papier était un document important, et il est toujours, dans les montagnes moyennes du Népal où le Chettris et les Brahmins vivent.

Mr.Rana bien qu'un Chettri de naissance, n'ait pas pensé une grande partie du jotisis et d'autres brahmins errants. En ce qui concerne il, ils étaient des camarades gluants, loquaces, adroits sous forme dont sont allés de la maison à la maison indoue parler Sanskrit de fantaisie avec les femmes mariées qui étaient unfailingly toujours à la maison, et partir avec un dakshina beau (offre) : le riz, les notes de devise et les pièces de monnaie, et égalisent parfois une vache entière. La religion indoue l'a permis, et les prêtres et les astrologues ont fait le meilleur de cette croyance.

Les mots du docteur avaient frappé M. Rana aiment une guillotine. C'était une phrase de mort.

Une obscurité, mousson-comme le nuage accroché au-dessus de la famille. Un sentiment de diffusion de deuil, de dépression et d'abandon, quoique la fille ait été respirante, poussant des cris perçants et luttant avec la mort. Leur fille avait développé une gorge rauque et son corps frêle entier secouait.

M. Rana avait entendu qu'il a pris au moins 15 injections pour traiter le virus de rage. Dans de nos jours lui était même possible pour le faire avec trois projectiles, mais quelle était l'utilisation de la connaissance ? Ou quand une thérapie médicale est due refusé à l'ignorance de la part des parents qui ont l'argent, et donc la puissance décider si un membre de la famille devrait être médicalement traité ou pas, par des méthodes curatives traditionnelles ou occidentales.

M. de manière. Rana l'a vu, il avait été un abus flagrant de puissance. Et il a eu une conscience terriblement coupable concernant sa fille. C'avait été une décision mortelle. Une part de son esprit l'accuse et l'autre a semblé rationaliser et décaler le blâme à l'uselessness de la médecine, quoique l'homme ait placé le pied sur la lune et les cieux ont été cloutés avec des satellites appartenant au monde occidental.

Et Sudha mort cela nuit.

EXTRÉMITÉS

au sujet de l'auteur : Satis Shroff est un auteur et un poèt basés dans Freiburg (poésies, fiction, non-fiction) qui écrit également sur des thèmes ethno-médicaux et culture-ethnologiques. Il a étudié la zoologie et la botanique au Népal, la médecine et la science sociale en Allemagne et l'écriture créatrice Freiburg et à Manchester. Il se décrit en tant que médiateur entre les cultures occidentales et orientales et voit son futur en tant qu'un auteur et poèt. Satis Shroff a été attribué le prix allemand d'échange d'universitaire. Veuillez lire ses poésies et articles dans www.google et www.yahoo sous la recherche : la perspective biculturelle du ™

s de € du Népal Satis Shroffâ de shroff de satis fait ses riches de prose et de poésies, pleins de la crainte, et en même temps de façon déchirante triste. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rabia en Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El ˜ FATAL del € del â de la DECISIÓN (

Satis Shroff) me da un cristal de agua, el ™ del € del â dijo a médico Londres-entrenado de Nepalese, pues él entró en el cuarto, en donde recolectaron a un grupo de gente de Nepalese con las características mongoles y caucásicas, pitying o preguntándose lo que podría ser la enfermedad extraña.

Con el cristal de agua en su mano, el moreno, thick-set, bespectacled a doctor acercó a la muchacha fina, emaciated, who'd retirado a una esquina del apartamento como un gato arrinconado, y tenía ajustes. Una espuma marrón exudó fuera de su boca fina.

Tan pronto como ella cogiera la vista del extranjero con el agua, ella dejó hacia fuera un grito que se enfriaba que se parecía repetir en el Himalaya.

El médico dado vuelta al padre de la muchacha y dicho, “soy Sr. apesadumbrado. Rana, no puedo hacer cualquier cosa para su hija. Ella tiene hydrophobia, “y con ése él embaló su bolso médico negro y a la izquierda.
Sr. Rana fue atontado. El choque de la cara del póker del doctor, y de la diagnosis seca lo golpeó con tal vehemencia que él aspó mentalmente.

“Pero debe haber una cierta esperanza o solución para Sudha, mi hija,” él pronunció.
Él dijo a su esposa qué el doctor ha dicho, agregando que su hija no tuviera ninguna esperanza de sobrevivir la perro-mordedura, porque el maya Devi habló solamente Nepali y ningún inglés.

El doctor había hablado en inglés, como todo el Nepalese educado, incluso entre uno a.
Sudha moría y no había ayuda actual. Incluso la medicina moderna, con todos sus antibióticos, los cortisones, antiferons no podrían ayudar a su niño.

"[أه], [برهم-فيشنو-شيفا]! No deje por favor a nos abajo de ", a maya gritado Devi, convocando la trinidad hindú, con una mezcla del miedo y de la preocupación. Y ella decidía enviar para el shaman local, un jhakri, y envió a pariente de la hembra el suyo con ™ del € de Bhuntiâ del apodo el ', que significa a persona gorda, no que ella era embarazada o tenía un vientre del pote, pero porque ella tenía una parte posteriora del hueco, con el resultado que ella pasó con la vida precedida por su vientre.

Mr.Rana tenía fe en medicina allopathic y no confiaba en la medicina tradicional o la que pasaron para la medicina tradicional, especialmente los jhakris, los dhamis, los bijuwas, los lamas y otras que llevaron lo que él llamó el “phuk-phak” métodos, que significó literalmente “soplar-y-lanzar. ”

Él prefirió la vieja escuela-medicina occidental para se y su familia. Eso era porque su hermano y abuelo eran médicos, estudiando en la universidad médica de Grant en Bombay en los días del Raj británico.

Casi se había convertido en una tradición de la familia, y él comtemplaba enviar a su más viejo hijo a esta universidad, a pesar de las sumas astronómicas que las universidades médicas exigidas en la India en general. Llamaron estas abrir-donaciones de las sumas del criminal, y eran una cosa algo hecha.

Su esposa, siendo una tribu-mujer tradicional de Tamang, no pensó mucho en medicina moderna y no fue de nuevo a los curadores tradicionales a que ella conocía a través de sus padres y abuelos para ellos había vivido en las colinas del Himalaya y había oído solamente las historias hair-raising de los médicos de la medicina moderna. Mientras que un shaman local era feliz con los huevos una docena o una cabra pequeña, usted tuvo que pagar en notas de la modernidad al doctor moderno. Y las notas de la modernidad eran escasas en las colinas de Nepal, en donde la gente trocó con los productos naturales.

El maya Devi había considerado que un vecino enfermo que recibía una inyección de la glucosa con outsized la jeringuilla hipodérmica, y ésa había asustado los ingenios fuera de ella. Ella no sabía cuáles era la cosa, pero parecía ciertamente espantosa. El paciente, diabético, había muerto pronto después.

Esa experiencia ella había decidido después que ella no iría definitivamente a un doctor moderno.

Su grandpa, que había sido una aldea shaman, había tratado y había curado la aldea entera, alguna vez u otra, desde entonces ella le conociera. Y cuál es más, él era su grandpa y ése significó mucho ella y a ella tenía confianza en él, porque él nunca haría cualquier daño o infligiría lesión, como esperó de shamans verdaderos.

Ella lo recordó una vez preguntar que cómo él hizo un shaman, y él la tenía dicho que la interdicción-jhakri, hombre salvaje lo hubiera tomado en su niñez, sabio que vivieron en la selva en una cueva, y que hizo su gurú y le había enseñado los secretos de las plantas y de la profesión curativas. Su grandpa tenía pelo largo, como el del dios hindú Shiva de las nieves: unkempt pero trenzado, y le dio un aspecto extraordinario pues él se sentaría cerca de su altar de la casa, donde él tenía sus objetos rituales. A ella él era Shiva reencarnado.

Llamaron el marido de Devi del maya, funcionario educado del gobierno de su majestad, dicho con desprecio ocasionalmente sobre su fe en el jari-buti, como los raíz-y-vástagos medicinales.

Después de qué se parecía como edades, Bhunti dado vuelta para arriba con un hombre magro, que tenía características mongoles. Lo pensaron para ser “conocer” al médico de su soplar-y-lanza comercio. Él era medio Tamang y medio Bhotay, como llaman la gente del origen tibetano, y mirado como si él, sí mismo, sufría de la consumición. Lo untidily vistieron, tenía sangre-tiró a ojos y se pegó el pelo negro fino debajo de su mono-casquillo, y tenía un par de bigotes que se inclinaban. Solamente le dejaron y Bhunti abasteció a sus necesidades y demandas.

Primero de todos, él exigió los granos del arroz que se traerán para la parte que soplaba de la ceremonia, y entonces el alcohol, puesto que él perteneció al matwali-jat, que significa el “casta-que-beber-alcohol. ”

En la alto-casta, pureza-contaminación ritual que piensa a sociedad hindú, se mira mientras que una afrenta directa cuando una se ofrece el alcohol. Pero puesto que ésta era una situación de la emergencia, una cuestión de vida y muerte en la familia, no había protestas. Ni unos ni otros de ella marido hindú de otra manera ortodoxo, no de los parientes y de los vecinos.
Mientras tanto, después de tragar saliva algo del raksi (alcohol) como si él bebía el jugo del limón, él comenzó el tratamiento levantando su voz y recitando un mantra y contando los granos del arroz en una placa de cobre. Después de que cada uno cante él dibujó una respiración profunda y sopló su respiración tres veces en la sucesión rápida.

Su primera intención era descubrir si el niño, que dejaba hacia fuera grita intermitentemente, fue agarrado por una bruja en la vecindad o un demonio distante (bhut), porque entonces podría él comenzar solamente al parecer el tratamiento. Después de más tragos del raksi del Gurkha, sus mantras llegaron a ser unintelligible y él se parecía retirarse dentro de se.

Después de tiempo mucho, él comenzó a sacudarir y dijo en explosiones del staccato, “es el demonio del othay-khola”. Un rivulet en la vecindad de la ciudad. “Othay” significa un “labio” en Nepali.

La diagnosis que era terminada, un sangre-sacrificio tuvo que ser hecha para apaciguir al río-demonio en cuestión junto con un rezo al Mahaguru: Shiva. Tuvo que ser un pequeño gallo rojo.

Bhunti organizó un gallo rojo en ninguna hora, y el jhakri preparó su ritual.

Aunque Sr. Respecto demostrado Rana este vez para los métodos tradicionales a pesar de su desconfianza, él apenas no podría ayudar a la sensación irritada por esta especie particular de su clase, especialmente su preferencia por alcohol en un momento crítico en alguien vida.

“Quizás él es justo un alcohólico y medicina tradicional practicada como quack, dabbler que no podría en efecto hacer nada,” él pensó. No había nada que él podría hacer en el momento. Él tuvo que intentarlo hacia fuera con este quack también. Era fe curativa en su mejor. Usted creyó en alguien o no. Tómelo o déjelo. No había opción. Y cuando usted está en una situación desesperada, usted tuvo que tomar todas las ocasiones que estaban disponibles para calmar su conciencia. “

Mientras tanto, la muchacha fina había comenzado a ver el doble, porque su nervio óptico fue afectado, y su vástago de cerebro fue asaltado por el rabia-virus y ella tenía problemas con su reflejo que tragaba.

Su madre había intentado darle el agua que no sabía las implicaciones médicas y su hija hizo un espasmo del angst panicky y gritar otra vez.
“Dios del Oh, mi Sudha pobre, qué se pasa con usted?” maya gritado Devi como ella sostuvo a su hija envuelta en una manta marrón. Era pathetic ver una hija bonita, una muchacha que era solamente ocho años, con el pelo negro hermoso y una vuelta verde oliva de la tez virtualmente en un esqueleto, de modo que incluso los dientes se parecieran jut hacia fuera, el cuerpo que crecía delgadamente, el deshidratar y la psique un caos, porque ella podía no más admitir el mundo pues había sido.

Había una lucha poderosa que entraba encendido en su sistema nervioso, y se colocó con su saliva marrón y espumosa y sus gritos del angst y del terror, que la habían agarrado. Ella perdía evidentemente la lucha.

Un vecino sugirió que el paciente inmediatamente fuera transportado a Katmandu para el “tratamiento adicional.” Otro pensamiento sería mejor probar un dhami local, curador tradicional, pero otro un médico ayurvedic de la ciudad, que usó espectáculos y un turban y era del Punjab. Un dicho vecino de Lepcha del bien-significado, “Ranaji, usted debe llamar un Lepcha Bongthing que sea un mediador entre los seres humanos y los alcoholes. Si eso no ayuda podríamos contratar un exorcist de Limbu Yeba.

Mr.Rana había visto a menudo a varones de Limbu Yeba el ir sobre usar sus faldas y turbans blancos arrugados ridículos, con las plumas, cauri y los garlands largos del rudraksha.

“Porqué no intento homeopathy?” dicho otros.

En estado perdido y desamparado esto no había nada hacer pero intentar todo, como una persona que se ahogaba que se aferraba en la paja pasada, y así que comenzó un odysee de los “tratamientos” realizados en la esperanza de ahorrar a un niño que cuerpo y mente era de rebelión y de funcionamiento de control.

Señora. El pensamiento de Rana vagó al día en que su hija Sudha había vuelto con la hija de un vecino después de la ceremonia del bhai-tika de una parte distante de la ciudad. [بهي-تيكا], المهرجان أثناء أيّ الأخوات قدّم شرف مختلفة على إخوانهم بعد [بوجا] رتيبة, [وهربي] الإخوان يكون باركت مع إزدهار وحماية ضدّ الشدات من وجود إنسانيّة وشرور غير مرئيّ. ¿Y quién podría pensar que el mal pulsaría en un día tan propicio?

Al igual que el costumbre en Nepal, la gente tiene su pollo, perros, yaks y cabras fuera del patio. El perro, que era una perra, tenía dejó hacia fuera algunos gruñidos y cortezas advertir a traseúntes que violaran su territorio marcado. Las cortezas enojadas habían asustado y habían emitido a los niños chillidos del miedo, y la perra había hecho para los dos niños asustados en un frenesí y los había mordido en sus piernas después de una búsqueda corta.

Las dos muchachas habían vuelto a casa el griterío y habían dicho a sus padres sobre el perro feroz que los había mordido. Sin embargo, los padres que entretenían a huéspedes por la tarde no habían pensado cualquier cosa peor de las consecuencias de una perro-mordedura y de Sr. Rana había utilizado solamente el salve del óxido y del eucalipto del cinc que usted encuentra en cada casa. Él tenía fe que curaría la herida, como en el pasado contra otras mordeduras y heridas.

Y eso había sido un error terrible.

Mientras que enviaron la otra muchacha Chitra inmediatamente a un doctor local, que le dio inyecciones anti-rabies, Sr. Trataron a la hija de Rana con solamente un salve del borrón de transferencia.

“Que ought hacer el truco,” Sr. Rana tenía pensamiento. ¿“Por qué pase más dinero innecesariamente en el doctor? Las inyecciones eran costosas. ¿Y después de todo, si el salve tenía el mismo efecto, por qué no excepto el dinero para otro propósito? “

Solamente el lunes pasado el Brahmin de Nepalese de Dhankuta los había visitado y había predicho algo desfavorable en un futuro próximo en la familia. Pero para contrariar que él había sugerido la fabricación de un amulet para sus dos hijas, con mantras vedic inscritas en ellos, que fueron pensados para tener efectos preventivos y protectores contra los malos planetas (grahas) que habían cambiado sus constelaciones. El Brahmin era un jotisi, astrologer Benaras-vuelto docto, con la capacidad de interpretar y de analizar los datos astrológicos de Hindus, para cada Hindu poseído una voluta larga (janai-patra), que lleva todo el afortunado y desafortunado, los días propicios y desfavorables en su curso de la vida, conocido según la constelación de su muestra del zodiaco, y a partir de la fecha de su nacimiento.

En el Nepal del yore, esta voluta del papel era un documento importante, y sigue siendo, en las montañas medias de Nepal en donde viven el Chettris y los Brahmins.

Mr.Rana aunque un Chettri del nacimiento, no pensó mucho en el jotisis y otros brahmins que vagaban. Por lo que él fue referido, eran los compañeros fangosos, garrulous, astutos bajo la forma de quienes fueron de casa a la casa hindú hablar Sanskrit de lujo con las mujeres casadas que estaban unfailingly siempre en el país, y el salir con un dakshina hermoso (ofrecimiento): يساوي أرز, عملة بطاقات وعملات, وأحيانا بقرة كاملة. La religión hindú lo permitió, y los sacerdotes y los astrologers hicieron el mejor de esta creencia.

Las palabras del doctor habían pulsado a Sr. Rana tiene gusto de una guillotina. هو كان [دث سنتنس].

Una obscuridad, monzón-como la nube colgada sobre la familia. إحساس من يتفجّع, هبوط و [هلبلسّنسّ] انتشار, [إفن ثوو] الابنة كان يتنفّس, [شريكينغ] ويكافح مع موت. Su hija había desarrollado una garganta ronca y su cuerpo frágil entero sacudaría.

Sr. Rana había oído que tomó por lo menos 15 inyecciones para tratar el virus de la rabia. ¿En actualmente él era incluso posible hacerlo con tres tiros, pero cuál era el uso del conocimiento? O cuando una terapia médica es rechazado debido a la ignorancia de parte de los padres que tienen el dinero, y por lo tanto la energía decidir si un miembro de la familia debe ser tratado médicamente o no, con métodos curativos tradicionales u occidentales.

Sr. de la manera. Rana lo vio, él había sido un uso erróneo evidente de la energía. Y él tenía una conciencia terrible culpable con respecto a su hija. Había sido una decisión fatal. Una porción de su mente lo acusa y la otra se parecía racionalizar y cambiar de puesto la culpa al uselessness de la medicina, aun cuando el hombre había fijado el pie en la luna y los cielos fueron tachonados con los satélites que pertenecían al mundo occidental.

Y Sudha muerto eso noche.

EXTREMOS

sobre el autor: Satis Shroff es escritor y poeta basados en Freiburg (poemas, ficción, no-ficción) que también escriba en temas ethno-médicos, cultura-etnológicos. Él ha estudiado la zoología y la botánica en Nepal, medicina y sociología en Alemania y la escritura creativa en Freiburg y Manchester. Él se describe como mediador entre las culturas occidentales y del este y ve su futuro como un escritor y poeta. Satis Shroff fue concedido el premio académico alemán del intercambio. Lea por favor sus poemas y artículos en www.google y www.yahoo bajo búsqueda: la perspectiva bicultural del ™

s del € de Nepal Satis Shroffâ del shroff de los satis hace a sus ricos de la prosa y de los poemas, llenos de temor, y al mismo tiempo desgarradoramente triste. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rabbia nel Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il ˜ MORTALE del € del â di DECISIONE (

Satis Shroff) mi dà un vetro di acqua, il ™ del € del â ha detto il medico Londra-addestrato di Nepalese, poichè ha entrato nella stanza, in cui un gruppo della gente di Nepalese con le caratteristiche mongole e caucasiche è stato riunito, pitying o domandandosi che cosa la malattia sconosciuta potrebbe essere.

Con il vetro di acqua in sua mano, lo swarthy, thick-set, bespectacled il medico si è avvicinato alla ragazza sottile e emaciated, who'd ritirato ad un angolo dell'appartamento come un gatto accantonato e stava avendo misure. Una schiuma marrone ha stillato dalla sua bocca sottile.

Non appena ha interferito la vista dello sconosciuto con acqua, ha lasciato fuori un grido di gelatura che ha sembrato echeggiare in Himalaya.

Il medico girato verso il padre della ragazza e detto, “sono il sig. spiacente. Rana, non posso fare qualche cosa per la vostra figlia. Ha hydrophobia, “e con quello ha imballato il suo sacchetto medico nero ed a sinistra.
Sig. Rana è stato stordito. La scossa della faccia della mazza del medico e della diagnosi asciutta lo ha colpito con una tal veemenza che ha annaspato mentalmente.

“Ma ci deve essere una certa speranza o soluzione per Sudha, la mia figlia,„ uttered.
Ha detto alla sua moglie che cosa il medico ha detto, aggiungente che la loro figlia non avesse speranza della sopravvivenza il cane-morso, dato che il Maya Devi non ha parlato soltanto Nepali ed inglese.

Il medico aveva parlato in inglese, come tutto il Nepalese istruito, anche fra a vicenda.
Sudha stava morendo e non ci era aiuto attuale. Neppure la medicina moderna, con tutti gli relativi antibiotici, i cortisones, antiferons non potrebbero aiutare il loro bambino.

“L'OH, Brahma-Vishnu-Shiva! Non lasci prego noi giù ", il Maya gridato Devi, radunante la trinità indù, con una miscela di timore e della preoccupazione. Ed ha deciso trasmettere per lo shaman locale, un jhakri ed ha spedito un parente della femmina di suo con ™ del € di Bhuntiâ di nickname ', che significa una persona grassa, non che era incinta o ha avuta una pancia del POT, ma perché ha avuta una parte posteriore della cavità, con il risultato che ha passato con vita preceduta dalla sua pancia.

Mr.Rana ha avuto fede nella medicina allopathic e non si è fidato della medicina tradizionale o quella che passassero per la medicina tradizionale, particolarmente i jhakris, dhamis, bijuwas, lamas ed altre che prendessero a che cosa ha chiamato “phuk-phak„ metodi, che ha significato letteralmente “salt-e-gettare. „

Ha preferito la vecchia scuola-medicina occidentale per sè e la sua famiglia. Quello era perché il suoi fratello e nonno erano medici, studianti all'università medica del Grant a Bombay nei giorni del Raj britannico.

Quasi si era trasformato in in una tradizione della famiglia e stava contemplando trasmettere il suo figlio più anziano a questa università, malgrado le somme astronomiche che le università mediche richieste in India generalmente. Hanno denominato queste apr-donazioni di somme del criminale ed erano una cosa piuttosto fatta.

La sua moglie, essendo una tribù-donna tradizionale di Tamang, non ha pensato molto alla medicina moderna e non è andato di nuovo ai healers tradizionali che ha conosciuto attraverso i suoi genitori e grandparents per aveva vissuto nei foothills dell'Himalaya ed aveva sentito soltanto le storia hair-raising dei professionisti della medicina moderna. Considerando che uno shaman locale era felice con le uova un dozzina o una piccola capra, avete dovuto pagare nelle note di valuta al medico moderno. E le note di valuta erano limitate nelle colline del Nepal, in cui la gente ha barattato con i prodotti naturali.

Il Maya Devi aveva visto che un vicino ammalato che riceve un'iniezione del glucosio con outsized la siringa ipodermica e quella aveva spaventato gli spiriti da lei. Non ha conosciuto che cosa la cosa era, ma certamente è sembrato spaventosa. Il paziente, un diabetico, era morto presto dopo.

Dopo quell'esperienza aveva deciso che definitivamente non andrebbe ad un medico moderno.

Il suo grandpa, che era stato un villaggio shaman, aveva trattato e curato il villaggio intero, un momento o altro, da quando lo ha conosciuto. E che cosa è più, era il suo grandpa e quello ha significato mólto a lei ed alla lei ha avuto riservatezza in lui, perché mai farebbe tutto il danno o non infliggerebbe la ferita, come è stato previsto degli shamans allineare.

Se lo è ricordato di una volta chiedere che come si trasformerebbe in in uno shaman e la ha avuta detto a che fosse stato preso nella sua infanzia dal divieto-jhakri, un uomo selvaggio e saggio che ha vissuto nella giungla in una caverna e che è diventato il suo guru e gli aveva insegnato i segreti delle piante e della professione healing. Il suo grandpa ha avuto capelli lunghi, come quello del dio indù Shiva delle nevi: unkempt ma braided e gli ha dato un'apparenza straordinaria poichè si sederebbe vicino al suo altar della casa, in cui ha avuto suoi oggetti ritual. A lei era Shiva reincarnato.

Il marito del Devi del Maya, un funzionario istruito del governo del suo Majesty, sneered occasionalmente circa la sua fede nel jari-buti, come i radice-e-gambi medicinali è stato denominato.

Dopo che cosa ha sembrato come le età, Bhunti girato in su con un uomo magro, che ha avuto caratteristiche mongole. Si è pensato per essere “conoscere„ il professionista del suo salt-e-getta il commercio. Era Tamang mezzo e Bhotay mezzo, come la gente dell'origine tibetana è denominata ed osservato come se, egli stesso, stesse soffrendo dal consumo. Untidily è stato vestito, avuto anima-ha sparato gli occhi ed ha attaccato i suoi capelli neri sottili sotto la sua scimmia-protezione ed ha avuto un accoppiamento dei moustaches languidi. È stato lasciato da solo e Bhunti ha approvvigionato ai suoi bisogni e richieste.

In primo luogo, ha richiesto i grani del riso da portare per la parte di salto della cerimonia ed allora l'alcool, poiché ha appartenuto al matwali-jat, che significa “l'caste-che-b-alcool. „

Nel alto-caste, purezza-inquinamento ritual che pensa la società indù, si considera mentre un affront diretto quando uno è offerto l'alcool. Ma poiché questa era una situazione di emergenza, un aspetto di vita e morte nella famiglia, non ci erano proteste. Nessuno da lei marito indù al contrario ortodosso, non dai parenti e dai vicini.
Nel frattempo, dopo gulping alcuno del raksi (alcool) come se stesse bevendo la spremuta del limone, ha cominciato il trattamento alzando la sua voce e reciting un mantra e contando i grani del riso su una piastra di rame. Dopo che ciascuno chant ha estratto un alito profondo ed ha saltato il suo alito tre volte nella successione rapida.

Il suo scopo principale era scoprire se il bambino, che stava lasciando fuori grida intermittentemente, è stato grippato da una strega nella vicinanza o da un demon distante (bhut), dato che allora potrebbe lui cominciare soltanto apparentemente il trattamento. Dopo più swigs del raksi del Gurkha, i suoi mantras sono diventato unintelligible ed ha sembrato ritirarsi all'interno di sè.

Dopo il moltissimo tempo, ha cominciato ad agitare ed ha detto nei bursts di staccato, “è il demon dal othay-khola„. Un rivulet nelle vicinanze della città. “Othay„ significa “un labbro„ in Nepali.

La diagnosi che è completata, un anima-sacrificio ha dovuto essere fatta per calmare il fiume-demon interessato con una preghiera al Mahaguru: Shiva. Ha dovuto essere un gallo rosso piccolo.

Bhunti ha organizzato un gallo rosso in nessun tempo e il jhakri ha preparato il suo rituale.

Anche se sig. Rana ha mostrato a rispetto questo volta per i metodi tradizionali malgrado la sua diffidenza, lui non ha potuto aiutare appena la sensibilità irritata da questa specie particolare di sua specie, particolarmente la sua preferenza per alcool ad un momento critico in qualcuno vita.

“Forse è giusto un alcoolizzato e professione medica tradizionale esercitata come quack, un dabbler che potrebbe in effetti non fare niente,„ ha pensato. Ci era niente che potrebbe fare al momento. Ha dovuto provarlo fuori con questo quack anche. Era fede che healing al relativo la cosa migliore. Avete creduto in qualcuno oppure no. Prendalo o lascilo. Non ci era scelta. E quando siete in una situazione disperata, avete dovuto prendere tutte le probabilità che erano a disposizione per soothe la vostra coscienza. “

Nel frattempo, la ragazza sottile aveva cominciato vedere il doppio, perché il suo nervo ottico è stato influenzato ed il suo tronco cerebrale è stato assalito dal rabbia-virus ed ha avuta problemi con il suo riflesso swallowing.

La sua madre aveva provato a darle l'acqua che non conosce le implicazioni mediche e la sua figlia ha fatta uno spasm del angst dettato dal panico e gridare ancora.
“Dio dell'OH, il mio povero Sudha, che cosa è stato di voi?„ Maya gridato Devi come ha giudicato la sua figlia spostata in una coperta marrone. Era pathetic vedere un derivato grazioso, una ragazza che avere soltanto otto anni, con capelli neri bei e una girata verde oliva della carnagione virtualmente in uno scheletro, di modo che persino i denti hanno sembrato jut fuori, il corpo che cresce sottilmente, disidratarsi e lo psyche un caos, dato che non poteva più contenere il mondo poichè era stato.

Ci era una lotta mighty che continua nel suo sistema nervoso ed ha registrato con la sua saliva marrone e schiumosa ed i suoi gridi di angst e del terrore, che la avevano grippata. Evidentemente stava perdendo la lotta.

Un vicino ha suggerito che il paziente dovrebbe immediatamente essere trasportato a Kathmandu per “ulteriore trattamento.„ Un altro pensiero sarebbe migliore provare un dhami locale, un healer tradizionale, ma un altro un professionista ayurvedic dalla città, che ha portato gli occhiali e un turban e proveniva dal Punjab. Ad un detto di Lepcha di bene-significato vicino, “Ranaji, dovreste denominare un Lepcha Bongthing che è un mediatore fra gli esseri umani e gli alcoolici. Se quello non aiuta potremmo agganciare un exorcist di Limbu Yeba.

Mr.Rana aveva visto spesso i maschi di Limbu Yeba andare circa l'uso i loro pannelli esterni e turbans bianchi piegati ridiculous, con le piume, il cauri ed i garlands lunghi di rudraksha.

“Perchè non prova homeopathy?„ detto un altro.

In questo perso e helpless dichiari là non era niente fare ma provare tutto, come una persona di sommersione che aderisce all'ultima paglia ed in modo da ha cominciato un odysee “dei trattamenti„ effettuati nella speranza di conservare un bambino di cui corpo e la mente era ribellantesi e funzionante dal controllo.

Sig.ra. Il pensiero del Rana ha vagato al giorno in cui la sua figlia Sudha aveva rinviato con la figlia del vicino dopo la cerimonia di bhai-tika da una parte distante della città. Bhai-tika, il festival durante cui le sorelle proffered i vari honours sui loro fratelli dopo un puja ritual, per cui i fratelli sono benedetti con la prosperità e la protezione contro i adversities dell'esistenza umana e delle malvagità unseen. E chi potrebbe pensare che la malvagità colpisse così giorno auspicious?

Come è l'abitudine nel Nepal, la gente ha il loro pollo, cani, yaks e capre fuori del courtyard. Il cane, che era una femmina, ha avuto ha lasciato fuori alcuni garbugli e cortecce avvertire i passers-by che trespassing il suo territorio contrassegnato. I bambini erano stati spaventati dalle cortecce arrabbiate ed avevano emesso gli shrieks di timore e la femmina si era diretta verso i due bambini spaventati in un frenzy e li aveva morsi sui loro piedini dopo un inseguimento corto.

Le due ragazze avevano restituito a casa gridare ed avevano detto ai loro genitori circa il cane feroce che li aveva morsi. Tuttavia, i genitori che stavano intrattenendo gli ospiti nel pomeriggio non avevano pensato nulla più difettoso alle conseguenze di un cane-morso e di un sig. Rana aveva usato soltanto il salve dell'ossido e dell'eucalyptus dello zinco che trovate in ogni famiglia. Ha avuto fede che guarirebbe la ferita, come nel passato contro altri morsi e ferite.

E quello era stato un errore terribile.

Considerando che l'altra ragazza Chitra immediatamente è stata trasmessa ad un medico locale, che gli ha dato le iniezioni antirabbiche, sig. La figlia del Rana è stata curata con soltanto un salve della sbavatura.

“Che deve fare il trucco,„ sig. Rana ha avuto pensiero. “Perchè spenda inutilmente più soldi sul medico? Le iniezioni erano costose. E dopo tutto, se il salve avesse lo stesso effetto, perchè non risparmi i soldi per un altro scopo? “

Soltanto ultimo lunedì il Brahmin di Nepalese da Dhankuta li aveva visitati ed aveva predetto qualche cosa di inauspicious nell'immediato futuro nella famiglia. Ma per per neutralizzare che aveva suggerito fare un amulet per le sue due figlie, con i mantras vedic iscritte in loro, che si sono pensati per avere effetti preventivi e protettivi contro i pianeti difettosi (grahas) che avevano cambiato le loro costellazioni. Il Brahmin era un jotisi, un astrologer Benaras-rinviato istruito, con la capacità di interpretare ed analizzare i dati astrological dei Hindus, per ogni Hindu posseduto un rotolo lungo (janai-patra), che sopporta tutti i fortunato e sfortunato, i giorni auspicious ed inauspicious nel suo corso della vita, celebre secondo la costellazione del suo segno dello zodiac ed a partire dalla data della sua nascita.

Nel Nepal di yore, questo rotolo di carta era un documento importante ed ancora è, nelle montagne centrali del Nepal in cui il Chettris ed i Brahmins vivono.

Mr.Rana benchè un Chettri dalla nascita, non pensi gran parte del jotisis e di altri brahmins erranti. Per quanto è stato interessato, erano colleghe viscosi, garrulous, abili che sono andato dalla casa alla casa indù comunicare Sanskrit operato con le donne sposate che erano unfailingly sempre nel paese e partire con un dakshina handsome (offrire) sotto forma di: il riso, le banconote di valuta e le monete ed a volte livellano una mucca intera. La religione indù lo ha permesso ed i priests ed i astrologers hanno fatto il la cosa migliore di questa credenza.

Le parole del medico avevano colpito il sig. Rana gradisce una ghigliottina. Era una frase di morte.

Un'oscurità, monsone-come la nube appesa sopra la famiglia. Una sensibilità della diffusione di dolore, di depressione e di helplessness, anche se la figlia era respirante, shrieking e lottando con la morte. La loro figlia aveva sviluppato una gola hoarse ed il suo corpo delicato intero stava agitando.

Sig. Rana si era sentito che ha preso almeno 15 iniezioni per trattare il virus di rabbia. Attualmente in esso era persino possibile per farlo con tre colpi, ma che cosa era l'uso di conoscenza? O quando una terapia medica è rifiutato dovuto l'ignoranza da parte dei genitori che hanno i soldi e quindi l'alimentazione decidere se un membro della famiglia dovrebbe essere curato medicamente o non, con i metodi healing tradizionali o occidentali.

Sig. di senso. Rana lo ha visto, esso era stato un abuso blatant di alimentazione. Ed ha avuto una coscienza terribile colpevole per quanto riguarda la sua figlia. Era stato una decisione mortale. Una parte della sua mente lo accusa e l'altra ha sembrato razionalizzare e spostare la colpa al uselessness della medicina, anche se l'uomo aveva regolato il piede sulla luna ed i cieli sono stati fissati con i satelliti che appartengono al mondo occidentale.

E Sudha morto quello notte.

ESTREMITÀ

circa l'autore: Satis Shroff è un produttore e un poet basati in Freiburg (poems, romanzo, non-romanzo) che inoltre scrive sui temi ethno-medici e coltura-ethnological. Ha studiato la zoologia e la botanica nel Nepal, la medicina e gli scienze sociali in Germania e la scrittura creativa a Freiburg e Manchester. Si descrive come mediatore fra le colture occidentali ed orientali e vede il suo futuro come un produttore e poet. Satis Shroff ha ricevuto il premio accademico tedesco di scambio. Legga prego i suoi poems ed articoli in www.google & in www.yahoo sotto la ricerca: la prospettiva biculturale del ™

s del € del Nepal Satis Shroffâ dello shroff di satis fa i suoi rich dei poems e di prosa, pieni di awe ed allo stesso tempo heartbreakingly triste. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Tollwut in Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
TÖDLICHES ENTSCHEIDUNG (Satis Shroff)

⠀ ˜ geben mir ein Glas Wasser, sagte ⠀ ™ den London-ausgebildeten Nepalese Arzt, da er den Raum erbte, in dem eine Gruppe Nepalese Leute mit den mongolischen und kaukasischen Eigenschaften erfaßt wurden, entweder, bedauernd oder wundernd, was die merkwürdige Krankheit sein könnte.

Mit dem Glas des Wassers in seiner Hand, näherte sich der swarthy, thick-set, bebrillte Doktor dem dünnen, abgezehrten Mädchen, dem who'd, das zu einer Ecke der Wohnung wie eine in Verlegenheit gebrachte Katze zurückgezogen wurde und hatte Sitze. Ein brauner Schaum sickerte aus ihrer dünnen öffnung heraus durch.

Sobald sie Anblick des Fremden mit Wasser sich verfing, ließ sie heraus einen kühlenden Scream, der schien, im Himalaja widerzuhallen.

Der Arzt gedreht zum Vater des Mädchens und es tut mir leid gesagt, „Herr. Rana, kann ich nicht nichts für Ihre Tochter tun. Sie hat hydrophobia, „und mit dem verpackte er seinen schwarzen medizinischen Beutel und nach links.
Herr. Rana wurde betäubt. Der Schlag des Schürhakengesichtes des Doktors und der trockenen Diagnose schlug ihn mit solch einer Vehemenz, daß er geistlich reeled.

„Aber es muß etwas Hoffnung geben, oder Lösung für Sudha, meine Tochter,“ äußerte er.
Er erklärte seiner Frau was der Doktor gesagt hat und addierte, daß ihre Tochter keine Hoffnung von überleben der Hundbissen hatte, denn Maya Devi sprach nur Nepali und kein Englisch.

Der Doktor hatte auf englisch, wie alles gebildete Nepalese, sogar unter einander gesprochen.
Sudha starb und es gab keine zur Hand Hilfe. Sogar wurden moderne Medizin, mit allen seinen Antibiotika, cortisones, antiferons nicht helfen ihrem Kind.

„OH-, Brahma-Vishnu-Shiva! Bitte lassen Sie nicht uns hinunter ", geschrieenen Maya Devi und die hinduistische Dreiheit, mit einer Mischung von Furcht und von Sorge zusammenrufen. Und sie entschied, für das lokale shaman, ein jhakri zu senden und schickte einen Frauverwandten von ihrem mit dem Spitznamen 'Bhunti⠀ ™, das eine fette Person, nicht daß sie schwanger war oder einen Topfbauch hatte, aber weil sie eine Höhlerückseite hatte, mit dem Resultat bedeutet, daß sie das Leben durchlief, das von ihrem Bauch vorangegangen wurde.

Mr.Rana hatte Glauben in der allopathic Medizin und vertraute nicht der traditionellen Medizin oder die, die für traditionelle Medizin, besonders die jhakris, dhamis, bijuwas, lamas überschritten und andere, die nahmen zu, was er „phuk-phak“ Methoden nannte, das buchstäblich „das durchbrennen-und-Werfen bedeutete. “

Er bevorzugte die alte westliche Schulemedizin für und seine Familie. Das war, weil sein Bruder und Großvater die ärzte waren, nachdem siestudiert an der Grant medizinischen Hochschule in Bombay an den Tagen des britischen Raj siestudiert hatten.

Es war fast eine Familie Tradition geworden, und er erwog, seinen ältesten Sohn zu dieser Hochschule, trotz der astronomischen Summen zu schicken, die die medizinischen Hochschulen im allgemeinen verlangt in Indien. Sie benannten diese Verbrechersummen Öffnenabgaben und waren eine eher erfolgte Sache.

Seine Frau, seiend eine traditionelle Tamang Stammfrau, dachte viel nicht an moderne Medizin und ging zurück zu den traditionellen Heilern, die sie durch ihre Eltern und Großeltern für sie hatte gelebt in den Vorbergen des Himalajas und hatte gehört nur hair-raising Geschichten der Praktiker der modernen Medizin wußte. Während ein lokales shaman mit Eiern Dutzend oder einer kleinen Ziege glücklich war, mußten Sie in den Währunganmerkungen zahlen dem modernen Doktor. Und Währunganmerkungen waren in den Hügeln von Nepal knapp, in dem Leute mit Naturprodukten Tauschhandel trieben.

Maya Devi hatte gesehen, daß ein kranker Nachbar, der eine Glukoseeinspritzung mit empfängt, hypodermatische Spritze outsized und die den Esprit aus ihr heraus erschrocken hatte. Sie wußte nicht, was die Sache war, aber sie schaute zweifellos erschreckend. Der Patient, ein Diabetiker, war bald nachher gestorben.

Nachher diese Erfahrung hatte sie entschieden, daß sie definitiv nicht zu einem modernen Doktor gehen würde.

Ihr Großvater, der ein shaman Dorf gewesen war, hatte das vollständige Dorf, einmal oder anderes behandelt und kuriert, seitdem sie ihn kannte. Und was mehr ist, er ihr Großvater war und der viel zu ihr und zu ihr hatte Vertrauen in ihm, weil er nie jeden möglichen Schaden tun oder Verletzung zufügen würde, wie wurde erwartet von den zutreffenden shamans bedeutete.

Sie erinnerte, sich an ihn einmal zu fragen, daß wie er ein shaman werden würde und er sie erklärt hatte, daß er in seiner Kindheit durch das Verbot-jhakri, ein wilder, kluger Mann aufgehoben worden war, der im Dschungel in einer Höhle lebten und der sein Guru wurde und ihm die Geheimnisse der heilenden Betriebe und des Berufs beigebracht hatte. Ihr Großvater hatte langes Haar, wie der des hinduistischen Gottes Shiva des Schnees: unkempt aber umsponnenes und es gab ihm ein außerordentliches Aussehen, da er nahe seinem Hausaltar sitzen würde, in dem er seine rituellen Gegenstände hatte. Zu ihr war er reincarnated Shiva.

Ehemann Maya Devis, ein gebildeter Staatsbeamter der Regierung seiner Majestät, manchmal gespottet über ihren Glauben im jari-buti, als die medizinischen Wurzel-undstämme wurden angerufen.

Nach was wie Alter schien, Bhunti oben gedreht mit einem mageren Mann, der mongolische Eigenschaften hatte. Er wurde gedacht, um ein „Kennen“ des Praktikers von seinem zu sein durchbrennen-und-wirft Handel. Er war halbes Tamang und halbes Bhotay, wie Leute des tibetanischen Ursprung angerufen werden, und geschaut, als wenn er, selbst, unter Verbrauch litt. Er wurde untidily gekleidet, hatte Blut-schoß Augen und haftete sein dünnes schwarzes Haar unter seiner Affekappe und hatte ein Paar sinkende Schnurrbärte. Er wurde alleine gelassen und Bhunti bot seinen Notwendigkeiten und Nachfragen.

Zuerst von allen, verlangte er die für das durchbrennenteil der Zeremonie geholt zu werden Reiskörner, und dann Spiritus, da er dem MatwaliJat gehörte, der den „Kaste-daß-trinkenspiritus bedeutet. “

In der HochKaste, rituelle Reinheitverunreinigung hinduistische Gesellschaft, wird ihn denkend während eine direkte Beleidigung betrachtet, wenn man Spiritus angeboten wird. Aber, da dieses eine Dringlichkeitssituation, eine Angelegenheit des Lebens und Tod in der Familie war, gab es keine Proteste. Keine von ihr anders orthodoxer hinduistischer Ehemann, nicht von den Verwandten und von den Nachbarn.
Unterdessen nachdem er etwas von dem raksi geschluckt hatte (Spiritus) als wenn er Zitronesaft trank, fing er die Behandlung an, indem er seine Stimme aufwarf und eine Beschwörungsformel reciting und die Reiskörner auf einer kupfernen Platte zählte. Nachdem jedes singen, zeichnete er einen tiefen Atem und brannte seinen Atem dreimal in der schnellen Reihenfolge durch.

Seine erste Absicht war, herauszufinden, ob das Kind, das heraus ließ, stoßweise schreit, von einer Hexe in der Nachbarschaft oder von einem entfernten Dämon (bhut) ergriffen wurde, denn nur könnte er Behandlung dann anscheinend anfangen. Nach mehr Schlucken des Gurkha raksi, wurden seine Beschwörungsformeln unintelligible und er schien, innerhalb zurückzutreten.

Nach vieler Zeit fing er an, zu rütteln und sagte in den staccato Stössen, „es ist der Dämon vom othay-khola“. Ein rivulet in der Nähe der Stadt. „Othay“ bedeutet eine „Lippe“ in Nepali.

Die Diagnose, die, ein Blutopfer durchgeführt wurde, mußte gebildet werden, um den beteiligten Flussdämon zusammen mit einem Gebet zum Mahaguru zu beschwichtigen: Shiva. Es mußte ein kleiner roter Hahn sein.

Bhunti organisierte einen roten Hahn in keiner Zeit, und das jhakri bereitete sein Ritual vor.

Obgleich Herr. Rana gezeigter Respekt dieses mal für die traditionellen Methoden trotz seines Mißtrauens, könnte er nicht dem Gefühl gerade helfen, das durch diese bestimmte Sorte seiner Art, besonders seine Präferenz für Spiritus an einem kritischen Moment in jemand Leben gereizt wurde.

„Möglicherweise ist er ein Alkoholiker gerecht und geübte traditionelle Medizin als Quack, ein Amateur, der nichts in Wirklichkeit tun könnte,“ dachte er. Es gab nichts, das er im Augenblick tun könnte. Er mußte es mit diesem Quack heraus versuchen auch. Es war der Glaube, der an seinem besten heilend ist. Entweder Sie glaubten an jemand oder nicht. Nehmen Sie es oder lassen Sie es. Es gab keine Wahl. Und wenn Sie in einer hoffnungslosen Situation sind, mußten Sie alle Wahrscheinlichkeiten nehmen, die vorhanden waren, Ihre Gewissenhaftigkeit zu beruhigen. „

Unterdessen, hatte das dünne Mädchen angefangen, Doppeltes zu sehen, weil ihr Optiknerv beeinflußt wurde und ihr Gehirnstamm durch das Tollwutvirus angegriffen wurde und sie Probleme mit ihrem schluckenden Reflex hatte.

Ihre Mutter hatte versucht, ihr Wasser zu geben die medizinischen Implikationen nicht kennend und ihre Tochter ließ einen Spasm des panischen angst und wieder schreien.
„OH- Gott, mein schlechtes Sudha, was wird geworden aus Ihnen?“ geschrieener Maya Devi, wie sie ihre Tochter aufgewickelt in einer braunen Decke hielt. Es war pathetisch, eine hübsche Tochter, ein Mädchen, das nur acht Jahre alt war, mit dem schönen schwarzen Haar und eine olivgrüne Teintumdrehung praktisch in ein Skelett zu sehen, damit sogar die Zähne schienen, heraus hervorzuragen, der Körper, der dünn wächst, das Entwässern und die Psyche ein Chaos, denn sie war nicht mehr, die Welt einzulassen, da sie gewesen war.

Es gab einen mächtigen Kampf, der an in ihr nervöses System geht, und es registrierte durch ihren braunen und schaumigen Speichel und ihre Screams von angst und von Terror, die sie ergriffen hatten. Sie verlor offenbar den Kampf.

Ein Nachbar schlug vor, daß der Patient nach Katmandu für „weitere Behandlung sofort transportiert werden sollte.“ Ein anderer Gedanke würde es besser sein, ein lokales dhami, ein traditioneller Heiler, und doch anderen auszuprobieren ein ayurvedic Praktiker von der Stadt, die Schauspiele und ein turban trug und aus dem Punjab kam. Ein Gutbedeutung Lepcha Nachbarbesagtes, „Ranaji, sollten Sie ein Lepcha Bongthing benennen, das ein Vermittler zwischen Menschen und dem Geist ist. Wenn das nicht hilft, könnten wir ein Limbu Yeba exorcist uns engagieren.

Mr.Rana hatte häufig die Limbu Yeba Männer gesehen, über das Tragen ihrer lächerlichen gefalteten weißen Röcke und turbans, mit langen Federn, cauri und rudraksha Girlanden zu gehen.

„, warum nicht Versuch-Homöopathie?“ besagt andere.

Diesbezüglich verlorenen und hilflosen Zustand gab es nichts zu tun, aber, alles, wie eine ertrinkende Person zu versuchen, die dem letzten Stroh und also anhaftet, fing ein odysee „der Behandlungen an“, die in der Hoffnung des Speicherns eines Kindes durchgeführt wurden dessen Körper und Verstand war, laufend auflehnend und aus Steuerung heraus.

Mrs. Gedanke Ranas wandered zum Tag, als ihre Tochter Sudha mit der Tochter eines Nachbars nach der bhai-tika Zeremonie von einem entfernten Teil der Stadt zurückgekommen war. Bhai-tika, während dessen das Festival die Schwestern verschiedene Ehren auf ihren Brüdern nach einem rituellen puja vorbrachte, hingegen die Brüder mit Wohlstand und Schutz gegen die Missgeschicke des menschlichen Bestehens und der unseen übel gesegnet werden. Und wer könnte denken, daß übel an solch einem auspicious Tag anschlagen würde?

Wie die Gewohnheit in Nepal, haben die Leute ihr Huhn, Hunde, yaks und Ziegen außerhalb des Hofes. Der Hund, der ein Weibchen war, hatte ließ heraus einige Knäuels und Barken Passanten warnen, daß sie ihre markierte Gegend übertraten. Die Kinder waren durch die verärgerten Barken erschrocken worden und hatten Schreier von Furcht ausgestrahlt, und das Weibchen hatte für die zwei erschrockenen Kinder in einer Raserei gebildet und hatte sie auf ihren Beinen nach einer kurzen Verfolgung gebissen.

Die zwei Mädchen hatten nach Hause schreien zurückgebracht und ihren Eltern über den heftigen Hund erklärt, der sie gebissen hatte. Jedoch hatten die Eltern, die Gäste am Nachmittag unterhielten, nicht nichts gedacht, das an die Konsequenzen eines Hundbissens und des Herrn schlechter ist. Rana hatte nur das Zinkoxid und -eukalyptus salve benutzt, das Sie in jedem Haushalt finden. Er hatte Glauben, den es die Wunde heilen würde, wie in der Vergangenheit gegen andere Bissen und Wunden.

Und der war ein schrecklicher Fehler gewesen.

Während einem lokalen Doktor das andere Mädchen Chitra sofort geschickt wurde, der ihr Antitollwuteinspritzungen gab, Herr. Tochter Ranas wurde mit nur einem Schlupfstelle salve behandelt.

„Das den Trick tun soll,“ Herr. Rana hatte Gedanken. „Warum geben Sie mehr Geld unnötigerweise für den Doktor aus? Einspritzungen waren kostspielig. Und schließlich, wenn das salve den gleichen Effekt hatte, warum nicht außer dem Geld zu einem anderen Zweck? „

Nur letzter Montag hatte der Nepalese Brahmin von Dhankuta sie besucht und hatte etwas vorausgesagt, das in naher Zukunft in der Familie inauspicious ist. Aber zwecks entgegenwirken, daß er das Bilden eines amulet für seine zwei Töchter vorgeschlagen hatte, mit vedic Beschwörungsformeln eingeschrieben in ihnen, die gedacht wurden, um die vorbeugenden und schützenden Effekte gegen die schlechten Planeten (grahas) zu haben die ihre Konstellationen geändert hatten. Der Brahmin war ein jotisi, ein gelehrter Benaras-zurückgebrachter Astrologe, mit der Fähigkeit, die astrologischen Daten der Hindus, für jedes Hindu zu deuten und zu analysieren, das einer langen Rolle (janai-patra) besessen wurde, die alles glückliche und unglücklich trägt, die auspicious und inauspicious Tage in der Einerlebenszeit, gemerkt entsprechend der Konstellation des Einertierkreiszeichens und des Abfahrens nach Einergeburt.

Im Nepal von yore, war diese Rolle des Papiers ein wichtiges Dokument, und sie ist noch, in den mittleren Bergen von Nepal, in dem das Chettris und die Brahmins leben.

Mr.Rana, obwohl ein Chettri von der Geburt, viel nicht an das jotisis und andere wandering Brahmins dachte. Insoweit er betroffen wurde, waren sie schleimige, garrulous, schlaue Gefährten, denen vom Haus zum hinduistischen Haus die Unterhaltung von phantastischem Sanskrit mit den verheirateten Frauen, die unfailingly immer zu Hause waren und die Abreise mit einem stattlichen dakshina (Antrag) in Form von gingen: Reis, Währunganmerkungen und Münzen und glätten manchmal eine vollständige Kuh. Die hinduistische Religion erlaubte es, und die Priester und die Astrologen bildeten das beste von diesem Glauben.

Die Wörter des Doktors hatten Herrn angeschlagen. Rana mögen eine Guillotine. Es war ein Todessatz.

Eine Dunkelheit, Monsun-wie die Wolke gehangen über die Familie. Ein Gefühl der Beklagen, Tiefstand- und Hilflosigkeitverbreitung, obwohl die Tochter atmend war, shrieking und kämpfte mit Tod. Ihre Tochter hatte eine hoarse Kehle entwickelt und ihr vollständiger schwacher Körper rüttelte.

Herr. Rana hatte gehört, daß es mindestens 15 Einspritzungen nahm, um das Tollwutvirus zu behandeln. An diesen Tagen war es sogar möglich, es mit drei Schüssen zu tun, aber was war der Gebrauch von Wissen? Oder wenn eine medizinische Therapie an der Unwissenheit von seiten der Eltern abgelehntes liegt, die das Geld haben und folglich die Energie, ob ein Mitglied der Familie medizinisch behandelt werden sollte oder nicht, durch die traditionellen oder westlichen heilenden Methoden zu entscheiden.

Der Weise Herr. Rana sah es, es war gewesen eine krasse Fehlanwendung der Energie. Und er hatte eine schrecklich schuldige Gewissenhaftigkeit betreffend ist seine Tochter. Es war eine tödliche Entscheidung gewesen. Ein Teil seines Verstandes beschuldigte ihn und das andere schien, die Schuld auf das uselessness von Medizin zu rationalisieren und zu verschieben, obwohl Mann Fuß auf dem Mond eingestellt hatte und die Himmel mit den Satelliten verziert wurden, die der westlichen Welt gehören.

Und Sudha das Nacht gestorben.

ENDEN

über den Autor: Satis Shroff ist ein Verfasser und ein Dichter, die in Freiburg gegründet werden (Gedichte, Erfindung, Nichterfindung) das auch auf die ethno-medizinischen, Kultur-ethnological Themen schreibt. Er hat Zoologie und Botanik in Nepal, in der Medizin und in der Sozialwissenschaft in Deutschland und im kreativen Schreiben in Freiburg und in Manchester studiert. Er beschreibt sich als Vermittler zwischen den westlichen und östlichen Kulturen und sieht seine Zukunft als Verfasser und Dichter. Satis Shroff wurde den deutschen akademischen Austausch-Preis zugesprochen. Lesen Sie bitte seine Gedichte und Artikel in www.google u. in www.yahoo unter Suche: satis shroff Nepal

Satis Shroff⠀ ™ s bikulturelle Perspektive bildet seine Prosa und Gedichte Rich, die vom Awe voll sind, und gleichzeitig heartbreakingly traurig. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rabies em Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O ˜ FATAL do € do â da DECISÃO (

Satis Shroff) dá-me um vidro da água, o ™ do € do â disse o médico Londres-treinado de Nepalese, porque veio no quarto, onde um grupo de povos de Nepalese com características Mongolian e caucasianos foi recolhido, pitying ou querendo saber o que a doença estranha poderia ser.

Com o vidro da água em sua mão, o swarthy, thick-set, bespectacled o doutor aproximou a menina fina, emaciated, who'd recuado a um canto do apartamento como um gato encurralado, e tinha ajustes. Um froth marrom oozed fora de sua boca fina.

Assim que travasse a vista do desconhecido com água, deixou para fora um grito chilling que parecesse ecoar nos Himalayas.

O médico girado para o pai da menina e dito, “eu sou Sr. pesaroso. Rana, eu não posso fazer qualquer coisa para sua filha. Tem o hydrophobia, “e com aquele embalou seu saco médico preto e à esquerda.
Sr. Rana stunned. O choque da cara do poker do doutor, e do diagnóstico seco bateu-o com tal vehemence que bobinou mentalmente.

“Mas deve haver alguma esperança ou solução para Sudha, minha filha,” expressou.
Disse sua esposa o que o doutor disse, adicionando que sua filha não teve nenhuma esperança de sobreviver a cão-mordida, porque o Maya Devi não falou somente Nepali e nenhum inglês.

O doutor tinha falado em inglês, como todo o Nepalese educado, mesmo entre se.
Sudha estava morrendo e não havia nenhuma ajuda na mão. Mesmo a medicina moderna, com todos seus antibióticos, os cortisones, antiferons não ajudam a sua criança.

“Oh, Brahma-Vishnu-Shiva! Por favor não deixe nos abaixo ", o Maya gritado Devi, chamando o Trinity Hindu, com uma mistura do medo e da preocupação. E decidiu-se emitir para o shaman local, um jhakri, e despachou-se um parente da fêmea de dela com o ™ do € de Bhuntiâ do nickname ', que significa uma pessoa gorda, não que era grávida ou tinha uma barriga do potenciômetro, mas porque teve uma parte traseira da cavidade, com o resultado que atravessou a vida precedida por sua barriga.

Mr.Rana teve a fé na medicina allopathic e não confiou na medicina tradicional ou aquela que passaram para a medicina tradicional, especialmente os jhakris, dhamis, bijuwas, lamas e outra que fêz exame a o que se chamou o “phuk-phak” métodos, que significou literalmente “fund-e-jogar. ”

Preferiu a escola-medicina ocidental velha para himself e sua família. Isso era porque seus irmão e avô eram médicos, estudando na faculdade médica de Grant em Bombaim nos dias do Raj britânico.

Tinha-se transformado quase uma tradição da família, e estava contemplando emitir seu filho mais velho a esta faculdade, apesar das somas astronômicas que as faculdades médicas exijidas em India no general. Chamaram estes abr-donations das somas do criminoso, e foram uma coisa rather feita.

Sua esposa, sendo uma tribes-mulher tradicional de Tamang, não pensou de muito da medicina moderna e não foi para trás aos healers tradicionais que conheceu através de seus pais e grandparents para eles tinha vivido nos foothills dos Himalayas e tinha ouvido somente histórias hair-raising dos practitioners da medicina moderna. Visto que um shaman local era feliz com os ovos uma dúzia ou uma cabra pequena, você teve que pagar em notas da moeda corrente ao doutor moderno. E as notas da moeda corrente eram escassas nos montes de Nepal, onde os povos bartered com produtos naturais.

O Maya Devi tinha visto que um vizinho doente que recebe uma injeção do glucose com outsized o syringe hypodermic, e aquele scared as sagacidades fora dela. Não soube o que a coisa era, mas olhou certamente frightening. O paciente, um diabetic, tinha morrido logo em seguida.

Essa experiência tinha-se decidido em seguida que definitivamente não iria a um doutor moderno.

Seu grandpa, que tinha sido uma vila shaman, tinha tratado e tinha curado a vila inteira, sometime ou outra, sempre desde que o conheceu. E o que é mais, era seu grandpa e aquele lhe significou muito ela e teve a confiança nele, porque nunca faria todo o dano ou inflict ferimento, como se esperou de shamans verdadeiros.

Recordou-o uma vez perguntar que como se transformaria um shaman, e a teve dito que tinha sido escolhido acima em sua infância pela proibição-jhakri, um homem selvagem, sábio que vivessem na selva em uma caverna, e que se transformasse seu guru e lhe ensinasse os segredos das plantas e da profissão healing. Seu grandpa teve o cabelo longo, como aquele do deus Hindu Shiva das neves: unkempt mas trançado, e deu-lhe uma aparência extraordinária porque se sentaria perto de seu altar da casa, onde teve seus objetos ritual. A ela era Shiva reencarnado.

O marido de Devi do Maya, um empregado civil educado do governo do seu Majesty, sneered às vezes sobre sua fé no jari-buti, como as raiz-e-hastes medicinal foi chamado.

Após o que pareceu como idades, Bhunti girado acima com um homem magro, que tivesse características Mongolian. Foi pensado para ser “conhecer” o practitioner do seu fund-e-joga o comércio. Era meio Tamang e meio Bhotay, como os povos da origem tibetana são chamados, e olhado como se, ele mesmo, estava sofrendo do consumo. Untidily foi vestido, teve sangue-disparou nos olhos e furou seu cabelo preto fino sob seu macaco-tampão, e teve um par dos moustaches inclinando-se. Foi deixado sozinho e Bhunti catered a suas necessidades e demandas.

Primeiramente de tudo, exijiu as grões do arroz a ser trazidos para a parte fundindo do ceremony, e então o álcool, desde que pertenceu ao matwali-jat, que significa o “caste-que-beb-álcool. ”

No elevado-caste, purity-poluição ritual que pensa da sociedade Hindu, está considerado enquanto uma afronta direta quando uma estiver oferecido o álcool. Mas desde que esta era uma situação da emergência, uma matéria da vida e morte na família, não havia nenhum protesto. Nenhuns dela marido Hindu de outra maneira orthodox, não dos parentes e dos vizinhos.
Entrementes, após engolir algum do raksi (álcool) como se bebia o suco da limão, começou o tratamento levantando sua voz e reciting um mantra e contando as grões do arroz em uma placa de cobre. Depois que cada um chant extraiu uma respiração profunda e fundiu sua respiração thrice na sucessão rápida.

Sua primeira intenção era encontrar para fora se a criança, que estava deixando para fora grita intermitentemente, estêve apreendida por uma bruxa na vizinhança ou por um demon distante (bhut), porque somente então poderia ele aparentemente começar o tratamento. Após mais swigs do raksi do Gurkha, seus mantras tornaram-se unintelligible e pareceu retirar-se dentro dhimself.

Após o tempo muito, começou a agitar e disse em estouros do staccato, “é o demon do othay-khola”. Um rivulet na vizinhança da cidade. “Othay” significa um “bordo” em Nepali.

O diagnóstico que está sendo terminado, um sangue-sacrifício teve que ser feito para appease o rio-demon interessado junto com um prayer ao Mahaguru: Shiva. Teve que ser um galo vermelho pequeno.

Bhunti organizou um galo vermelho em nenhuma hora, e o jhakri preparou seu ritual.

Embora Sr. Respeito mostrado Rana esta hora para os métodos tradicionais apesar de seu distrust, apenas não poderia ajudar ao sentimento irritated por esta espécie particular de sua sorte, especialmente sua preferência para o álcool em um momento crítico em alguém vida.

“Talvez é justo um alcoólico e medicina tradicional praticada como um quack, um dabbler que poderia de fato não fazer nada,” pensou. Não havia nada que poderia fazer neste momento. Teve que tentá-lo para fora com este quack demasiado. Era fé que healing no seu mais melhor. Você acreditou em alguém ou não. Faça exame d ou deixe-o. Não havia nenhuma escolha. E quando você está em uma situação desesperada, você teve que fazer exame de todas as possibilidades que estavam disponíveis para soothe seu conscience. “

Entrementes, a menina fina tinha começado ver o dobro, porque seu nervo ótico foi afetado, e sua haste de cérebro foi assaltada pelo rabies-vírus e teve problemas com seu reflex engolindo.

Sua mãe tinha tentado dar-lhe a água que não sabe as implicações médicas e sua filha teve um spasm do angst panicky e gritado outra vez.
Do “deus Oh, meu Sudha pobre, o que é acontecido com você?” Maya gritado Devi como manteve sua filha envolvida em um cobertor marrom. Era pathetic ver uma filha bonita, uma menina que tivesse somente oito anos velha, com cabelo preto bonito e uma volta verde-oliva do complexion virtualmente em um esqueleto, de modo que mesmo os dentes parecessem jut para fora, o corpo que cresce finamente, desidratar-se e o psyche um caos, porque podia já não recolher o mundo porque tinha sido.

Havia um esforço poderoso que vai sobre em seu sistema nervoso, e registou com seu saliva marrom e frothy e seus gritos do angst e do terror, que a tinham apreendido. Perdia evidente a luta.

Um vizinho sugeriu que o paciente deve imediatamente ser transportado a Kathmandu para “um tratamento mais adicional.” Um outro pensamento seria melhor tentar para fora um dhami local, um healer tradicional, no entanto outro um practitioner ayurvedic da cidade, que desgastou espetáculos e um turban e foi do Punjab. Um dito vizinho de Lepcha do bem-meaning, “Ranaji, você deve chamar um Lepcha Bongthing que seja um mediator entre seres humanos e os espíritos. Se isso não ajudar nós poderíamos acoplar um exorcist de Limbu Yeba.

Mr.Rana tinha visto frequentemente os machos de Limbu Yeba ir sobre desgastar seus saias e turbans brancos vincados ridiculous, com penas, o cauri e os garlands longos do rudraksha.

“Porque não tentativa homeopathy?” dito outros.

No estado perdido e helpless isto não havia nada fazer mas tentar tudo, como uma pessoa afogando-se que adere-se à última palha, e assim que começou um odysee dos “tratamentos” realizados na esperança de conservar uma criança cujos corpo e a mente fosse rebelling e funcionando fora do controle.

Sra. O pensamento de Rana vagueou ao dia em que sua filha Sudha tinha retornado com a filha de um vizinho após o ceremony do bhai-tika de uma parte distante da cidade. Bhai-tika, o festival durante que as irmãs proffered várias honras em seus irmãos após um puja ritual, por meio de que os irmãos blessed com prosperidade e proteção de encontro aos adversities da existência humana e de evils despercebidos. E quem poderia pensar de que o evil golpearia em um dia tão auspicious?

Como é o costume em Nepal, os povos têm seus galinha, cães, yaks e cabras fora do pátio. O cão, que era uma cadela, teve deixou para fora alguns snarls e barks advertir transeuntes que infrinjiam seu território marcado. As crianças scared pelos barks irritados e tinham-se emitido shrieks do medo, e a cadela tinha feito para as duas crianças scared em um frenzy e tinha-as mordido em seus pés após uma perseguição curta.

As duas meninas tinham retornado para casa gritar e tinham dito seus pais sobre o cão feroz que os tinha mordido. Entretanto, os pais que entertaining convidados na tarde não tinham pensado de qualquer coisa mais mau sobre as conseqüências de uma cão-mordida e de um Sr. Rana tinha usado somente o salve do óxido e do eucalyptus do zinco que você encontra em cada casa. Teve a fé que heal a ferida, como no passado de encontro a outras mordidas e feridas.

E aquele tinha sido um erro terrível.

Visto que a outra menina Chitra foi emitida imediatamente a um doutor local, que lhe desse injeções anti-rabies, Sr. A filha de Rana foi tratada com somente um salve da mancha.

“Que ought fazer o truque,” Sr. Rana teve o pensamento. “Por que gaste mais dinheiro desnecessariamente no doutor? As injeções eram caras. E apesar de tudo, se o salve tiver o mesmo efeito, por que não excepto o dinheiro para uma outra finalidade? “

Somente última segunda-feira o Brahmin de Nepalese de Dhankuta tinha-os visitado e tinha-o predito algo inauspicious no futuro próximo na família. Mas a fim neutralizar que tinha sugerido fazer um amulet para suas duas filhas, com mantras vedic inscritas neles, que foram pensados para ter efeitos preventivos e protetores de encontro aos planetas maus (grahas) que tinham mudado suas constelações. O Brahmin era um jotisi, um astrologer Benaras-retornado instruído, com a abilidade de interpretar e analisar os dados astrological dos Hindus, para cada Hindu possuído um scroll longo (janai-patra), que carregasse todo o afortunado e unlucky, os dias auspicious e inauspicious em one vida, notável de acordo com a constelação de one sinal do zodiac, e de partir da data de one nascimento.

No Nepal do yore, este scroll do papel era um original importante, e está ainda, nas montanhas médias de Nepal onde o Chettris e os Brahmins vivem.

Mr.Rana embora um Chettri do nascimento, não pensou de muito do jotisis e de outros brahmins vagueando. Tanto quanto foi concernido, eram os companheiros slimy, garrulous, cunning de que foram da casa à casa Hindu falar Sanskrit extravagante com as mulheres casadas que estavam unfailingly sempre no repouso, e partir com um dakshina considerável (oferecer) no formulário: o arroz, as notas da moeda corrente e as moedas, e nivelam às vezes uma vaca inteira. A religião Hindu permitiu-o, e os priests e os astrologers fizeram o mais melhor desta opinião.

As palavras do doutor tinham golpeado o Sr. Rana gosta de uma guilhotina. Era uma sentença de morte.

Uma obscuridade, monsoon-como a nuvem pendurada sobre a família. Um sentimento da propagação mourning, de depression e de helplessness, mesmo que a filha fosse respirando, shrieking e esforçando-se com a morte. Sua filha tinha desenvolvido uma garganta hoarse e seu corpo frágil inteiro estava agitando.

Sr. Rana tinha-se ouvido que fêz exame pelo menos de 15 injeções para tratar o vírus do rabies. Nestes dias era mesmo possível fazê-lo com três tiros, mas que era o uso do conhecimento? Ou quando uma terapia médica for recusado devido ao ignorance na parte dos pais que têm o dinheiro, e conseqüentemente o poder decidir-se se um membro da família deve medicamente ser tratado ou não, com os métodos healing tradicionais ou ocidentais.

O Sr. da maneira. Rana viu-o, ele tinha sido um emprego errado blatant do poder. E teve um conscience terrìvel culpado a respeito de sua filha. Tinha sido uma decisão fatal. Uma porção de sua mente acusa-o e a outra pareceu rationalise e deslocar a culpa ao uselessness da medicina, mesmo que o homem ajustasse o pé na lua e os céus studded com os satélites que pertencem ao mundo ocidental.

E Sudha morrido isso noite.

EXTREMIDADES

sobre o autor: Satis Shroff é um escritor e um poeta baseados em Freiburg (poemas, fiction, non-fiction) que escreve também em temas ethno-médicos, cultura-ethnological. Estudou o Zoology e o Botany em Nepal, em medicina e na ciência social em Germany e na escrita creativa em Freiburg e em Manchester. Descreve-se himself como um mediator entre culturas ocidentais e orientais e vê-se seu futuro como um escritor e um poeta. Satis Shroff foi concedido o prêmio académico alemão da troca. Leia por favor seus poemas e artigos em www.google & em www.yahoo sob a busca: o perspective bicultural do ™

s do € de Nepal Satis Shroffâ do shroff dos satis faz seus rich da prosa e dos poemas, cheios do awe, e ao mesmo tempo heartbreakingly sad. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rabies i Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
DÖDLIG för †för BESLUTET (Satis

Shroff) ˜ ger mig som ett exponeringsglas av bevattnar, sade ’ denutbildade nepalesiska läkaren, som han kom in i rummet, var en grupp av nepalesiskt folk med mongoliska och Caucasian särdrag samlades, endera tycka synd om eller undra vad den konstiga sjukan kunde vara.

Med exponeringsglaset av bevattna i his räcker, det svartmuskigt, thick-set, glasögonprytt manipulera att närma sig den tunna tärda flickan, who'd som att dra sig tillbaka till en tränga någon av lägenhetnågot liknande en tränga någon katt och hade passformar. En brun fradga avsöndrade ut ur hennes tunna mun.

Så snart som hon fångade sikt av främlingen med bevattna, l5At hon ut ett kyla skri som verkade för att eka i himalayasna.

Läkaren vände till flicka fader och sade, ”I-förmiddagen ledsna Herr Rana kan inte jag göra något för din dotter. Hon har hydrophobia, ”och med det packade han hans svart läkarundersökning hänger lös och lämnade.
Herr Rana bedövades. Chocka av doktorns poker vänder mot, och den torra diagnosen slogg honom med en sådan vehemence att han reeled mentalt.

”Men det måste finnas något hopp, eller lösningen för Sudha, min dotter,” yttrade han.
Han berättade hans fru vad manipulera har sagt som tillfogar att deras dotter hade inget hopp av att fortleva förfölja-biter, for Maya Devi talade endast Nepali och inget engelska.

Manipulera hade talat på engelskt, som allt bildadt nepalesiskt, även bland varje annat.
Sudha dog, och det fanns inte någon hjälp på räcker. Även hjälper den moderna medicinen, med alla dess antibiotikummar, cortisones, skulle antiferons inte deras barn.

”Oh, Brahma-Vishnu-Shiva! Behaga låt inte oss besegra ", gråten Maya Devi som tillkallar den hinduiska trinityen, med en blandning av skräck och bekymmer. Och hon avgjorde att överföra för den shaman lokalen, en jhakri och sändde en kvinnlig släkting av hennes för Bhuntiâ med smeknamnet '™ €, som hjälpmedel en fet person, inte att hon var gravid eller hade en krukabuk, men därför att hon hade för den ihåliga en baksida, med resultatet att hon gick till och med liv foregående av hennes buk.

Mr.Rana hade tro i allopathic medicin och litade på inte den traditionella medicinen eller det, som passerade för den traditionella medicinen, speciellt jhakrisna, dhamis, bijuwas, lamas, och andra som tog till vad han kallade ”phuk-phak” metoder, som betydde formligen ”blåsa-och-att kasta. ”

Föredrog han den gammala västra skola-medicinen för självt och hans familj. Det, därför att hans broder och farfar var läkare, hade utstuderat på den anslags- medicinska högskolan i Bombay i dagarna av den brittiska Rajen.

Det hade nästan blivit en familjtradition, och han beskådade för att överföra hans äldsta son till denna högskola, illvilja de astronomical summorna som de medicinska högskolarna begärde i Indien i allmänhet. De kallade dessa brottslingsummaöppna-donationer och var ett snarlikt gjort ting.

Hans fru och att vara en traditionell Tamang stam-kvinna, inte funderare mycket av den moderna medicinen och gick tillbaka till de traditionella botemedelarna som hon visste till och med henne föräldrar och farföräldrar för dem hade bott i foothillsna av himalayasna och hade hört endast hårresande berättelser av praktikerna av den moderna medicinen. Eftersom en shaman lokal var lycklig med dussina ägg eller en liten get, måste du att betala i valuta noterar till det modernt manipulerar. Och valuta noterar var knapp i kullarna av Nepal, var folket bartered med naturliga produkter.

Maya Devi hade sett att ett sjukt grannhäleri en glukosinjektion med outsized den hypodermatiska injektionssprutan, och det hade skrämmt intelligenserna ut ur henne. Hon visste inte vad tinget var, men det såg bestämt skrämma. Den tålmodig, en diabetiker, hade dött snart after.

After erfar hade det henne avgjort att hon skulle bestämt för att inte gå till ett modernt manipulerar.

Hennes morfar, som hade varit en shaman by, hade behandlat och hade kurerat den hela byn, sometime eller annan, någonsin, sedan hon visste honom. Och vad är mer, han var hennes morfar och det betydde att ett lott till henne och henne hade förtroende i honom, därför att han skulle gör någon skada eller tillfogar aldrig skada, som förväntades av riktiga shamans.

Hon mindes en gång fråga honom hur han skulle blir ett shaman, och han hade berättat henne att att han hade valts upp i hans barndom av, förbjuda-jhakri, en wild klok man som bodde i djungeln i en grotta, och som blev hans guru och hade undervisat honom hemligheterna av de läka växterna och yrket. Hennes morfar hade långt hår, något liknande som av den hinduiska guden Shiva av snowsna: unkempt men flätat och det gav honom ett utöver det vanliga utseendemässigt, som han skulle sitter nära hans husaltare, var han hade hans ritual anmärker. Till henne var han reincarnated Shiva.

MayaDevis maka, en bildad tjänsteman av hans majestät regering, sneered stundom om hennes tro i jarien-buti, som de medicinal rota-och-stemsna kallades.

Efter vad verkade lika åldrar, Bhunti vände upp med en lutaman, som hade mongoliska särdrag. Han tänktes för att vara ”veta” praktiker av hans blåsa-och-kastar handel. Han var halva Tamang och halva Bhotay, som folket av tibetan beskärning kallas, och sett som, fast han, självt, led från förbrukning. Han kläddes, ge  första erfarenh -hade skjutit untidily synar och klibbade hans tunna svart hår under hans härma-lock och hade en para av nedböjda moustaches. Han lämnades bara och Bhunti som sköttes om till hans behov och begärningar.

Först allra, begärde han ricekorn som ska kommas med för den blåsa delen av ceremonin och därefter alkohol, sedan han hörde hemma till matwali-jaten, som hjälpmedel ”kast-att-drink-alkoholen. ”

I kick-kasten, rituell renhet-förorening tänkande hinduiskt samhälle, betraktas den som en riktaskymf, när en erbjuds alkohol. Men, sedan denna var ett nöd- läge, en materia av liv och död i familjen, fanns det några protester. Neither från henne annars ortodox hinduisk maka, inte från släktingarna och grannen.
Under tiden når han har svalt någon av raksien (alkohol) som, fast han drack citronjuice, började han behandlingen, genom att lyfta his, uttrycker och att deklamera en mantra och att räkna ricekornen på en välvårdad. Efter varje ramsa drog blåste han en djup andedräkt och hans andedräkt tre gånger i snabb följd.

Hans första avsikt var att finna ut huruvida barnet, som l5At ut skriker intermittent, greps av en häxa i neighbourhooden eller en avlägsen demon (bhut), for endast därefter kunde honom som synes börja behandling. Efter mer swigs av Gurkharaksien blev hans mantras obegripliga, och han verkade för att återta within självt.

Efter ett stort avtal av tid, honom började att skaka och sade i staccatobristningar, ”är det demonen från othayen-khola”. En rivulet i vicinityen av townen. ”Othay” hjälpmedel ”en kant” i Nepali.

Diagnosen som har avslutats, ge  första erfarenh -offrar måste att göras för att blidka den angick flod-demonen tillsammans med en bön till Mahaguruen: Shiva. Det måste att vara en lite röd rooster.

Bhunti organiserade en röd rooster i ingen tid och den förberedda jhakrien hans ritual.

Även om Herr Rana visade respekt denna tid för den traditionella metodillviljan hans misstro, honom precis kunde inte hjälpa känsla som irriterades av detta särskild art av his att sortera, speciellt hans preferens för alkohol på ett kritiskt ögonblick i någon liv.

”Kanske är han rättvis en alkoholist, och den erfarna traditionella medicinen som ett snatter, en dabbler, som kunde in verkställa, gör ingenting,” honom tänkte. Det fanns ingenting som han kunde göra på ögonblicket. Han måste försök det ut med detta snatter för. Det var tro som läker på dess bäst. Endera du trodde i någon eller inte. Ta det eller lämna det. Det fanns inte något primat. Och när du är i ett desperat läge, måste du att ta alla riskerar som var tillgängliga för att lugna ditt samvete. ”

Under tiden, hade den tunna flickan startat att se dubbelt, därför att hennes optiska nerv påverkades, och hennes hjärnstem anfölls av rabies-viruset, och hon hade problem med hennes sväljareflex.

Hon fostrar hade försökt att ge henne bevattnar att inte veta att de medicinska implikationerna och hennes dotter hade en spasm av den panicky ångesten och som igen skrek.
”Oh-gud, min fattiga Sudha, vad blis av dig?”, gråten Maya Devi, som hon rymde hennes dotter slågen in i en brun filt. Det var patetiskt att se en nätt dotter, en flicka, som var endast åtta gammala år, med härligt svart hår och en olivgrön hyvänd faktiskt in i ett skelett, så att även tänderna verkade för att sticka ut ut, förkroppsliga som thin växer, att torka och psyket en kaos, for hon var ej längre kompetent att ta i världen, som den hade varit.

Det fanns en väldig ansträngning som går på i hennes nervsystem, och den registrerade till och med hennes brunt och frothy saliva och henne skrin av ångesten och skräcken, som hade gripit henne. Hon förlorade tydligen slagsmål.

Ett grann föreslogg att den tålmodig bör omgående transporteras till Kathmandu för ”mer ytterligare behandling.”, En annan tanke som den skulle, är bättre till försök ut en lokaldhami, en traditionell botemedel, och ännu en en ayurvedic praktiker från townen, som ha på sig anblickar och ett turban och var från Punjaben. Brunn-menande ett sagt Lepcha grann, ”Ranaji, bör du appellen en Lepcha Bongthing som är en medlare mellan människor och andarna. Om det inte hjälper, kunde vi koppla in en Limbu Yeba exorcist.

Mr.Rana hade ofta sett de Limbu Yeba manlina att gå om att ha på sig deras löjliga skrynkliga vitkjolar och turbans, med långa fjädrar, cauri och rudrakshagirlander.

”Varför inte homeopathy försök?”, said another.

I denna borttappadt och hjälplöst påstå där var ingenting att göra men till försök allt, att gilla en drunkningperson som är klängande till det sist sugrör och så, började en odysee av ”behandlingar som ut bärs i hoppet av besparingen ett barn vars förkroppsligar och varar besvärad tredskades, och skötsel ut ur kontrollerar.

Fru Ranas tanke irrade till dagen, då hennes dotter Sudha hade gått tillbaka med ett grann dotter efter bhai-tikaceremonin från en avlägsen del av townen. Bhai-tika, festivalen under som systrarna proffered olika heder på deras bröder efter en rituell puja, whereby bröderna välsignas med välstånd och skydd mot motgångarna av människaexistens och osedda ondska. Och kunde vem funderare som ondskan skulle för slag sådan auspicious dag på?

Som är det beställnings- i Nepal, har folket deras höna, hundkapplöpning, yaks och getter utanför borggården. Förfölja, som var en satkäring, hade l5At ut några brummanden och skäll varna passers-by att de inkräktade hennes markerade territorium. Barnen hade skrämmts av de ilskna skällen och hade sänt ut tjuter av skräck, och satkäringen hade gjort för de två skrämmde barnen i en frenesi och hade bitit dem på deras lägger benen på ryggen efter en kort jakt.

De två flickorna hade gått hem- gråt tillbaka, och berättat deras föräldrar om det våldsamt förfölja, att ht bitit dem. Emellertid hade föräldrarna, som var underhållande gäster i eftermiddagen, inte tänkt att något som är värre om följderna av förfölja-bita och Herr Rana hade endast använt zincoxid- och eucalyptussalvan som du finner i varje hushåll. Han hade tro som det skulle läker såret, som i förflutnan mot andra tuggor och sår.

Och det hade varit ett ruskigt missförstår.

Manipulera, som gav henne anti-rabies injektionar, eftersom den annan flickan Chitra överfördes omgående till en lokal, Herr Ranas dotter behandlades med endast en suddsalva.

”Som ought att göra trick,” Herr Rana hade tanke. ”Why spendera mer pengar onödigt på manipulera? Injektionar var dyra. Och efter alla, om salvan hade samma att verkställa, why inte räddning som pengarna för another ämnar? ”

Endast sist Måndag hade den nepalesiska brahminen från Dhankuta besökt dem och hade förutsagt något som var illavarslande i den near framtiden i familjen. Men för att att motverka, att han hade föreslågit danande, en amulett för hans två döttrar, med vedic mantras som är inskrivna i dem, som tänktes för att ha förebyggande medel och skyddande, verkställer mot dåligaplanen (grahas) som hade ändrat deras konstellationer. Brahminen var en jotisi, en lärd Benaras-gången tillbaka astrolog, med kapaciteten att tolka och analysera de astrologiska datan av Hindus, för varje hinduiskt besatt en lång snirkel (janai-patra), som uthärdar alla lyckligt och olyckligt, de auspicious och illavarslande dagarna i ens livstid som noterades enligt konstellationen av ens zodiac, underteckna, och start från datera av ens födelse.

I Nepal av fordom var denna snirkel av pappers- ett viktigt dokument, och den stillbilden är, i de mellersta bergen av Nepal var Chettrisen och brahminsna bor.

Mr.Rana, fast en Chettri från födelse, inte funderare mycket av jotisisen och andra irrande brahmins. Så långt, som han angicks, var de slemmiga, pratsjuka listiga kamrater som gick från hus till det hinduiska huset samtal av utsmyckade Sanskrit med de gifta kvinnorna, som var unfailingly alltid hemmastadda, och att avgå med en stilig dakshina (erbjuda) i form av: rice valuta noterar och myntar och even ibland en hel ko. Den tillåtna hinduiska religionen gjorde det, och prästerna och astrologerna det bäst av denna tro.

Doktorn uttrycker hade slågit Herr Rana något liknande en giljotin. Det var en dödsdom.

Ett mörker, monsoon-gillar det bakfulla molnet familjen. En känsla av sorg-, fördjupnings- och helplessnessspridning, även om dottern var andas som tjuter och kämpar med död. Deras dotter hade framkallat en hes hals, och hennes hela bräckligt förkroppsligar skakade.

Herr Rana hade hört att den tog åtminstone 15 injektionar till fest rabiesviruset. I dessa dagar var det även möjligheten som gör det med tre shots, men var vad bruket av kunskap? Eller när en medicinsk terapi vägras tack vare okunnigheten på delen av föräldrarna som har pengarna, och bör driva som därför huruvida avgör en medlem av familjen, medically behandlas eller inte, till och med traditionella eller västra läka metoder.

Långt Herr Rana sågar det, det hade varit ett påfallande missbruk av driver. Och han hade ett hemskt skyldigt samvete angående hans dotter. Det hade varit ett dödligt beslut. En del av his varar besvärad anklagade honom, och annan verkade för att rationalisera och skifta klander till uselessnessen av medicinen, även om manen hade den fastställda foten på moonen, och skiesna dubbades med satelliter som hör hemma till den västra världen.

Och Sudha som dös det natt.

AVSLUTAR

om författare: Satis Shroff är en författare och en poet som baseras i Freiburg (poems, fiktion, non-fiktion) som skriver också på ethno-läkarundersökning, odla-ethnological teman. Han har utstuderad zoologi och botanik i Nepal, medicin- och samkvämvetenskap i Tyskland och idérik handstil i Freiburg och Manchester. Han beskriver självt som en medlare mellan västra och östliga kulturer och ser hans framtid som en författare och en poet. Satis Shroff tilldelades den tyska akademiska utbytesprisen. Behaga läser hans poems och artiklar i www.google & www.yahoo under sökande: perspektiv för ™ s

för satisshroffNepal Satis Shroff⠀ gör det bicultural hans prosa- och poemsrich som är fulla av awe, och samtidigt heartbreakingly ledset. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Rabies в Непале (Satis Shroff)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
СМЕРТОНОСНОЕ ˜ € â РЕШЕНИЯ (

Satis Shroff) дает мне стекло воды, ™ € â сказало Лондон-натренированный врача Nepalese, по мере того как он come into комната, где собрала группу в составе люди Nepalese с монгольскими и кавказскими характеристиками, или pitying или интересующ странная болезнь смогла быть.

С стеклом воды в его руке, смуглейшее, приземист, bespectacled доктор причалило тонкому, emaciated девушка, who'd retreated к углу квартиры как загонянный в угол кот, и имело пригонки. Коричневый froth сочился из ее тонкого рта.

Как только она уловила визирование незнакомца с водой, она препятствовала вне охлаждая клекоту который показалось, что вторил в Гималаях.

Сказанный врач повернутый к отцу девушки и, «я буду огорченным гом-н. Rana, я не могу сделать что-нибыдь для вашей дочи. Она имеет hydrophobia, «и с тем он упаковал его черный медицинский мешок и налево.
Г-н. Rana было оглушено. Удар стороны покера доктора, и сухого диагноза ударил его с таким vehemence что он намотал умственно.

«Но должно быть некоторое упование или разрешение для Sudha, моя дочь,» он проронил.
Он сказал его супруги доктор говорил, добавляя что их дочь не имела никакое упование выдерживать собак-укус, потому что Maya Devi не поговорило только Nepali и никакую английскую язык.

Доктор поговорил на английском языке, по мере того как все educated Nepalese сделало, даже среди себя.
Sudha умирало и не было помощи под рукой. Даже самомоднейшая микстура, с всеми своими антибиотиками, cortisones, antiferons не и помогли их ребенку.

«Oh, Brahma-Vishnu-Shiva! Пожалуйста не препятствуйте нам вниз с ", заплаканному Maya Devi, summoning индусская троица, с смесью страха и беспокойства. И она решила послать для местное shaman, jhakri, и послала родственник женщины hers с ™ € Bhuntiâ прозвищем ', которое намеревается тучная персона, не что она была супороса или имела живот бака, но потому что она имела заднюю часть полости, с результатом что она пошла через жизнь предшествуемую ее животом.

Mr.Rana имело веру в allopathic микстуре и не доверяло традиционной микстуре или тому прошли для традиционной микстуры, специально jhakris, dhamis, bijuwas, lamas и другим которые приняли к он вызвал «phuk-phak» методами, которое буквальн намеревалось «дуть-и-бросать. »

Он предпочитал старую западную школ-микстуру для себя и его семьи. То было потому что его брат и grandfather были врачами, изучая на коллеже Grant медицинском в Bombay в днях великобританского Raj.

Почти стало традицией семьи, и он предусматривал послать его самому старому сынку к этому коллежу, несмотря на астрономические суммы которые медицинские коллежи потребованные в Индии вообще. Они вызвали эти раскрывать-пожертвования сумм преступника, и были довольно сделанной вещью.

Его супруга, был традиционной триб-женщиной Tamang, не думал много самомоднейшей микстуры и не шел back to традиционные исцелители которые она знала через ее родителей и grandparents для их прожила в предгорьях Гималаев и услышала только hair-raising рассказы практикующий врачей самомоднейшей микстуры. Тогда как местное shaman было счастливо с яичками дюжиной или малой козочкой, вы должны оплатить в примечаниях валюты к самомоднейшему доктору. И примечания валюты были вряд в холмах Непала, где люди выменяли с натуральными продучтами.

Maya Devi увидело больной сосед получая впрыску глюкозы с outsized подкожный шприц, и то вспугнуло острословия из ее. Она не знала вещь была, но она некоторо посмотрела устрашающ. Пациент, диабетик, умер скоро поже.

Поже тот опыт она решила что она определенно не пойдет к самомоднейшему доктору.

Ее grandpa, которое было селом shaman, обработало и вылечило все село, когда-то или другое, ever since она знала его. И больше, он был ее grandpa и то намеревалось много к ей и ей имело доверие в ем, потому что он никогда делал бы любой вред или inflict ушиб, как было предположено поистине shamans.

Она вспомнила, что раз спросило он как он стал бы shaman, и он имел после того как он сказан ее что он был выбран вверх в его детстве запретом-jhakri, одичалым, велемудрым человеком который жили в джунглях в подземелье, и который стало его guru и научило ему секретам healing заводов и профессии. Ее grandpa имело длинние волос, как то из индусского бога Shiva снежков: unkempt но braided, и оно дало ему внесметное возникновение по мере того как он сидел бы почти его алтар дома, где он имел его ритуальные предметы. К ей он был reincarnated Shiva.

Был вызван супруг Maya Devi, educated гражданский служащий правительство Его Величества, насмехаемый время от времени о ее вере в jari-buti, как целебные корн-и-стержни.

После показалось как времена, Bhunti повернутое вверх с сухопарым человеком, который имел монгольские характеристики. Он был подуманы, что был «знать» практикующий врача его дуть-и-бросает торговлю. Он был половинным Tamang и половинным Bhotay, по мере того как люди тибетского начала вызваны, и после того как он посмотрен как если бы он себя, терпел от потребления. Он untidily был одетьн, имел кров-снял глаза и вставил его тонкие черные волос под его обезьян-крышкой, и имел пару свисая усиков. Он был оставлен самостоятельно и Bhunti поставило еду к его потребностям и требованиям.

Первым делом из, он потребовал зернам риса, котор нужно принести для дуя части церемонии, и после этого спирту, в виду того что он принадлежал к matwali-jat, которое намеревается «каст-что-выпивать-спирт. »

В высок-касте, ритуальном очищенност-загрязнении думая индусское общество, оно сосчитан по мере того как сразу афронт когда предлагают одному спирт. Но в виду того что это была чрезвычайным положением, делом жизни и смертью в семье, не было протестов. Ни те от ее в противном случае правоверный индусский супруг, не от родственников и соседей.
Между тем, после хлебать некоторое из raksi (спирта) как если бы он выпивал сок лимона, он начал обработку путем поднимать его голос и reciting mantra и подсчитывать зерна риса на медной плите. После того как каждое chant он нарисовал глубокое дыхание и дунул его дыхание thrice в быстро последовательности.

Его первым намерием был найти вне screams ли ребенок, который препятствовал вне периодическ, был заедан ведьмой в районе или дистантным демоном (bhut), потому что только после этого смогло он явно начать обработку. После больше swigs raksi Gurkha, его mantras стали unintelligible и он показалось, что разделил в пределах себя.

После много времени, он начал трястить и сказал в взрывах staccato, «это будет демоном от othay-khola». Rivulet в близости городка. «Othay» намеревается «губа» в Nepali.

Будучи завершанным диагноз, кров-поддача должен быть сделан для того чтобы appease concerned рек-демон вместе с молитвой к Mahaguru: Shiva. Это должно быть маленьким красным петухом.

Bhunti организовало красного петуха в никаком времени, и jhakri подготовило его ритуал.

XOT4 г-н. Уважение показанное Rana это время для традиционных методов несмотря на его недоверие, он как раз не смог помочь ощупыванию раздражанному этим определенным видом его вида, специально его предпочтения для спирта на критически моменте в кто-то жизнь.

«Возможно он справедлив алкоголичка и напрактикованная традиционная микстура как quack, dabbler который смог in effect не сделать ничего,» он думал. Было ничего, котор он смог сделать в настоящее время. Он должен попытаться оно вне с этим quack слишком. Было верой healing на свое самом лучшем. Или вы верили в кто-то или не. Примите его или оставьте оно. Не было выбора. И когда вы находитесь в отчаянной ситуации, вы должны принять все шансы которые имели в распоряжении успокоить вашу совесть. «

Между тем, тонкая девушка начала увидеть двойник, потому что ее optic нерв был повлиян на, и ее стержень мозга был assaulted rabies-вирусом и она имела проблемы с ее заглатывая отражением.

Ее мать попыталась дать ей воду не зная медицинские прикосновенности и ее дочь имела судорогу panicky angst и screamed снова.
«Бог Oh, мое плохое Sudha, случено вас?» заплаканное Maya Devi по мере того как она держала ее дочь после того как она обернута в коричневом одеяле. Оно было pathetic для того чтобы увидеть милую дочь, девушку которая была только 8 лет старых, с красивейшими черными волосами и прованский поворот complexion фактически в скелет, так НОП даже зубы показались к jut вне, тело тонко, обезвоживать и psyche беспорядок, потому что она не могла no longer take in мир по мере того как она была.

Была mighty схватка идя дальше в ее слабонервную систему, и она зарегистрировала через ее коричневую и frothy слюну и ее клекоты angst и террора, которые заели ее. Она очевидно теряла драку.

Сосед предложил что пациент должен немедленно быть транспортирован к Kathmandu для «более дальнеишей обработки.» Другая мысль было бы более лучше try out местное dhami, традиционный исцелитель, and yet другое ayurvedic практикующий врач от городка, который нес зрелища и turban и был от Пенджаба. Сказанное Lepcha наилучшим образом-смысли ближнее, «Ranaji, вы должны вызвать Lepcha Bongthing которое будет посредником между людьми и духами. Если то не помогает, то мы смогли включить exorcist Limbu Yeba.

Mr.Rana часто видело, что мужчины Limbu Yeba пошли о носить их смешоные creased белые юбки и turbans, с длинними пер, cauri и garlands rudraksha.

«Почему не попытка homeopathy?» сказанн другие.

В положении этого потерянном и беспомощно было ничего сделать но попытаться все, как персона к последней сторновке, и поэтому начал odysee «обработок» унесенных в уповании сохранять ребенка разум которого тело и был бунтующ и бегущ из управления.

Mrs. Мысль Rana бродяжничала к дню когда ее дочь Sudha возвратила с дочью соседа после церемонии bhai-tika от дистантной части городка. Bhai-tika, празднество во время которого сестры proffered различные почетности на их братьях после ритуального puja, whereby братья благословлены с зажиточностью и предохранением против невзгод людского существования и unseen зол. И смогло думать что зло поразит на такой auspicious день?

Как таможня в Непале, люди имеют их цыпленка, собак, yaks и козочек вне courtyard. Собака, которая была сукой, имела препятствовала вне немного snarls и расшив предупредить passers-by что они trespassing ее маркированная территория. Дети были вспугнуты сердитыми расшивами и испустили shrieks страха, и сука сделала для 2 вспугнутых детей в остервенении и сдержала их на их ногах после скоро преследования.

2 девушки возвратили домой плакать и сказали их родителей о свирепой собаке сдержала их. Однако, родители которые развлекали гостей в после полудня не подумали что-нибыдь более плохое о последствиях собак-укуса и га-н. Rana только использовало salve окиси и евкалипта цинка вы находите в каждом домочадце. Он имел веру, котор он излечил бы рану, как в прошлом против других укусов и ран.

И то была ужасная ошибка.

Тогда как другая девушка Chitra немедленно была послана к местному доктору, который дал ей антирабические впрыски, г-н. Дочь Rana была обработана с только salve мазка.

«Ought сделать выходку,» г-н. Rana имело мысль. «Почему потратьте больше деньг ненужно на докторе? Впрыски были дорогими. И в конце концов если salve имело такое же влияние, то, почему не за исключением деньг для другой цели? «

Только последний понедельник Nepalese Brahmin от Dhankuta посетило их и предсказало что-то inauspicious в ближайшее время в семье. Но противодействовать что он предложил делать amulet для его 2 дочей, с vedic mantras вписанных в их, которые были подуманы, что имели профилактические и защитные влияния против плохих планет (grahas) которые изменили их созвездия. Brahmin было jotisi, learned Benaras-возвращенным астрологом, с способностью интерпретировать и проанализировать astrological данные Hindus, для каждое индусского обладал длинним переченем (janai-patra), который носит все удачливейшее и незадачливо, auspicious и inauspicious дни в one 's продолжительности жизни, замеченной согласно созвездию one 's знака зодиака, и starting from дата one 's рождениа.

В Непале yore, этот перечень бумаги был важным документом, и он все еще находится, в средних горах Непала где Chettris и Brahmins в реальном маштабе времени.

Mr.Rana хотя Chettri от рождениа, не думало много jotisis и других бродяжничая brahmins. Насколько он относился, они были шламистые, празднословные, хитро собратья которые пошли от дома к индусской дому говорить fancy Sanskrit с пожененными женщинами которые были unfailingly всегда дома, и уходить с handsome dakshina (предлагать) in the form of: рис, примечания валюты и монетки, и иногда выравнивают всю корову. Индусское вероисповедание позволило его, и священники и астрологи сделали самое лучшее этого верования.

Слова доктора поразили га-н. Rana любит гильотина. Было предложением смерти.

Темнота, муссон-как облако повиснутое над семьей. Ощупывание распространения оплакивать, нажатия и безпомощности, даже если дочь была дышающ, shrieking и борющся с смертью. Их дочь развила хриплое горло и ее все тщедушное тело трястило.

Г-н. Rana услышало что оно приняло по крайней мере 15 впрысок для того чтобы обработать вирус rabies. В these days ем был даже по возможности для того чтобы сделать его с 3 съемками, но было пользой знания? Или когда медицинская терапия отказана из-за незнания on the part of родители имеют деньг, и поэтому сила решить должен ли член семьи медицински быть обработан или не, через традиционные или западные healing методы.

Г-н дороги. Rana увидело его, его было blatant misuse силы. И он имел ужасно виновную совесть относительно его дочи. Было смертоносным решением. Одна часть его разума обвиняет его и другое показалось, что рационализировало и перенесло поричание к uselessness микстуры, даже если человек установил ногу на луне и небеса были обиты при спутники принадлежа к западному миру.

И Sudha, котор умерли то ноча.

КОНЦЫ

о авторе: Satis Shroff будет сочинителем и поетом основанными в Freiburg (стихотворениях, небылице, non-небылице) которое также пишет на ethno-медицинских, культур-расоведческих темах. Он изучал зоологию и ботанику в Непале, микстуре и социальные науки в Германии и творческом сочинительстве в Freiburg и Manchester. Он описывает как посредник между западными и восточными культурами и видит его будущее как сочинитель и поет. Наградило Satis Shroff немецкий академичный приз обменом. Пожалуйста прочитайте его стихотворения и статьи в www.google & www.yahoo под поиском: перспектива ™ s

€ Непала Satis Shroffâ shroff satis bicultural делает его прозу и богатые люди стихотворений, полными благоговения, и в то же самое время heartbreakingly уныло. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

Hondsdolheid in Nepal (Satis Shroff)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het FATALE BESLUIT (Satis Shroff)

⠀ ˜ geeft me een glas water, zei ⠀ ™ de Londen-Opgeleide Nepalese arts, aangezien hij in de ruimte kwam, waar een groep Nepalese mensen met Mongoolse en Kaukasische eigenschappen werd verzameld, of pitying of benieuwd zijnd wat de vreemde ziekte zou kunnen zijn.

Met het glas water in zijn thick-set hand, bespectacled swarthy, arts benaderde het dunne, uitgemergelde meisje, who'd die aan een hoek van de flat zoals een in het nauw gedreven kat is teruggegaan, en had pasvormen. Een bruin schuim scheidde uit haar dunne mond af.

Zodra zij gezicht van de vreemdeling met het water ving, liet zij uit een het koelen schreeuw die om in het Himalayagebergte scheen te weergalmen.

De die aan de vader van het meisje wordt gedraaid en bovengenoemde arts, „ik ben droevige M. Rana, kan ik om het even wat voor uw dochter doen niet. Zij heeft hydrophobia, „en met dat zijn zwarte medische zak in en verlaten pakte hij.
M. Rana was overweldigd. De schok van het de pookgezicht van de arts, en de droge diagnose raakten hem met zulk een felheid die hij geestelijk wond.

„Maar er moet wat hoop zijn of oplossing voor Sudha, mijn dochter,“ hij uitte.
Hij vertelde zijn vrouw wat de arts heeft gezegd, toevoegend dat hun dochter geen hoop van het overleven van de hond-beet had, voor Maya Devi sprak slechts Nepali en geen Engels.

De arts had in het Engels gesproken, zoals al opgeleide Nepalees, zelfs onder elkaar.
Sudha stierf en er was geen dichtbije hulp. Zelfs zou de moderne geneeskunde, met al zijn antibiotica, cortisones, antiferons niet hun kind kunnen helpen.

„Oh, brahma-Vishnu-Shiva! Gelieve te laten ons onderaan ", geen geschreeuwde Maya Devi, bijeenroepend de Hindoese Drievuldigheid, met een mengsel van vrees en zorg. En zij besliste voor lokale shaman, een jhakri te verzenden, en verzond een vrouwelijke verwant van van haar met de bijnaam 'Bhunti⠀ ™, wat een vette persoon betekent, niet dat zij zwanger was of een pottenbuik had, maar omdat zij een holle rug had, met het resultaat dat zij door het leven ging dat door haar buik is voorafgegaan.

Mr.Rana hadden geloof in allopathic geneeskunde en vertrouwden niet op de traditionele geneeskunde of dat die voor traditionele geneeskunde, vooral jhakris, dhamis, bijuwas, lamas overgingen en anderen die namen aan wat hij „phuk-phak“ methodes riep, die letterlijk „betekenden blazen-en-werpt. “

Hij verkoos de oude westelijke school-geneeskunde voor zich en zijn familie. Dat was omdat zijn broer en grootvader artsen waren, hebben bestudeerdd bij de Medische Universiteit van de Toelage in Bombay in de tijd van Britse Raj.

Het was bijna een familietraditie geworden, en hij overwoog om zijn oudste zoon naar deze universiteit, ondanks de astronomische sommen te sturen die de medische universiteiten in het algemeen in India eisten. Zij riepen deze misdadige sommen open-schenkingen, en waren een eerder gedaan ding.

Zijn vrouw, die een traditionele stam-vrouw Tamang, dacht veel van moderne geneeskunde niet en ging aan traditionele healers is terug die zij door haar ouders en grootouders wist want zij in de uitlopers van het Himalayagebergte hadden geleefd en slechts hair-raising verhalen van de vaklieden van moderne geneeskunde gehoord. Terwijl lokale shaman met dozijn eieren of een kleine geit gelukkig was, moest u in muntnota's aan de moderne arts betalen. En de muntnota's waren schaars in de heuvels van Nepal, waar de mensen met natuurlijke producten ruilden.

Maya Devi had gezien een zieke buur die een glucoseinjectie met ontvangt onderhuidse spuit outsized, en dat het verstand uit haar had doen schrikken. Zij wist wat niet het ding was, maar het zeker keek bang makend. De patiënt, een diabeticus, was spoedig daarna gestorven.

Na die ervaring had zij besloten dat zij absoluut niet naar een moderne arts zou gaan.

Haar grandpa, die een shaman dorp was geweest, had het gehele dorp, ooit of andere behandeld en genezen, sinds zij hem kende. En wat meer is, was hij haar grandpa en dat betekende een partij aan haar en zij had vertrouwen in hem, omdat hij nooit om het even welk kwaad zou doen of verwonding zou opleggen, zoals werd verwacht van ware shamans.

Zij herinnerde zich vragend hem eens hoe hij shaman zou worden, en hij had haar verteld dat hij in zijn kinderjaren door verbod-jhakri, een wilde, wijze mens was opgenomen die in de wildernis in een hol leefde, en die werd zijn guru en hem de geheimen van het de het helen installaties en beroep had onderwezen. Haar grandpa had lang haar, als dat van de Hindoese God Shiva van de Sneeuw: unkempt maar gevlecht, en het gaf hem een buitengewone verschijning aangezien hij dichtbij zijn huisaltaar zou zitten, waar hij zijn rituele voorwerpen had. Aan haar was hij Shiva reincarnated.

Maya Devi echtgenoot, een opgeleide ambtenaar van de overheid van Zijn Majesteit, sneered af en toe over haar geloof in jari-buti, aangezien geneeskrachtige wortel-en-stammen werden geroepen.

Na wat als leeftijden scheen, Bhunti die met een magere mens is verschenen, die Mongoolse eigenschappen had. Hij werd verondersteld om een „het wetende“ vakman van van hem te zijn slag-en-werpt handel. Hij was halve Tamang en halve Bhotay, aangezien de mensen van Tibetan oorsprong worden geroepen, en keek alsof hij, zelf, aan consumptie leed. Hij was untidily gekleed, had bloeddoorlopen ogen en plakte zijn dun zwart haar onder zijn aap-GLB, en had een paar van het neerhangen moustaches. Hij werd alleen verlaten en Bhunti richtte zich op zijn behoeften en eisen.

Eerst en vooral, eiste hij rijstkorrels die voor het blazende deel van de ceremonie moeten worden gebracht, en toen alcohol, aangezien hij tot matwali-jat behoorde, wat de „kaste-dat-drank-alcohol betekent. “

In de hoog-kaste, wordt de rituele zuiverheid-verontreiniging die de Hindoese maatschappij denkt, het beschouwd als directe belediging wanneer alcohol wordt aangeboden. Maar aangezien dit een noodsituatiesituatie, een kwestie van het leven en dood in de familie was, waren er geen protesten. Geen van beiden van haar anders orthodoxe Hindoese echtgenoot, niet van de verwanten en de buren.
Ondertussen, na het gulping van enkele raksi (alcohol) alsof hij citroensap dronk, hij begon met de behandeling door het opheffen van zijn stem en mantra te reciteren en de rijstkorrels op een koperplaat te tellen. Na elke chant trok hij een diepe adem en blies driemaal zijn adem in snelle successie.

Zijn eerste bedoeling was te weten te komen of het kind, dat uit schreeuwen bij tussenpozen liet, door een heks in de buurt of verre demon (bhut) werd gegrepen, voor slechts dan kon hij met behandeling blijkbaar beginnen. Na meer swigs van raksi Gurkha, werden zijn mantras onbegrijpelijk en hij scheen om zich binnen zich terug te trekken.

Na heel wat tijd, begon hij schuddend en zei in staccatouitbarstingen, „het is demon van othay-khola“. Een rivulet in de buurt van de stad. „Othay“ betekent een „lip“ in Nepali.

De diagnose die heeft voltooid, een bloed-offer moest worden gemaakt om het betrokken rivier-demon samen met een gebed aan Mahaguru te kalmeren: Shiva. Het moest een weinig rode haan zijn.

Bhunti organiseerde een rode haan in geen tijd, en jhakri bereidde zijn ritueel voor.

Hoewel M. Rana getoonde eerbied dit keer voor de traditionele methodes ondanks zijn wantrouwen, kon hij enkel geen gevoel helpen dat door deze bepaalde soort van zijn soort, vooral zijn voorkeur voor alcohol op een kritiek ogenblik in het leven van iemand wordt geïrriteerdo.

„Misschien is hij enkel een alcoholische en uitgeoefende traditionele geneeskunde aangezien kwakzalvers, dabbler die niets kon in feite doen,“ hij dacht. Er waren niets hij kon op het ogenblik doen. Hij moest het met ook kwakzalvers dit uitproberen. Het was geloof het helen bij zijn beste. Één van beiden u geloofde of niet in iemand. Neem het of verlaat het. Er was geen keus. En wanneer u in een wanhopige situatie bent, moest u alle kansen nemen die aan soothe uw geweten beschikbaar waren. „

Ondertussen, was het dunne meisje begonnen dubbel te zien, omdat haar optische zenuw werd beïnvloed, en haar hersenenstam werd aangevallen door het hondsdolheid-virus en zij had problemen met haar die reflex slikt.

Haar moeder had geprobeerd om haar water te geven kennend niet de medische implicaties en haar dochter had een kramp van panicky angst en gilde opnieuw.
„Oh God, mijn slechte Sudha, wat van u?“ is geworden geschreeuwde Maya Devi aangezien zij haar dochter die in een bruine deken wordt verpakt hield. Het was pathetisch om een mooie dochter, een meisje dat slechts acht jaar oud waren, met mooi zwart haar en een draai van de olijfteint vrijwel in een skelet, zodat zelfs de tanden uit aan jut schenen, het lichaam dat, het ontwateren van en psyche te zien een chaos dun groeit, want zij niet meer in de wereld kon nemen aangezien het was geweest.

Er was een machtige strijd die in haar zenuwstelsel gaat, en het registreerde door haar bruin en schuimend speeksel en haar schreeuwen van angst en verschrikking, dat haar hadden gegrepen. Zij klaarblijkelijk verloor de strijd.

Een buur stelde voor dat de patiënt onmiddellijk aan Katmandu voor „verdere behandeling zou moeten worden vervoerd.“ Een andere gedachte zou het beter zijn om een lokale dhami, een traditionele healer, en toch een andere uit te proberen een ayurvedic vakman van de stad, die bril en turban droeg en van Punjab was. Een bovengenoemde buur van goed-betekenisLepcha, „Ranaji, zou u een Lepcha Bongthing moeten roepen die een bemiddelaar tussen mensen en de Geesten is. Als dat niet helpen konden wij exorcist van Limbu in dienst nemen Yeba.

Mr.Rana hadden vaak de mannetjes van Limbu Yeba zien gaand over het dragen van hun belachelijke gevouwen witte rokken en turbans, met lange veren, cauri en rudrakshaslingers.

„Waarom homeopathie niet proberen?“ zei een andere.

In deze verloren en hulpeloze staat er niets waren maar alles, als een verdrinkende persoon te doen te proberen die zich aan het laatste stro vastklampen, en begon zo met een odysee van „behandelingen“ die in de hoop van het redden van een kind worden uitgevoerd van wie lichaam en de mening rebelleerde en onbeheerst liep.

Mevr. Gedachte van Rana wandelde aan de dag toen haar dochter Sudha met de dochter van een buur na de bhai-tikaceremonie van een ver deel van de stad was teruggekeerd. Bhai-Tika, festival waarin de zusters diverse eer op hun broers na een rituele puja aanboden, waardoor de broers met welvaart en bescherming tegen adversities van menselijk bestaan en unseen kwaden worden gezegend. En wie kon dat het kwaad op zulk een gunstige dag denken zou slaan?

Zoals de douane in Nepal is, hebben de mensen hun kip, honden, yaks en geiten buiten de binnenplaats. De hond, die een wijfje was, had uit een paar grauwen en schorsen voorbijgangers laten waarschuwen dat zij schendend haar duidelijk grondgebied waren. De kinderen waren doen schrikken door de boze schorsen en uitgezonden schreeuwen van vrees, en het wijfje had voor de twee doen schrikken kinderen in frenzy gemaakt en hen op hun benen na een korte achtervolging gebeten.

De twee meisjes waren naar huis teruggekeerd dat en hun ouders over de woeste hond schreeuwt verteld die hen had gebeten. Nochtans, hadden de ouders die gasten in de middag onderhielden om het even wat niet slechter over de gevolgen van een hond-beet en M. gedacht. Rana had slechts de van de zinkoxyde en eucalyptus wondzalf gebruikt die u in elk huishouden vindt. Hij had geloof het de wond, zoals in het verleden tegen andere beten en wonden zou helen.

En dat was een vreselijke fout geweest.

Terwijl het andere meisje Chitra onmiddellijk werd gestuurd naar een lokale arts, die haar injecties tegen hondsdolheid gaf, M. Dochter van Rana werd behandeld met slechts een vlekkenwondzalf.

„Dat zou de truc moeten doen,“ M. Rana had gedachte. „Waarom besteed onnodig meer geld aan de arts? De injecties waren duur. En toch als de wondzalf het zelfde effect, waarom niet sparen het geld voor een ander doel had? „

Slechts vorige Maandag had Nepalese Brahmin van Dhankuta hen bezocht en iets in de nabije toekomst inauspicious in de familie voorspeld. Maar om tegen te gaan dat hij had voorgesteld makend amulet voor zijn twee dochters, met vedic mantras die in hen wordt ingeschreven, die werden verondersteld om preventieve en beschermende gevolgen tegen de slechte planeten (grahas) te hebben die hun constellaties hadden veranderd. Brahmin was een jotisi, een geleerde benaras-Teruggekeerde astroloog, met de capaciteit om de astrologische gegevens van Hindus te interpreteren en te analyseren, voor elke Hindoes bezat een lange rol (janai-patra), die al gelukkig en ongelukkig draagt, de gunstige en inauspicious dagen in zijn leven, dat volgens de constellatie van zijn zodiac teken, en aanvang van de datum van zijn geboorte wordt genoteerd.

In Nepal van yore, was deze rol van document een belangrijk document, en het nog is, in de MiddenBergen van Nepal waar levende Chettris en Brahmins.

Mr.Rana hoewel een Chettri van geboorte, veel niet van jotisis en andere het wandelen brahmins dacht. Wat hij betrof, waren zij slijmerige, garrulous, sluwe kameraden die van huis naar Hindoes huis gingen dat buitensporige Sanscritisch met de gehuwde vrouwen spreekt die unfailingly altijd thuis waren, en vertrekkend met een knappe dakshina (het aanbieden) in de vorm van: rijst, muntnota's en muntstukken, en soms zelfs een gehele koe. De Hindoese godsdienst stond het toe, en de priesters en de astrologen maakten het beste van dit geloof.

De woorden van de arts hadden M. geslagen. Rana zoals een guillotine. Het was een doodszin.

Een donkere, moesson-als wolk hing over de familie. Een gevoel van het rouwen, de depressie en de hulpeloosheid spreidden uit, alhoewel de dochter ademde, shrieking en met dood worstelde. Hun dochter had een hoarse keel ontwikkeld en haar geheel teer lichaam schudde.

M. Rana had gehoord dat het minstens 15 injecties nam om het hondsdolheidsvirus te behandelen. In deze dagen was het zelfs mogelijk om het met drie schoten te doen, maar wat het gebruik van kennis was? Of wanneer een medische therapie wegens de onwetendheid namens de ouders wordt geweigerd die het geld, en daarom de bevoegdheid hebben om te besluiten of een lid van de familie medisch of niet zou moeten worden behandeld, door traditionele of westelijke helende methodes.

ManierM. Rana zag het, was het een flagrant misbruik van macht geweest. En hij had een vreselijk schuldig geweten betreffende zijn dochter. Het was een fataal besluit geweest. Één deel van zijn mening beschuldigde hem en andere scheen om de schuld te rationaliseren en te verplaatsen naar uselessness van geneeskunde, alhoewel de mens voet op de maan had geplaatst en de hemelen met satellieten beslagen werden die tot de westerse wereld behoren.

En Sudha stierf die nacht.

EINDEN

over de Auteur: Satis Shroff is een schrijver en dichter die in Freiburg (gedichten, fictie, non-fictie) wordt gebaseerd die ook op ethno-medische, cultuur-ethnologische thema's schrijft. Hij heeft de Dierkunde en Plantkunde in Nepal, Geneeskunde en Sociale wetenschap in Duitsland en het Creatieve Schrijven in Freiburg en Manchester bestudeerd. Hij beschrijft zich als bemiddelaar tussen westelijke en oostelijke culturen en ziet zijn toekomst als schrijver en dichter. Satis Shroff werd toegekend de Duitse Academische Prijs van de Uitwisseling. Gelieve te lezen zijn gedichten en artikelen in www.google & www.yahoo onder onderzoek: maakt het biculturele perspectief

van satis shroff Nepal Satis Shroff⠀ ™ s zijn proza en gedichten volledig van awe, en tezelfdertijd heartbreakingly droevige rijken. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)

كلب في نيبال ([ستيس] [شروفّ])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
مميتة قرار ([ستيس] [شروفّ])

€ يعطيني ˜ زجاج الماء, € ™ قال ال [لوندون-تريند] [نبلس] طبيبة, بما أنّ هو [كم ينتو] الغرفة, حيث مجموعة من [نبلس] الناس مع منغوليّ وسمات [كوكسن] كان جمعت, إمّا [بيتينغ] أو يتساءل ماذا العلة غريبة استطاع كنت.

مع الزجاج الماء في يده, [بسبكتكلد] الدكناء, [ثيك-ست], دكتورة قارب الرقيقة, ينحل بنت, [وهو'د] ينسحب إلى ركن من الشقة مثل يحصر قطة, وكان تلقّى نوبات. نزّ زبد سمراء من فمه رقيقة.

[أس سون س] مسك هو جهاز تسديد من الغريبة مع الماء, هو ترك خارجا يبرد صراخ أنّ بدا أن يدوّي في ال [هيملس].

الطبيبة يلتفت إلى البنت أب ويقال, "أنا [مر.] آسفة. [رنا], أنا يستطيع لا يتمّ أيّ شيء لابنتك. هو يتلقّى حالة كلب, "ومع أنّ حزم هو حقيبته سوداء طبيّة ويسارا.
[مر.]. بهتت [رنا] كان. ضربه الصدمة من الدكتورة محراك وجه, وتشخيص جافّة مع هذا حماسة أنّ هو لفّ [منتلّي].

"غير أنّ هناك ينبغي كنت بعض أمل أو حل ل [سودها], ابنتي," روّج هو.
هو قال زوجته ماذا الدكتورة قد قال, يضيف أنّ تلقّى ابنتهم ما من أمل من يبقى ال [دوغ-بيت], لأنّ مايا [دفي] تكلّم فقط [نبلي] وما من اللغة الانجليزية.

كان الدكتورة قد تكلّم في إنجليزيّة, بما أنّ كلّ [نبلس] متعلّمة أتمّ, حتّى بين بعضهم بعضا.
صبغ [سودها] كان وهناك كان ما من مساعدة [أت هند]. حتّى لم [ب] الطبّ حديثة, مع كلّه مضادّ للجراثيم, كورتيزون, [أنتيفرونس] يمكن أن يساعد طفلتهم.

"[أه], [برهم-فيشنو-شيفا]! لا يترك رجاء نا نزولا إلى ", يصرخ مايا [دفي], يدعو الثالوث [هيندو], مع خليط من خوف وهم. وقرّر هو أن يرسل للمحلّية [شمن], [جهكري], وبعث أنثى قريبة من خاصّتي مع اللقب '[بهونتي] € ™, أيّ يعني شخص سمينة, لا أنّ هو كان حاملة أو تلقّى إناء بطن, غير أنّ لأنّ هو تلقّى غور ظهر, مع النتيجة أنّ هو ذهب من خلال حياة يتقدّم ببطنه.

[مر.رنا] تلقّى إيمان في الطبّ [ألّوبثيك] ولم يثق الالطبّ تقليديّة أو أنّ أيّ مرّ لالطبّ تقليديّة, خصوصا ال [جهكريس], [دهميس], [بيجووس], لاما وأخرى الذي أخذ إلى ماذا هو دعا "[فوك-فك]" طرق, أيّ حرفيّا عنى "[بلووينغ-ند-ثرووينغ]. "

فضّل هو ال [سكهوول-مديسن] قديمة غربيّة ل بنفسي وأسرته. أنّ كان لأنّ ه أخ وجد كان طبيبات, يتلقّى يدرس في [غرنت] كلية طبيّة في بومباي في الأيام من [رج] بريطانيّة.

أصبح هو تلقّى تقريبا أسرة تقليد, وهو كان تأمّل أن يرسل إبنته قديمة إلى هذا كلية, على الرغم من المجموعات فلكيّة أنّ الكلاوي طبيّة يطلب في هند في جنرال. هم دعاوا هذا مجرمة مجموعات [أبن-دونأيشنس], وكان بالأحرى يتمّ شيء.

لم يفكّر زوجته, يكون تقليديّة [تمنغ] [تريبس-وومن], كثير من الطبّ حديثة وذهب [بك تو] ال [هلر] تقليديّة أنّ هو عرف من خلال ه واجدات وجد ل هم عاش في التلّ سفحيّ من ال [هيملس] وسمع فقط قصص [هير-ريسنغ] من الممتهنات من الطبّ حديثة. حيث أنّ محلّية [شمن] كان سعيدة مع اثنا عشر بيضات أو معزة صغيرة, أنت اضطرّ دفعت في عملة بطاقات إلى الدكتورة حديثة. وعملة كان بطاقات نادرة في التلال نيبال, حيث الناس قايضوا مع [نتثرل برودوكت].

كان مايا [دفي] قد رأى جار مريضة يستلم سكروز حقنة مع ضخّم محقنة تحجلديّة, وأنّ كان قد أخاف الذاكرات من ه. هو لم يعرف ماذا الشيء كان, غير أنّ نظر هو بالتّأكيد مخيفة. كان المريضة, مريض السكّري, قد مات قريبا في ما بعد.

في ما بعد أنّ خبرة كان هو قد قرّر أنّ هو بالتّأكيد لم يذهب إلى دكتورة حديثة.

كان [غرندبا] ه, الذي كان قد كان قرية [شمن], قد عامل وعالج القرية كاملة, يوما ما أو أخرى, [إفر سنس] هو عرفه. وماذا يكون أكثر, هو كان [غرندبا] ه وأنّ عنى كثيرا إلى ه وهو تلقّى ثقة في ه, لأنّ هو أبدا أتمّ أيّ ضرر أو أنزل إصابة, بما أنّ كان توقّعت من يصحّ [شمن].

هو تذكّر مرّة يسأله كيف هو أصبح [شمن], وهو تلقّى يقوله أنّ التقطت هو تلقّى يكون فوق في طفولته ب ال [بن-جهكري], وحشيّة, [ويس من] الذي عاش في الدغل في كهف, والذي أصبح غوروه وعلمه الأسرار من الشفائيّة معامل ومهنة. تلقّى [غرندبا] ه شعر طويلة, مثل أنّ من الإلهة [هيندو] [شيفا] من الثلوج: [أونكمبت] غير أنّ [بريدد], وأعطىه هو مظهر خارق للعادة بما أنّ هو جلس قرب ه منزل مذبح, حيث هو تلقّى أشياءه رتيبة. إلى ه كان هو [شيفا] [رينكرنت].

مايا [دفي] دعات زوج, [سفيل سرفنت] متعلّمة من عظمته حكومة, [سنيرد] أحيانا حول إيمانه في ال [جري-بوتي], ك ال [رووتس-ند-ستمس] دوائيّة كان.

بعد ماذا بدا مثل أعمار, [بهونتي] يلتفت فوق مع رجل هزيلة, الذي تلقّى سمات منغوليّ. هو كان فكّرت أن يكون "يعرف" ممتهنة من ه [بلوو-ند-ثروو] تجارة. هو كان [تمنغ] نصفيّة و [بهوتي] نصفيّة, بما أنّ الناس من أصل تيبتيّ يكون دعات, وينظر وكأنّ عانى هو, بنفسي, كان من إستهلاك. ارتديت هو كان [أونتيديلي], [بلوود-شوت] أعين وب التصق شعره رقيقة سوداء تحت [مونك-كب] ه, وتلقّى زوج من يتدلّى شوارب. هو كان تركت فحسب وموّن [بهونتي] إلى ه حاجات وطلبات.

أولى من كلّ, طلب هو أرز حبات أن يكون أحضرت ل ال يفجّر جزء من المرسم, وبعد ذلك كحول, بما أنّ هو انتسب إلى ال [متولي-جت], أيّ يعني ال "[كست-ثت-درينكس-لكهول]. "

في ال [هيغ-كست], [بوريت-بولّوأيشن] رتيبة يفكّر مجتمعة [هيندو], اعتبرت هو بما أنّ تحدي مباشرة عندما واحدة قدّمت كحول. غير أنّ بما أنّ هذا كان طارئ حالة, أمر الحياة وموت في الأسرة, كان هناك ما من إحتجاجات. لا من ه زوج أرثوذكسيّة [هيندو] خلاف ذلك, لا من القريبات وجار.
في الوقت نفسه, بعد يبلع بعض من ال [ركس] (كحول) وكأنّ شرب هو كان ليمون عصير, هو بدأ المعالجة ب يرفع صوته ويتلو [منترا] ويعدّ الأرز حبات على لوحة نحاسيّة. عقب ينشد كلّ هو سحب نفس عميقة وفجّر نفسه ثلاثا في تعاقب سريعة.

كان [فيرست ينتنأيشن] ه أن يجد خارجا ما إذا الطفلة, الذي كان ترك خارجا يصرخ بشكل متقطّع, كان على قبض بساحرة في الجوار أو شيطانة بعيد ([بهوت]), لأنّ فقط بعد ذلك استطاع هو ظاهريّا بدأت معالجة. بعد كثير [سويغ] من ال [غركها] [ركس], أصبح [منترا] ه [أونينتلّيجبل] وهو بدا أن ينسحب ضمن بنفسي.

بعد وقت كثيرة, بدأ هو يهزّ وقال في [ستكّتو] انفجارات, "هو الشيطانة من ال [أث-كهولا]". جدول في المنطقة مجاورة من المدينة. "يعني [أثي]" "شفة" في [نبلي].

التشخيص يتلقّى يكون يتمّ, [بلوود-سكريفيس] اضطرّ كنت جعلت أن يهدّئ ال يقلق [ريفر-دمون] مع صلاة إلى [مهغرو]: [شيفا]. هو اضطرّ كنت ديك صغيرة حمراء.

[بهونتي] نظّم ديك حمراء في ما من وقت, وأعدّ ال [جهكري] طقسه.

رغم أنّ [مر.]. [رنا] يبدى إحترام هذا وقت للطرق تقليديّة على الرغم من ارتيابه, هو فقط استطاع لم يساعد إحساس يهيّج ب هذا نوع خاصّة من نوعه, خصوصا أفضليّته لكحول في عزم حرجة في [سميون'س] حياة.

"ربّما هو صحيحة مدمن على الكحول ويتدرّب الطبّ تقليديّة كمشعوذة, [دبّلر] الذي استطاع [إين فّكت] أتمّت لاشيء," فكّر هو. هناك كان لاشيء هو استطاع أتمّت [أت ث مومنت]. هو اضطرّ حاولت هو خارجا مع هذا مشعوذ أيضا. هو كان إيمان يشفي في ه جيّدة. إمّا صدّ أنت في أحد ما أو لا. أخذت هو أو تركت هو. هناك كان ما من إختبار. وعندما أنت في حالة يائسة, أنت اضطرّ أخذت [ألّ ث] فرص أنّ كان يتوفّر أن يليّن ضميرك. "

في الوقت نفسه, كان البنت رقيقة قد بدأ يرى ضعف, لأنّ عصبه [أبتيك] كان أثرت, و [برين ستم] ه كان هاجمت ب ال [ربيس-فيروس] وهو تلقّى مشاكل مع ه يبلع ردّة فعل.

كان أمه قد حاول أن يعطيه ماء لا يعرف التضمنات طبيّة وابنته تلقّى تشنج من [أنغست] في حالة ذعر ويصرخ ثانية.
"[أه] إلهة, [سودها] ي فقيرة, ماذا يكون أصبحت من أنت?" يصرخ مايا [دفي] بما أنّ هو أمسك ابنته يلفّ في غطاء سمراء. هو كان مثير للشفقة أن يرى ابنة جميلة, بنت الذي كان فقط ثمانية [ير ولد], مع شعر جميلة سوداء وزيتونيّ اللّون بشرة دورة في الواقع داخل هيكل, [س ثت] حتّى الأسن بداوا أن ينتأ خارجا, الجسم ينمو رقيقا, ينزع والنفس حالة فوضى, لأنّ كان هو [نو لونجر] يمكن أن [تك ين] العالم بما أنّ هو كان قد كان.

هناك كان كفاح عظيمة يذهب فوق في نظامته عصبيّة, وسجّل هو من خلال ه سمراء ولعاب تافهة وصراخاته من [أنغست] وذعر, أيّ كان قد على قبضه. خسر هو كان من الواضح المعركة.

جار اقترح أنّ المريضة سوفت كنت فورا نقلت إلى كاتمندو ل "معالجة بعيد." آخر فكرة كان هو جيّدة أن يجرب [دهمي] محلّية, [هلر] تقليديّة, [أند ت] آخر ممتهنة [أورفديك] من المدينة, الذي ارتدى مشاهد و[تثربن] وكان من [بونجب]. [ولّ-منينغ] [لبش] مجاورة يقول, "[رنجي], أنت سوفت دعات [لبش] [بونغثينغ] الذي يكون وسيطة بين أناس وال [سبيريتس]. إن أنّ لا يساعد نحن استطاع شبكت [ليمبو] [يبا] [إإكسورسست].

رأى [مر.رنا] تلقّى غالبا [ليمبو] [يبا] ذكران يذهب حول يرتدي هم تافهة يغضّن بيضاء حافات وعمائم, مع طويلة رياش, [كوري] و [رودركشا] أكاليل.

"لما لا محاولة [هوميوبثي]?" يقول آخر.

في هذا يخسر ودولة بائس [ب] هناك لاشيء أن يتمّ غير أنّ أن يحاول كلّ شيء, مثل يغرق شخص ب تمسّك إلى التبن متأخّرة, ولذلك بدأ [أدس] من "معالجة" يوفى في الأمل من ينقذ طفلة الذي جسم وعقل كان يتمرّد ويركض من تحكم.

[مرس.]. [رنا] تجوّل فكرة إلى اليوم عندما ابنته [سودها] كان قد رجع مع جار ابنة بعد ال [بهي-تيكا] مرسم من جزء بعيد من المدينة. [بهي-تيكا], المهرجان أثناء أيّ الأخوات قدّم شرف مختلفة على إخوانهم بعد [بوجا] رتيبة, [وهربي] الإخوان يكون باركت مع إزدهار وحماية ضدّ الشدات من وجود إنسانيّة وشرور غير مرئيّ. والذي استطاع فكّرت أنّ أصاب شر على هذا يوم ميمونة?

بما أنّ العادة في نيبال, يتلقّى الالناسهم دجاجة, كلاب, [يك] ومعزات خارج الساحة. الكلب, أيّ كان مومس, ترك خارجا [ا فو] تشابكات وقوارب أن يحذّر [بسّرس-بي] أنّ تجاوز هم كان ه يتّسم أرض. أخفت الأطفال تلقّى يكون ب ال يضجر قوارب وأصدر صرخات الخوف, والمومس كان قد جعل لالاثنان يخاف أطفال في نوبة وعضّهم على سيقانهم بعد مطاردة قصيرة.

كان الاثنان بنات قد رجعوا إلى البيت يصرخ وقال والدهم حول الكلب عنيفة أنّ كان قد عضّهم. مهما, لم يفكّر الوالد الذي كان سلّى ضيفات في الالعصر تلقّى أيّ شيء مريضة حول النتيجات من [دوغ-بيت] و [مر.]. استعمل [رنا] تلقّى فقط الزنك أكسيد وشجرة أوكالبتوس مرهم أنّ أنت تجد في كلّ منزل. هو تلقّى إيمان هو شفى الجرح, بما أنّ في الماض ضدّ أخرى قطعات وأجراح.

وكان أنّ قد كان غلطة رهيبة.

حيث أنّ الأخرى بنت [شترا] كان فورا أرسلت إلى دكتورة محلّية, الذي أعطىه حقن [أنتي-ربيس], [مر.]. [رنا] عاملت ابنة كان مع فقط لطخة مرهم.

"أنّ ينبغي أن يتمّ الخدعة," [مر.]. [رنا] تلقّى فكرة. أنفقت "لماذا كثير مال بشكل غير ضروريّ على الدكتورة? حقن كانوا غالية. و [أفتر لّ,] إن المرهم تلقّى ال نفسه تأثير, لماذا لا باستثناء المال ل آخر غرض? "

فقط يوم الإثنين متأخّرة [نبلس] كان [برهمين] من [دهنكوتا] قد زارهم وتنبّأ شيء مشؤومة [إين ث نر فوتثر] في الأسرة. غير أنّ [إين وردر تو] حايدت أنّ كان هو قد اقترح يجعل تعويذة ل ه اثنان ابنة, مع [منترا] [فديك] ينقش في هم, أيّ كان فكّرت أن يتلقّى وقائيّة وتأثيرات واقية ضدّ الكواكب سيّئة ([غرهس]) أنّ كان قد غيّر كواكبهم. كان ال [برهمين] [جوتيس], مثقّفة [بنرس-رتثرند] منجمة, مع القدرة أن يفسّر وحلّلت المعطيات تنجيميّة [هيندو], ل كلّ [هيندو] يملك درج طويلة ([جني-بترا]), أيّ يحمل [ألّ ث] محظوظة و [أونلوكي], الميمونة وأيام مشؤومة في متوسّط عمر [أن 'س], يلاحظ وفقا ل الكوكب من [أن 'س] دائرة الأبراج إشارة, و [سترتينغ فروم] التاريخ من ولادة [أن 'س].

في نيبال من ماض, كان هذا درج الورقة وثيقة مهمّة, وهو بعد, في الأجبال متوسّطة نيبال حيث [شتّريس] و [برهمينس] يعيش.

[مر.رنا] رغم أنّ [شتّري] من ولادة, لم يفكّر كثير من ال [جوتيسس] وأخرى يتجوّل [برهمينس]. [أس فر س] تعلّقت هو كان, هم كانوا موحلة, ثرثارة, رفيقات [كنّينغ] الذي ذهب من منزل إلى منزل [هيندو] يتحدّث [سنسكريت] فاخر مع ال يزوّج نساء الذي كان بشكل ثابت دائما [أت هوم], ويغادر مع يهيأ [دكشينا] (يقدّم) [إين ث فورم وف]: يساوي أرز, عملة بطاقات وعملات, وأحيانا بقرة كاملة. سمح الدين [هيندو] هو, والكاهن ومنجمات جعلوا الجيّدة من هذا إعتقاد.

الدكتورة كان كلمات قد [ستروك] [مر.]. [رنا] يحبّ مقصلة. هو كان [دث سنتنس].

ظلام, [مونسون-ليك] سحابة يعلق على الأسرة. إحساس من يتفجّع, هبوط و [هلبلسّنسّ] انتشار, [إفن ثوو] الابنة كان يتنفّس, [شريكينغ] ويكافح مع موت. كان ابنتهم قد طوّر حلق أجشّ وجسمه كاملة قصمة كان هزّ.

[مر.]. [رنا] كان قد سمع أنّ أخذ هو على الأقلّ 15 حقن أن يعامل الكلب حمى. كان في [ثس دس] هو حتّى يمكن أن يتمّ هو مع ثلاثة طلقة خردق, غير أنّ ماذا كان الإستعمال المعرفة? أو عندما معالجة طبيّة يرفض واجبة إلى الحالة جهل [أن ث برت وف] الوالد الذي يتلقّى المال, ولذلك القوة أن يقرّر ما إذا عضوة من الأسرة سوفت كنت طبّيّا عاملت أو لا, من خلال تقليديّة أو طرق غربيّة شفائيّة.

الطريق [مر.]. [رنا] رأى هو, هو كان حالة سوء استعمال صخّابة قوة. وتلقّى هو ضمير مذنبة بفظاعة بخصوص ابنته. هو كان قد كان قرار مميتة. اتّهمه واحدة جزء من عقله والأخرى بدا أن يرشّد وغيّرت اللون إلى ال [أوسلسّنسّ] الالطبّ, [إفن ثوو] رجل كان قد ثبت قدم على القمر والسماوات كان رصّعت مع قمر صناعيّ ينتسب إلى العالم غربيّة.

و [سودها] يمات أنّ ليل.

نهايات

حول المؤلفة: [ستيس] [شروفّ] كاتبة وشاعرة يؤسّس في [فريبورغ] (قصائد, تخيل, [نون-فيكأيشن]) الذي أيضا يكتب على [إثنو-مديكل], مواضيع [كلتثر-ثنولوجكل]. هو قد درس علم الحيوانات وعلم نبات في نيبال, الطبّ و [سسل سكينس] في ألمانيا وكتابة مبتكرة في [فريبورغ] ومانشستر. هو يصفبنفسي كوسيطة بين غربيّة وثقافات شرقيّة ويرى مستقبله ككاتبة وشاعرة. منحت [ستيس] [شروفّ] كان الألمانيّة أكاديميّة تبادل جائزة. رجاء قرأت ه قصائد ومواد في [وّو.غوغل] & [وّو.هوو] تحت بحث: [ستيس] [شروفّ] نيبال

[ستيس] [شروفّ] € ™ [س] يجعل منظورة مزدوج ثقافة ه نثر وقصائد أغنياء, يشبع من رعب, و [أت ث سم تيم] [هرتبركينغلي] حزينة. In writing ‘home,’ he not only returns to his country of origin time and again, he also carries the fate of his people to readers in the West, and his task of writing is a very important one in political terms. His true gift is to invent Nepalese metaphors and make them accessible to the West through his prose and poetry. (Sandra Siegel, poetess, Germany)